Minimalisme: niet meer verlangen naar meer.

Foto door Emiliano Arano op Pexels.com

Een eenvoudig en minimalistisch leven komt niet vanzelf. Eenvoudig is niet simpel.

Genoeg mensen lijkt het een fijn idee om minder rommel om zich heen te hebben maar willen niets doen aan hun uitgavepatroon of winkelgewoontes. En ook al wil je hier wel heel graag iets aan doen en meer weerstand bieden, dan nog kan het bijna ondoenlijk lijken in een wereld die constant schreeuwt dat je andere dingen moet bezitten om uit te dragen wie anderen vinden dat je zou moeten zijn.


Al die input werkt verslavend. Hoe meer je scrollt door mooie foto’s, mooi gemaakte videos bekijkt en het leven van anderen voorbij ziet komen op facebook, des te meer lijk je ervan te willen.

Het is bovendien ook totaal niet meer duidelijk wie je nu iets probeert te verkopen en wie niet. Het wordt zo subtiel gebracht en ja, daar zitten duizenden mensen en honderdduizenden uren onderzoek achter. Om precies te weten hoe ze zelfs de meest grote kniep de portemonnee kunnen laten trekken.

Hier wat tips om te stoppen met het constant verlangen naar meer.

Verminder je blootstelling aan advertenties.

De bos folders die tweemaal per week op de mat valt, is maar het topje van de ijsberg. En dat is ook nog als zodanig herkenbaar. Haal de stofkam door de mensen die je volgt op sociale media, zeker als hun posts je een inferieur gevoel geven. We weten heus wel dat hun leven eigenlijk net zo interessant, of oninteressant is als dat van ons, ze hebben alleen andere spullen, hippere kleding of een rare obsessie met yoga en rauw eten.


Installeer wat adblockers in je browser. Vermoord je televisie. Plak een NEE NEE sticker. Luister radio zonder reclame. Stop met het lezen van tijdschriften die je het gevoel geven dat je faalt in het leven omdat je geen buikspieren of villa of drie meter lange houten tafel voor al je vrienden of kinderen in verantwoorde biologisch katoenen kleertjes hebt.


Probeer een tijdje niets uit te geven.

Probeer een dag niets te kopen. Twee dagen. Een week. Een maand. Dingen kopen en toegeven aan impulsen is een gewoonte die ook weer af te leren is. Geniet van het gevoel niets nodig te hebben.


Verander je input

Blogs, films en instagram accounts blijven bekijken waarin spullen worden aangeprezen en denken dat je er spontaan immuun voor bent is net zoiets als minder willen snoepen en heel de dag een reep chocola aan gaan zitten kijken: een totaal overbodige oefening in wilskracht. Verander de dingen waarmee je je omringt. Mensen die je inspireren om dingen anders te doen. Om eenvoudiger te leven, je rommel op te ruimen, je leven te organiseren, gezonder te eten, dingen zelf te maken, meer naar buiten te gaan en te genieten van de natuur, om meer leven.

Vraag je af: is dit het waard?

Iets is leuk, we willen iets, we kopen iets, we nemen iets mee naar huis, zetten iets neer, vergeten iets en iets blijft tot in lengte van dagen in ons huis wonen zonder dat we weten waarom ook weer.
Denk goed na bij de dingen die je koopt en vraag je af of het het geld waard is, maar ook de plek in je huis, je goede zorgen, de ruimte die het inneemt, de last die je ervan hebt als je besluit het niet meer nodig te hebben en de milieu-impact die dit alles heeft.


Declutter je huis en je omgeving

Een leeg huis is voor mij de perfecte herinnering aan het feit dat ik niets nodig heb. Of, weinig. Veel dingen niet doen, biedt ruimte om andere dingen die me wel blijheid brengen, wel te doen. Als ik niets om me heen heb dat me afleid, vind ik het makkelijk te doen wat ik echt belangrijk en / of aangenaam vind.
Het is wel belangrijk om tegelijk met declutteren, te stoppen met kopen en niet je rommel doneren en vervangen door meer rommel. Niets mis met een bepaalde flow in de dingen die je bezit.

Waardeer het leven met minder

Zo veel meer vrije tijd. Minder schoon te maken. Minder te vergaren. Minder om je druk om te maken. Kalmte aan je ogen. Kalmte in je huis. Je kinderen rustiger, wellicht. Meer helderheid als het komt op andere beslissingen, want als je niet constant overprikkeld raakt door je omgeving, is het makkelijker om te zien wat echt belangrijk is en daarin duidelijkheid voor jezelf te scheppen.

Minimalisme voor de illusie van controle

Foto door Mabel Amber op Pexels.com

Het meeste om ons heen, is niet onder onze controle, hoezeer anderen ook de moeite doen om daar wel macht over te krijgen. Uiteindelijk lukt het niet. Mijn strategie is er een van ‘prepare not for the worst but for a bit worse and hope for the best, genieten van de goede dingen op dit moment, leven in het nu en zo eenvoudig mogelijk leven. Niet om af te zien maar omdat die manier van leven me oprecht het gelukkigste maakt.

Eenvoudig leven vraagt om volharding en het volledige besef, op alle vlakken van het leven, dat minder bezit meer leven is, dat eenvoud de weg is die ik wil bewandelen en dat ik ‘niets’ nodig heb dat er nog niet is. Het besef hebben dat geld een middel is en geen doel. Dat elke bezitting die het nodige en echt aangename overschrijdt, een stok is om mezelf mee te slaan.

Er is zo veel dat ik niet kan veranderen. Maar er zijn kleine dingen die we wel kunnen veranderen, die het gevoel van orde geven, in een chaotische wereld.

Mijn huis is mijn schuilplaats. Niet in de zin van een bunker maar in de zin van een plek om thuis te komen, om naar mijn eigen smaak in te richten, op orde te houden en waar ik controle heb over de dingen en dat is ook wel eens fijn 😉

Het is de plek die ik zo aangenaam mogelijk kan maken. Niet door het vol te zetten met dure meubelen, kleurige stoffen, collecties en luxe apparaten maar door het schoon, netjes, leeg en ordelijk te houden.

Ik ben het die bepaalt wat er in huis komt. En de man uiteraard, anders was het hier wel heel kaal en wit. Maar het zijn niet de winkels, de ikea-catalogi, de influencers, interieur-instagrammers, de perfecte pinterestplaatjes, de marketingmensen of de superminimale youtubers. En dat voelt fijn.

Zelfs nu de keuken er binnenkort uitgaat, houd ik hem schoon en fris, ook van binnen. De kastjes geordend, de bekers netjes op een rijtje. Chipszakken frommel ik niet dicht maar vouw ik netjes dicht en sluit ze af met een houten knijper. De inhoud van de glazen potten waarin de spullen staan die ik dagelijks gebruik -koffie, pitten, cacao, suiker, noten, earl gray thee- gooi ik regelmatig over in andere potten omdat zo’n beduimeld glas niet vrolijk maakt. Kleding die gestreken in een wasmand ligt, maakt me vrolijker dan schone maar verkreukelde was. Een bak met keurig opgerolde kabeltjes waarvan ik weet waar ze voor zijn, geeft me het idee dat niet alle hoop verloren is 😉

Hoe knappen de dingen op als we ze wat extra aandacht geven. Hoe knappen wij er van op als we ons kunnen omringen met nuttige, mooie en schone dingen.

Tevreden zijn met wat ik heb en weinig nodig hebben zijn een deel van mijn ‘verzekering’ tegen moeilijker tijden. Niet dat we die zodoende kunnen omzeilen, we zullen er doorheen moeten. Maar dat gaat beter als ik niet gehecht ben aan spullen of mijn idee dat ik meer zou moeten hebben.

Niet hechten aan spullen met hun valse beloften en hun eeuwige gejengel om aandacht en mijn eigen leefomgeving minimaal, simpel, schoon en aangenaam houden, geeft een kalme geest, een optimistisch gemoed en een gevoel van zorgeloosheid, ook in minder zorgeloze tijden.

Ouderwetse bespaartips die je al lang kent

Ouderwetsche bespaartips? Wel ja, laten we dat nog maar eens doen. Gewoon, random wat in me opkomt.

  • Vooral: vind geluk in andere dingen dan kopen, browsen, verlangen, willen, etc. Vind geluk en tevredenheid met minder. Met gewoon genoeg kleding, een gezellig huis, functionele spullen, in de natuur, een gezond lichaam etc. We laten ons gekmaken dat we al die dingen willen en nodig hebben maar het tegenovergestelde is waar.
  • Word creatief met wat je hebt. Maak nieuw kopen of weggooien dingen die je bij wijze van uitzondering doet.
  • Niet perfect zelfgemaakt wint het altijd van perfecte massaproductie.
  • Gebruik ‘nat’ van blikjes vis in kattenvoer. Vinden katten heerlijk en het scheelt dure blikjes.
  • Bij bijna lege yoghurtpakken kan je wat water doen en dat gebruiken in plaats van melk als je pannekoeken bakt. Of je doet het in een smoothie.
  • In plaats van een droger, kan je een luchtontvochtiger gebruiken. Mijn droogrek staat bij nat weer in de badkamer met zo’n apparaat en dat werkt perfect. De lucht blijft droger, en voelt dus ook minder koud en klam. Het energieverbruik is zeer laag en je was gaat niet naar natte hond ruiken.
  • Maak je huis schoon met een paar spullen: zeep, azijn en baking soda, bijvoorbeeld. Gebruik het spaarzaam. Hoe vaak je schoonmaakt, is veel belangrijker dan welke spullen je gebruikt.
  • Koop gewoon niets. Is het object van je affectie echt de prijs, de rommel, je zorgen en de milieuvervuiling waard? Ben je echt gelukkiger als je het ding bezit? Vermoedelijk niet.
  • Bewaar het donkergroen van prei, eindjes van wortels en schillen van uien in een bak in de vriezer om later bouillon van te maken
  • Of in plaats van bouillon te maken, laat je gewoon een soepbot meekoken in soep die je maakt. Eruit halen voor je de soep serveert
  • Serveer bouillon of soep voor het avondeten. Soep vult en is doorgaans goedkoop en je hebt minder van de rest nodig
  • Geef fruit als toetje in plaats van vla etc.
  • Stop met snacken. Of eet een wortel en drink een glas water.
  • Bouw je maaltijden meer rond ‘staples’, goedkope maar gezonde voedingsmiddelen. Meer rijst, havermout, aardappels etc.
  • Leer die dingen eten als je ze niet lust. Vroeger vond ik havermout vreselijk maar door het te bedelven onder dingen die ik wel lust en dat langzaam te verminderen, vind ik het nu echt zo lekker. Dat zelfde geldt voor aardappels, die ben ik echt gaan waarderen sinds ik ze tien jaar geleden leerde koken.
  • Halveer de hoeveelheid vlees en voeg meer ui toe, bijvoorbeeld in pastasaus. Gedroogde uitjes, paneermeel en ei toevoegen zijn goede manieren om je hoeveelheid gehakt te ‘stretchen’
  • Kook voor meerdere dagen. Een keer koken en drie keer opwarmen kost veel minder energie (gas en je eigen energie) dan drie keer helemaal opnieuw koken.
  • Als je iets wil kopen omdat het handig is, vraag je dan af hoe vaak je daar echt profijt van zal hebben. Misschien kan je het ook ondervangen met een keertje extra wassen, iets lenen of wat voor creatieve oplossing dan ook.
  • Heet wassen moet soms, maar niet per definitie een hele was. Ik laat de wasmachine zo’n 20 minuten op 75 graden met doekjes draaien en zet hem dan uit. Daarna gaat de rest van de was erbij, koud of op 20 graden.
  • Koop onbeschaamd grote hoeveelheden als wat je vaak gebruikt, in de aanbieding is. Eens in de 3 – 4 maanden heeft de supermarkt 40% korting op alle biologische huismerkspullen. Dan neem ik genoeg mee voor minstens drie maanden van dingen die ik altijd gebruik zoals meel, havermout, tomaten in pak etc.
  • Drink water, geen kcal in de vorm van vruchtensap, frisdrank, ijsthee, hysterische koffie met gekke melk en smaak, yoghurtdrankjes etc. Veel te duur voor wat het is, amper voedingswaarde en extra kilo’s aan je lijf.
  • Schakel over op herbruikbare varianten van zo veel producten. Maak ‘keukenpapier’ van oude handdoeken om toiletten schoon te maken, dingen op te vegen etc.
  • Houd bij aankoop rekening met de levensduur van een product
  • Zorg ervoor dat je weet wat je wil, in plaats van in de winkel overweldigd te raken door alle leuks dat de retailer je biedt
  • Maak er een ere-iets van om alleen te kopen wat op je lijstje staat en de winkel met lege handen te verlaten als ze het niet hebben.
  • Koop een thermosfles en zet een hele fles thee met een theezakje, in plaats van voor elke kop een nieuwe te gebruiken.
  • Bedenk bij elke aankoop: heb ik al iets dat deze functie ook heeft? Zoals een keukenmes, als je een appelsnijder wil kopen
  • Vraag familie en vrienden het onnodige rondgeven van cadeaus te stoppen en in plaats daarvan iets te geven dat geen geld kost. Aandacht, een bloem of stek uit je tuin…..
  • Probeer het goedkoopste internetabonnement. Naar boven bijstellen is nooit een probleem.
  • Wees geen watje en wen aan lagere temperaturen. Dat gaat makkelijker als je niet op je kont gaat zitten maar dingen verzint om jezelf bezig te houden
  • Eet minder eten. Revolutionair, maar beter voor je gezondheid, je lijn en je portemonnee. Je hoeft niet drie keer per dag vol te zitten en tussendoor elk gevoeletje van honger te onderdrukken. Drink meer water.
  • Maak een lijstje met spullen die je bij de kringloop wil kopen. Ze hebben zelden meteen wat je zoekt maar als je geregeld binnenloopt, vind je het meeste van wat je nodig hebt.
  • Leer sokken stoppen en gaten in je kleding repareren
  • Houd bij zelf maken in de gaten of het de moeite waard is.
  • Combineer autoritten, plan je dingen zodat je niet drie keer per week de zelfde kant op hoeft.
  • Plan, plan, plan. Scheelt veel. Elke zondag even een half uurtje de tijd voor je maaltijden (wat ligt er nog en wat kan je ermee maken, wat heb je nodig), taken die je moet vervullen en wat je ervoor moet doen, wanneer en met wie… Stress op het laatste moment kost niet zelden te veel geld
  • Leg een voorraad cadeautjes voor kinderfeestjes aan.
  • Maak optimaal gebruik van zonlicht in je huis. Want warmte. Is meer handig van september tot april dan nu natuurlijk 😉
  • Ruil stekjes van planten, verzamel zaden, en leer planten vermeerderen.
  • Begin met kleding doorgeven aan andere mensen om een ruil-groepje op te zetten. Vaak krijg je dan via-via wat je zelf nodig hebt
  • Eet het hele dier: grill een kip en eet die op, de dag erna maak je van de rest een ragout en de dag erna trek je soep van het karkas. Bijvoorbeeld.
  • Spit je gras om en leg een aardbeiveldje aan. Vraag aan iemand met planten of je stekjes kan krijgen
  • Stop met jezelf vergelijken met anderen. En natuurlijk doen we dit allemaal maar je kan het overdrijven. Zet je sociale media uit of stop met het volgen van mensen als die je inferieur doen voelen. Let op hoe je je voelt: vol goede ideeen of met een schuldgevoel?
  • ‘Sit with it’. Je hoeft niet elke behoefte meteen te voldoen en niet elk naar gevoel weg te poetsen en af te laten leiden door andere dingen, meestal consumptie van eten of spullen. Accepteer dat het leven niet altijd is wat je ervan verlangt. Ook dit gaat weer voorbij.
  • Je hoeft niet elk hoekje van je huis perfect te hebben, of te behangen met spullen. Lege ruimte, wat onafheden of imperfecties mogen best. Het huis is er voor jou. Niet omgekeerd.
  • Loop of fiets.
  • Bak zelf kroepoek. Gebakken kroepoek is echt het meest overprijsde artikel in de supermarkt 🙂
  • Investeer in een hydroflask thermosfles. Doen niet aan kapot gaan en altijd je drinken op de goede temperatuur
  • Pas op voor ‘groene’ onzinproducten. Waarom zgn eco gerecycled plastic badspeelgoed kopen als je kinderen net zo lief spelen met twee lege shampooflessen en wat duplo-diertjes?
  • Pas ook op voor ‘zero waste musthaves’. Het meeste heb je niet nodig en wordt gewoon verkocht door mensen die aan je willen verdienen.
  • Herontdek de kunst en plezier van brieven schrijven.
  • Bescherm je geest en houd je dag grotendeels schermvrij. Zo kom je ook niet zo snel op het idee dat je iets nodig hebt.
  • Eet meer voor je gezondheid en minder voor de smaak en voor de gezelligheid. Of: stop met de neiging iets leuks (film kijken, buiten zitten op een zwoele avond) altijd te willen voorzien van (ongezonde) snacks.
  • Barricadeer je brievenbus en browser met adblockers, nee-nee stickers en zet je televisie uit.
  • Was kleding die alleen opgefrist moet, gewoon koud.

Accijnsvrij bier brouwen met een bierkit. (makkelijk!)

Het blijft een beetje typisch dat de overheid zo veel accijnzen heft op het geheel natuurlijke proces van fermentatie en gisting enzo maar de overheid is nu eenmaal typisch en de laatste tijd zo typisch dat we wel naar de alcohol moeten grijpen om de moed er een beetje in te houden 😉

Nee hoor, maar ik houd er erg veel van om na een drukke dag met de man een glas in te schenken, de kinderen achter een scherm te parkeren en even te ontspannen.

Belasting betalen is natuurlijk enorm nobel enzo maar genoeg is genoeg hé? Daarom maken we onze eigen wijn en bier, want wijn kost hier zo’n 12 euro per fles en bier 2,50 voor een halve liter van slootwaterige kwaliteit.

Veel mensen deinzen terug voor het idee van zelf bier maken, wegens bacteriën en gedoe. Ze zijn bang voor gist en mislukking terwijl het toch de moeite loont het op zijn minst eens te proberen, al was het maar omdat je hiermee een dikke middelvinger maakt naar de ‘almachtige overheid’ en bovendien geniet van iets dat je een beetje zelf hebt gemaakt. En het is lekker.

Een beetje zelfgemaakt, want het hele proces van mouten en schroten en al die dingen slaan we over. Te veel gedoe. We kopen een kant en klaar pakket met ‘bierstroop’ en gist. De gebruiksaanwijzing doet je de haren ten berge rijzen: wat ingewikkeld. Wel, als ik als toch niet heel potige dame 75 liter bier in een uur kan maken en er 75 in een uur kan bottelen, kan bijna iedereen het.

Alles kan simpeler. Hierbij dus mijn methode.

  1. Koop een bierpakket
  2. Los een kilo (of hoeveel er volgens de gebruiksaanwijzing nodig is) suiker op in heet water.
  3. Neem een 25 liter vat met waterslot en doe hier wat warm water in en vervolgens de opgeloste suiker.
  4. Doe de inhoud van het blik in het water. De laatste restjes haal je eruit met heet water. Roer goed met een roerstok om alle stroop op te lossen. De bierstroop gaat er makkelijker uit naarmate het blik warmer is.
  5. Vul het vat tot het gewenste aantal liter met koud water. Het pakket dat wij gebruiken is voor 20 liter maar we vullen het aan tot ongeveer 24.
  6. Voeg de gist toe en roer goed door (het water moet niet te warm zijn, gewoon lauw is prima. Als je ongeveer de helft vult met warm water en de rest aanvult met koud zit je goed)
  7. Sluit het vat af met het deksel, vul het waterslot en zet 5 – 7 dagen op een schaduwrijke plek.

Ik maak het in de douche, dat gaat het makkelijkste voor mij.

Als het vat niet meer borrelt, is het gistingsproces klaar en dan:

  1. Giet het bier zonder het te schudden over in een vat met een tapkraantje aan de onderkant. Het allerlaatste restje (ca. halve liter als je netjes schenkt) gooi je weg, want dat maakt je flessen vies.
  2. Los 150 gram suiker op wat water en meng dit met het bier
  3. Schenk het bier in flessen. Wij gebruiken de ‘korken’ flessen van Ikea, maar hebben de doppen vervangen door beugeldoppen van Brouwland (of brouwmarkt). We gebruiken ze nu zes jaar en er is er nog nooit een geklapt.
  4. Laat het bier een week staan om het optimaal op smaak te laten komen

Als je lichter bier wil, kan je minder suiker toevoegen. Wil je sterker bier, dan kan je meer suiker toevoegen.

En wat met ontsmetten en alles? Vergeet het 😉 Wat ik doe: ik was het vat af met heet water. Hier is het water uit de kraan 72 graden. Na het bottelen was ik het vat ook af en laat het drogen. De flessen spoel ik om met heet water.

Maar ’s mans theorie klopt: als er prima bier uit een vat komt, hoef je niet zo moeilijk te doen als je er daarna op normaal hygiënische wijze nieuw bier in brouwt en *klopt op hout* maar in zes jaar en vele honderden liters hebben we nog niet eenmaal een slechte ton gehad.

Vragen? Ik beantwoord ze graag als ik het kan. En mocht je het willen proberen: lykke til & skål!

Een niet digitaal leven.

Vandaag gingen we wandelen, in het bos achter ons huis. We aten enorm veel bosbessen, tot ergernis van de man. Die wil namelijk van A naar B maar alle dames hier staan contant frambozen, aardbeitjes, zuurblaadjes en bosbessen te plukken, vol verwondering naar knalblauwe libelles of bomen in de vorm van een spin -of was het een eland- te kijken.

Wat me blij maakte is te zien hoe snel het stuk bos dat drie of vier jaar geleden gekapt is, zich herstelt. Er groeien dennenbomen, sparren, overal staan inmiddels manshoge berken, de varens zijn hoger dan ik en de grond is bezaaid met eikjes. Schitterend.

Verder testten de kinderen het kleine zeilbootje. De man had het gekocht voor de derde maar die heeft helemaal niets met water en varen. Ze gaat alleen mee als iedereen mee gaat.
De jongste vind het echter prachtig. ‘Doei mama’ zegt ze als ze erin springt. Schaterlachen als opeens de wind in de zeilen komt.

En we deden boodschappen. Veel voorraad wederom. Luister naar Vernon Coleman, hij legt uit waarom dit echt heel verstandig is met een naderende ‘perfect storm’. Alles wordt bovendien in rap tempo duurder, dus als ik het over een paar maanden moet kopen voor weer 15 – 30% meer, is het in elk geval financieel verstandig.

Met de man had ik een gesprek over facebook op zijn telefoon en over overal gevolgd worden. In de nieuwe Golf wordt ook alles automatisch gedaan. ‘Je benzine is op, zal ik een tankstation zoeken in de buurt?’ Je e-mailprogramma is gratis maar tegen welke andere kosten? En als het het mijne niet is (ik gebruik protonmail) dan is het wel die van de geadresseerde (gmail, hotmail). En bovendien, mijn telefoon is van de Chinese overheid.

En die staat dan wel vaker uit dan aan maar toch. Hoe uit is uit als mijn wekker het nog wel doet al staat hij uit? En hoe vaak moeten we nog lezen dat google en facebook (en dus instagram en whatsapp) de regels van de wet en het goede fatsoen met voeten treden voor we het zat zijn?

Ik houd net zo veel van mooie foto’s op instagram en berichtjes van mensen die ik lief heb als iedereen maar tegen welke prijs? Moet ‘men’ altijd weten waar ik ben? Weten bij wie ik in de buurt ben en wanneer? Kunnen horen wat ik zeg? Wanneer ik naar de wc ga?
Want facebook heeft een patent voor hoge tonen in commercials die je mobiele telefoon activeren om achtergrondgeluid in je huis op te nemen zodat ‘adverteerders weten of je voor je tv blijft zitten als hun product wordt geadverteerd’. Juist.

Ik heb al twee keer een simpele Nokia besteld. De eerste keer ben ik na een kwartier wachten de winkel uitgelopen, de tweede keer was de man te laat met hem ophalen. Poging drie heb ik gedaan. Want ik ben ook zo’n druif, zo lang ik de smartphone af en toe nodig heb en hij er ligt voor me, gebruik ik hem ook. Want makkelijk. En leuk. Toch wel. En dat is precies het euvel.

Zelfde als met chocola. Ik kan het prima niet kopen en mis het ook echt niet. Koop ik het wel, dan eet ik het ook op. Niet in een uur maar toch ook niet elke avond een blokje. Ligt de telefoon in werkende toestand in de la, dan is het te makkelijk om down the rabbithole te vallen.

Een analoog leven, is het nog mogelijk? Hier meer dan in Nederland. Ons dorpje heeft nog twee banken met een balie, waar je ouderwetsche dingen kan doen zoals acceptgiro’s betalen en een spaarvarken inleveren. Je kan je weer afmelden van een digitale brievenbus. Er hangen niet op elke straathoek camera’s. Maar ik ‘moet’ wel een app van Visma (ook een soort gezwel dat steeds meer in de weg zit) downloaden van school. Mijn kinderen moeten werken op een (gratis vanuit school) chromebook, want lekker goedkoop maar vanwaar die generositeit van google?

Toch: mag een instantie je verplichten apps te installeren die inbreuk maken op je privacy? Dat lijkt me van niet. Kan de school verlangen dat ik een smartphone heb omdat zij besluiten dat het ‘handig’ is?

Ik vind van niet.


En toch accepteren we het.


We zouden het idioot vinden als de makelaar even in onze telefoonklapper zou willen neuzen. Als iemand van de V&D al onze foto’s kwam doorneuzen als we alleen een vergroting zouden willen bestellen. Als je in je vriendenboekje zou moeten schrijven waar je vannacht tussen 2 en 7 uur hebt uitgehangen.
En ik zeg niet dat al deze data verkeerd gebruikt worden, maar wel dat het riskant is om ze klakkeloos af te staan aan Jan, Alleman en Mark Zuckerberg.

Ik heb mijn amazon account opgezegd. Want amazon. Dan ben je wel al je boeken kwijt die je kocht maar dat moet dan maar. Gemak dient de mens niet. Niet op de lange termijn.

Ja, ik kan me wel blijven conformeren. Want iedereen doet het. Want anders vinden ze me raar. Ik wil niet buiten de boot vallen. Het is ongemakkelijk. Ik mis alle leuke dingen.

Maar als ik niet wil leven in een gedebiliseerde gedigitaliseerde samenleving, heeft het weinig zin om mokkend mee te doen. Dan kan ik beter vrolijk passen voor het aanbod.

En we hebben weinig dingen op internet. Geen gekke horloges, koelkasten, kachels of zulke dingen die via de wifi communiceren met god mag weten wie en waarover. Ik maak liever de houtkachel aan en weet zelf wel of ik me goed voel en lekker geslapen heb.

Toch kruipt het langzaam ons leven binnen. De auto waarvan de big brother niet eens meer uit kan. De smartphone die je bijna verplicht bent te hebben voor school of werk. De Mijn Overheid waar je nooit meer vanaf komt (iemand een tip?)

Ik ben niet tegen technologie. Ik houd ervan dat we buiten muziek luisteren via de laptop binnen. Dat ik mijn ouders kan bellen en foto’s kan sturen. Dat de kinderen contact hebben met hun oom A. te W.
Maar ik ben er wel tegen hoe het steeds opdringeriger is, hoe we steeds meer verplicht worden er gebruik van te maken en dat er nog altijd nauwelijks regelgeving is wat betreft het bewaren en gebruiken van deze data.

Ik heb namelijk recht op een analoog leven, vind ik. Als ik morgen zou besluiten om mijn internetabonnement op te zeggen en mijn smartphone te verdrinken, zou ik niet moeten mogen worden gedegradeerd tot tweederangs burger. Maar ik ben bang dat dat wel gebeurt.

Saboteer het systeem (en spaar geld)

We leven in een systeem gebaseerd op het idiote idee dat eeuwige groei bestaat en dat we dat moeten nastreven. Als we nu allemaal maar die auto eens gaan kopen, dan komt het goed. Dat dit systeem helemaal niets geeft om hoe we de aarde -bron van al het leven- behandelen, daarvan zien we de pijnlijke gevolgen elke dag. Ontbossing, bosbranden, windmolenparken die al het leven onder zee en in de lucht wegjagen of vermorzelen, mega-akkers waarop dingen alleen nog groeien met copieuze hoeveelheden gif en kunstmest en complete bossen die in de biomassacentrales verdwijnen. Bossen uit Estland, uit Amerika, uit Nederland. Hoe stoppen we de gekte? Ik weet het niet. Maar we hoeven er ook niet actief aan mee te doen.

Hoe minder we van ons zuurverdiende geld teruggooien in het systeem, hoe beter. Ik weet dat dat voor sommige mensen bijna al onmogelijk is maar de meesten van ons hebben toch nog wel enige ruimte voor verbetering. Ik net zo goed.

Maar omdat het systeem is gebaseerd op consumptie, kunnen we het systeem schade toebrengen als we onze consumptie terugbrengen naar wat echt nodig is. Want elke keer als je tankt, een fles wijn ontkurkt of iets overbodigs koopt met 25% BTW daarop, spek je de schatkist van de mensen die jou vernederen, de natuur slopen en de eigen zakken schaterlachend vullen.

En natuurlijk zijn we allemaal deels afhankelijk van het systeem. Zonder het systeem had ik weinig te eten, weinig om aan te trekken en was het een eind lopen om in onze dagelijkse behoeften te voorzien.

Maar toch. Het kan beter. Wat tips:

Stap over naar een energieleverancier die niet aan biomassa doet.

Dus niet naar Vattenfal. Ik ben er niet zo in thuis in Nederland meer, maar ze zijn er wel. Verdiep je in wat biomassa is en waarom het zo slecht is. Hele bossen worden met de grond gelijk gemaakt en de boomstammen of pellets worden met zwaar vervuilende schepen naar Nederland gebracht om als drijfnat hout te worden gebruikt voor ‘schone’ energie. Want co2 neutraal. Natuurlijk is het alles behalve dat, maar ‘men’ heeft simpelweg bepaald dat de co2 die deze schone *braak* centrales produceren niet meegenomen worden in de co2 berekeningen waardoor Nederland de doelstellingen kan halen. Het is zo ziek, je verzint het niet.

Gebruik zo min mogelijk energie.

Kijk hierbij niet alleen naar het gebruik, maar naar het hele plaatje. Ik kreeg destijds commentaren over ons ‘vieze’ busje. Waar we al zeer weinig mee rijden. Dat de man met pijn en moeite op de weg hield in plaats van te laten verschroten, wat al lang gebeurd zou zijn als een garage het had moeten oplappen, want 6000 euro reparatie. Van een dame die net een nagelnieuwe electrische (meen ik) auto had gekocht. Want nee, die auto kostte geen energie om te maken en de stroom uit het stopcontact is gemaakt van madeliefjes en magic fairy dust. Grappig.

Het hele groene plaatje is een leugen en alleen niet consumeren heeft effect. Wat je niet nodig hebt, hoef je ook niet te betalen. Het kunnen simpele dingen zijn. We hebben hier een aantal lampen met drie peertjes, merkte ik na vier jaar. Daar kunnen er best twee minder, aangezien het ruimtes zijn waar we geen felle lampen nodig hebben. Spaart niet alleen stroom maar ik hoef ook minder nieuwe lampen te kopen. ’s Ochtends was ik met de hand af, zodat de vaatwasser maar eenmaal per dag aan hoeft. Ik was vaak koud en de droger gebruik ik niet.

Je kan een dure hooikist kopen om aardappelen of rijst te koken maar een bak met hierin een wollen deken of een piepschuim doos (kan je misschien afhalen bij winkels die levende vissen verkopen) met een deken erin, werkt ook perfect. Je brengt de boel aan de kook en vervolgens zet je de pan in de doos. Na een uur of vier, vijf is het perfect gaar.

Koop tweedehands

Ja, elke bespaartip is een saboteer-het-systeem-tip 😉 Ik weet de frustraties van gebruikte spullen kopen en om mezelf de nodige frustratie te besparen, koop ik sommige dingen ook gewoon nieuw maar tweedehands heeft voor veel dingen mijn voorkeur: boeken, meubels, kinderkleding, fietsen, ski’s, auto’s… Ik koop het liever van een medemens dan van een ketenwinkel waar ik 25% belasting betaal.

En maak of repareer het zelf

Als ik iets zelf kan maken zonder al te veel gedoe dan doe ik dat. Een knoop aanzetten, een sok stoppen, een gat in een broek repareren, een verjaardagstaart maken, brood of granola bakken, wijn maken etc… is allemaal simpel en zorgt ervoor dat je veel minder weggooit en meer waardeert wat je hebt. En bovendien geen 25% of meer belasting betaalt.

Maak je eigen bier en wijn

Nog niet verboten, in tegenstelling tot zwaardere dranken. Want de overheid wil uiteraard wel zo veel mogelijk profiteren van een simpel scheikundig proces dat voor iedereen gewoon vrij ter beschikking zou moeten mogen staan. Maar vooruit, bier en wijn dat kan nog.

We gebruiken simpele blikken en flessen met concentraat. Bier brouwen is kinderlijk eenvoudig. Ik maak in mijn eentje 75 liter bier in een half uur. Hertogin Jan is my middle name. Je betaalt geen accijns en het is erg lekker bier. Ik zal binnenkort eens een uitleg posten voor wie het wil proberen.

Maak jezelf zo onafhankelijk mogelijk van geld van de overheid

Door een bureaucratisch misverstand kibbelen de Noorse en de Nederlandse SVB al jaren over wie kinderbijslag moet betalen. Als ik het krijg, komt het vermoedelijk met terugwerkende kracht maar voor nu ben ik blij het zonder te redden.
Sommigen van ons kunnen niet zonder en dat is zo vervelend. Wat heb je aan een overheid die eerst alles afpakt en vervolgens met een genereus gebaar een fooitje teruggeeft? Maar als je de mogelijkheid hebt: probeer dat geld te sparen en niet uit te geven.

Maak jezelf zelfredzaam in geval van nood

Ga er niet vanuit dat de overheid je wel zal redden. Als het aan diezelfde overheid lag, zaten de bejaarde mensen nu op hun kamer bij 40 graden te stikken van de hitte in hun eentje. Godzijdank is het geen zomer als de afgelopen jaren.
Diezelfde overheid komt je echt niet redden als er *iets* gebeurt. Haal eten voor een maand en eet het op en vul het aan om altijd ‘vers’ te hebben. Zorg dat je kan koken zonder energie van het energiebedrijf. Zorg voor een goede band met je buren, indien mogelijk. Zorg voor een basisuitrustig met verbandspullen, etherische olie, pijnstillers en eventueel jodiumpillen. Koop een waterfilter (wij hebben een katadyn voor 30.000 liter) of water in flessen.

Vervang je liefde voor spulletjes voor een intense liefde voor de natuur en alles wat leeft

Ik ben niet tegen het kopen van dingen. Ik ben echt niet altijd even heilig in mijn keuzes. Maar ik beperk het wel. Om tal van redenen maar ook omdat dat ik niet nog eens 25% extra skatt betaal, laat ik het meeste van wat de wereld te bieden heeft maar links liggen. Meestal is het het me niet waard dat er een boom met al zijn bewoners voor wordt neergehaald, dat er mineralen uit de aarde gemijnd worden en dat er energie moet worden gebruikt voor de productie en het vervoer ervan.

Als ik in de vroege ochtend met mijn kopje koffie buiten zit en de zwaluwen, scholeksters, kraaien, raven en al die andere vogels zie vliegen en vissen boven het water uit zie springen dan weet ik dat ik weinig nodig heb en niets meer dan ik al heb. Behalve koffie. In een kopje.

De meeste mensen zijn het contact met de aarde lang verloren. Hommels zijn vieze steekbeesten, spreeuwen die in de meest mooie formaties vliegen gewoon irritante vogels die je auto onderschijten, wilde eetbare vruchten zijn vies en onhygiënisch en planten zijn hinderlijke dingen die je maar beter kan vervangen door lekker strakke tegels. Hoe kan je dan verwachten dat mensen het liefhebben?

Mezelf in geval van ‘ik wil’ eraan herinneren dat wat ik wil een schone aarde is waarin wordt hersteld in plaats van vernietigd, helpt me om dingen niet te willen. En dus zo mijn stem te laten horen. Want volgens sommigen is kopen, stemmen maar niet kopen is dat nog veel meer.

Vorig jaar zagen we een dolfijn in zee, een paarhonderd meter bij ons huis vandaan. Als je dat ziet denk je hopelijk wel drie keer na voor je chemicaliën door de afvoer spoelt of een half pak wasverzachter in je wasmachine gooit.

En dat bedoel ik, als je je weer bewust wordt van het leven om je heen, van de natuur om je heen al zijn het maar wat bijen en spinnen op je balkon in de stad, dan kom je zelf ook weer tot leven en besef je dat wat je zoekt nooit kan worden gevonden in dat wat de wereld je toeschreeuwt in advertenties, instagram en televisiespots maar alleen in de natuur, waar we uiteindelijk allemaal onderdeel van zijn.

Hoe minder je nodig hebt, des te minder je nodig hebt. Des te minder afhankelijk ben je. En ik ben voor afhankelijkheid maar dan van elkaar en niet van de overheid. Van je gezin, je echtgenoot, buren, vrienden… omdat we elkaar moeten helpen. Omdat we niet meer op de overheid moeten of kunnen vertrouwen voor hulp. Want alles kan op elk moment worden teruggedraaid.

Stop met het doen van dingen die de overheid extra geld opleveren

Ik snap dat mensen roken, maar misschien is stoppen als je niet kan minderen een goed idee. Als je kan minderen, is dat ideaal. Ik rook heel af en toe en dat vind ik heerlijk. Elke dag roken zou het genieten veel minder maken. Maar elke sigaret die je opsteekt is wat… 20 cent in de zakken van de overheid? Elke keer dat je de auto volgooit…. oei.

En het is lekker comfortabel, overal heen kunnen wanneer je wil. Maar meestal is het niet nodig. Ik heb nu ook geen auto en mijn kinderen kunnen prima 6 km fietsen naar hun vriendjes in het dorp. In het weekend combineren we wat we moeten doen en rijden verder hoogstens om een stuk te wandelen waar we nog niet elke boom en steen uit ons hoofd kennen.

Betaal boetes op tijd.

Simpelweg: wees extreem zuinig maar vergeet niet te genieten van het leven. Ik heb een veel fijner leven als ik me enigszins afzijdig houd van sociale media en wat iedereen doet, als ik de winkels vermijd en de natuur opzoek, als ik koop wat ik nodig heb en niet wat ik leuk vind…

En hiermee doe ik mezelf niet tekort. In tegendeel. Maar door veel dingen links te laten liggen, spreek ik ook een stem uit tegen wat ik ervan vind. De plastic dingen kopen is zeggen ‘maak meer plastic spullen van geraffineerde aardolie uit dubieuze landen zonder mensenrechten’ en de nieuwe meubelen kopen is zeggen ‘hak meer bomen om voor iets dat ik alleen maar wil omdat ik gehersenspoeld ben’ en wijn kopen is zeggen ‘hier overheid, heb je weer vijf euro van me, doe er wat leuks mee he!’.

Nou ja goed, dit was dus weer de zelfde bespaarpost als altijd in een iets ander jasje die nog wat voeten in de aarde had omdat mijn laptop om de vijf minuten zelf de helpfunctie van windows 10 opstart en dan vervolgens alle commando’s volledig door elkaar haalt. Maar nu heb ik die van de man geleend, en hij is af. Dan kunnen we nu lekker gaan wandelen, bessen plukken en naar de man toe wandelen.

Fijne dag allemaal nog!

Een minimalistische mindset

Als je dan wil leven als een minimalist, helpt het wel als je jezelf ook op die manier aanleert te denken. En dat kan lastig zijn in deze wereld met advertenties van letterlijk alle kanten, een grote druk om mee te rennen in de race naar immer meer en een complete economie gebaseerd op alsmaar meer, groter, sneller en beter consumeren.

Maar het kan wel. En geleidelijk aan merk je dan dat de zin in meer verdwijnt. En soms weer de kop op steekt, maar daarna wel beter te controleren is. Onder meer:

Lang nadenken voor je iets koopt

Als je het ’s ochtends niet nodig had, heb je het ’s middags niet opeens wel nodig. Met grotere dingen wacht ik altijd voor ik ze koop. Wellicht vind ik een betere aanbieding of vind ik het tweedehands maar 9 van de 10 keer verdwijnt het object van mijn affectie vanzelf weer uit mijn gedachten.

Waarderen wat is

Want hoe weinig of inferieure spullen we ook denken te hebben, we hebben stromend water, electriciteit, zachte en warme bedden, lampen, een computer, een kachel en daarmee zijn we al rijker dan een groot deel van de wereldbevolking. Het helpt mij als ik bijvoorbeeld denk dat mijn interieur een bij elkaar geraapt zooitje is om me dat te realiseren.

Bedenken of iets waarde toevoegt

Of het nu gaat om een verplichting of een tastbaar ding, je afvragen of iets waarde toevoegt aan je leven helpt bij het voorkomen van miskopen of ja zeggen tegen dingen waar je spijt van krijgt. Je kan een prachtige bank kopen maar als dat betekent dat je wekelijks hoezen moet wassen, je doodsbang bent er koffie op te morsen en je met je kaken op elkaar zit als de visite de derrière erop parkeert voegt het weinig toe, behalve stress.

Van te voren bedenken hoe het zit met voorbereiding, onderhoud, er weer vanaf komen, hoe lang je ervoor moet werken, hoeveel tijd het kost, wat je ervoor terug krijgt etc. is handig om te voorkomen dat je een slaaf wordt van je spullen of het schema van een ander.

Is het nodig om het te kopen?

Want uiteindelijk zijn er 1001 manieren om iets tijdelijk te verkrijgen. En: hoe minder je hebt, hoe minder je ook nodig hebt.

Voor je een dure oplossing koopt om alle schoenen op te bergen, kan je beginnen met het aantal schoenen dat iedereen draagt, te reduceren tot maximaal twee paar. Of in plaats van opbergbakken te kopen voor massa’s speelgoed, kan je beter zorgen dat je alleen de favorieten houdt.

Genoeg stille tijd inbouwen in je dag

Ik sta graag om zes uur op om te douchen, koffie te maken en in absolute stilte mijn eerste bakje koffie te drinken. Daarna schrijf ik wat in mijn dagboek en begin ik met dingen klaarmaken voor die dag. En ’s middags zorg ik dat ik een uurtje de tijd heb voor een boek of het schrijven van een blog. ’s Avonds lees ik het liefste met een rustig muziekje erbij, hoewel ik dat niet altijd doe. Deze momenten zijn zo fijn om tot rust te komen. Ik heb al een rustig leven, maar ik vind het gewoon gauw meer dan nodig.

Tijd waarin niemand me vertelt wat ik moet kopen, moet vinden, waar ik verontwaardigd over moet zijn, wat ik moet eten, hoeveel vrienden ik moet hebben en hoe mijn leven eruit zou moeten zien is heilzaam.

Dingen met aandacht doen.

De dag door chagrijnen omdat ik elke. dag. dezelfde. rotklusjes moet doen helpt niet echt. De dingen rustig aan doen en mezelf vertellen dat ik zoooo dankbaar ben voor het feit dat we genoeg kleding, een toilet binnenshuis en een koelkast vol eten hebben en niet constant denken aan wat ik nog moet doen of liever zou willen doen helpt veel om mijn dagen aangenamer en kalmer te maken.

Routines versimpelen

Er zijn dingen die iedereen elke dag moet doen. Aankleden. Verzinnen wat te eten. Huis schoonmaken. Deze dingen zo eenvoudig mogelijk laten verlopen maakt het leven makkelijker, vloeiender en aangenamer.

Een capsule wardrobe maken, een vast schema voor je avondmaaltijden (maandag vega, dinsdag wraps, woensdag soep met brood en salade) en een aantal huishoudelijke taken hebben dat je elke dag of elke week uitvoert, vermindert het giswerk dat je elke dag onbewust doet.
Het zijn juist al deze kleine dingen die het leven overweldigend doen lijken. Als je deze dingen vereenvoudigt, komt er ruimte voor al die dingen waar je nooit tijd voor lijkt te hebben. In je schema maar ook in je drukke hoofd.

Eenvoud en lichtheid als leidraad

Ik probeer dit als leidraad te hebben bij de dingen die ik in mijn leven laat. Niet dat het me altijd lukt maar ik herken het wel als iets te veel is, zodat ik daarna terug kan keren naar mijn offline-kluizenaar-boekenwurm-wannabekruidenvrouwtje modus om op te laden.

Als het gaat om de spullen in mijn leven, is het makkelijker. Hoe minder hoe beter. Lichter eten, lichter consumeren.. is goed voor mijn innerlijke mens.

Stoppen met me druk maken om dingen die ik niet kan veranderen.

Dat vind ik lastig in deze tijd, nu er zo veel manipulatie is om ons heen en de wereld ineen lijkt te vallen. Anderzijds probeer ik me dan te realiseren dat er NU op dit moment NIETS mis is.

Ik had mijn familie liever inmiddels op bezoek gehad maar behalve dat is er niets mis. Zelfs dat is nu niet mis en is in feite niets meer dan me druk maken dat iets in het verleden niet is gebeurd -nutteloos- en me druk maken om iets in de toekomst wel of niet gaat plaatsvinden -ook nutteloos-.

En dan ga ik nu eens heel mindful stofzuigen, de was ophangen en mijn kinderen voor de tv vandaan sleuren. Fijne dag, allemaal!

Naar eenvoudiger leven: tips

Aaah, eenvoudig leven. Zo heerlijk om grotendeels verlost te zijn van consumentisme, materiële verlangens, schulden en andere zaken die geen werkelijk doel dienen. Maar hoe? Wel, eenvoudig is dat nooit. Maar het geeft wel meer voldoening dan meelopen met de massa, je gelukkig proberen te kopen wat nooit werkt, een gebrek aan overzicht en te veel van het goede.

Allereerst: heb een visie.

Want eenvoudiger leven is leuk, minimalisme is mooi maar zonder een ‘daarom’ ben je letterlijk doelloos. Waarom wil je minder spullen? Wat wil je doen met meer tijd? Wil je schulden aflossen, meer sparen, rust, groener leven of houd je gewoon van een opgeruimd huis zonder moeite? Is het iets spiritueels en hoe wil je daar invulling aan geven? Hoe zie je je leven voor je als je het nu vanaf de bodem weer op zou moeten of mogen bouwen?

Ontdoe je huis van rommel.

En kijk niet naar wat je niet meer nodig hebt maar naar wat essentieel is. Wat zijn de spullen die je, als je ze niet meer zou hebben, zou missen. Je favoriete spijkerbroek, koffiezetapparaat en keukentafel: ja.
Die stapel verwassen shirts, vijf paar slippers achterin je kast, het dressoir dat alleen maar rommel bevat en verwassen handdoeken: nee. En nee, die shirts zijn niet handig als je gaat klussen, die slippers ga je niet nog wel dragen en als er een dag komt dat er geen nieuwe handdoeken meer worden gemaakt, hebben we grotere problemen.

Het is zo fijn om geen dingen die je moet doen te zien als je om je heen kijkt. Als alle dingen in je huis je plezier brengen om hun functie of hun mooiheid. En omdat er minder rommel is, trekt het minder rommel aan. Je blik is meer gefocust.

Houd het zo.

Declutteren is niet iets dat je eenmaal doet en dan nooit meer. De meesten van ons dragen op een of andere manier nog wel rommel het huis in. Of anderen doen dat voor ons in de vorm van knutsels en cadeaus en andere gulle gaven. Maak het een gewoonte om bij het opvouwen van was de ‘kantnietmeer’s’ eruit te vissen, regelmatig de keukenlades schoon te maken en alleen terug te leggen wat je nog gebruikt en kritisch te kijken naar waar je je mee omringt.

Vereenvoudig je routines.

Kijk wat bij je past en probeer verschillende manieren uit. Ik volgde flylady maar nu doe ik het liefst de bulk op een maandag en de rest van de week wat extra karweitjes. Als iets te veel tijd kost, kijk ik hoe ik dat kan veranderen.


Vereenvoudig maaltijden.

Nu hebben we een enorm simpele ochtendroutine. Ik maak in een grote schaal yoghurt met bessen en pitten voor de twee kinderen die dat eten. Een keer mengen, en dan zijn we voor een paar dagen klaar. Idem met de overnight oats van mij en mijn ene dochter. In de zomer grillen we bijna dagelijks, dus meer dan een salade en iets voor de grill hoef ik niet te maken. Nasi maak ik doorgaans voor drie of vier dagen tegelijk.

Maak een plan voor je maaltijden. En je hoeft niet elke dag minutieus te plannen maar een idee hebben van wat je nodig hebt, is gewoon zo handig. Ik maak bijna elke week een maaltijdplan en houd me er volledig niet aan, maar heb nooit te veel en zelden te weinig tegen het einde van de week omdat ik koop wat ik nodig heb, en niet wat me me goed doet voelen om te kopen (mijn gewone boodschappen plus ook drie broccoli’s en en bloemkool en drie kilo wortels want goedkoop etc)

Vereenvoudig financiën.

Breng je administratie op orde door alles weg te doen dat je weg mag gooien, elke polis en akte te lezen en begrijpen en maak een overzicht met je vaste lasten en inkomsten. Het slaapt zo veel lekkerder als je weet waar je aan toe bent. Zeeg op wat je niet meer nodig hebt en wat je op andere manieren kan verkrijgen. Verruil een tijdschrift voor een abonnement op de bibliotheek, je dure televisie-abonnement voor iets digitaals, je dure verzekeringen voor een online verzekeraar, stap over met je stroom en bel de bank als je vragen hebt over je hypotheek.

Kijk terug.

Als je begint met je leven vereenvoudigen, kan alles overweldigend lijken. Maar als je af en toe de moeite neemt om te reflecteren en terug te kijken in plaats van al scrollend op je telefoon door mooie plaatsjes constant ‘meer’ te willen -de ironie-, zie je hoe ver je gekomen bent.

Ik heb ook wel eens de momenten waarop ik denk: wat is alles een gedoe! En dan bedenk ik hoe mijn leven tien jaar geleden was: een nieuw huis, een te koop staand oud huis, een bankencrisis, twee klein kinderen deels op het kdv, een huis vol zooi, mijn administratie in acht ordners, een baan, de man een baan waarbij hij geregeld later thuis was of moest overnachten… Dan hebben we het nu een stuk beter voor elkaar.

Je hersenen wennen snel aan een nieuwe situatie, en dan is dat weer ‘gewoon’. Maar je vooruitgang vieren -die je maakt bij elke verandering om je leven te vereenvoudigen- mag ook best eens gevierd worden.

Geniet ervan.

Iets opgeven betekent lang niet altijd iets negatiefs. Ik weet dat als ik koffie op zou geven (wat ik soms een tijdje doe) me dit uiteindelijk meer goeds brengt. Net zoals zo veel andere dingen: suiker, vergelijken met anderen, altijd iets ‘beters’ willen, koophuis, televisie kijken… Een eenvoudiger leven is geen stap achteruit. In tegendeel. Minder nodig hebben, meer zelf kunnen en minder afhankelijk zijn van de ‘commercie’ maakt me vooral heel tevreden.

We zijn vaak geneigd om te kijken naar het ‘opgeven’ gedeelte en niet naar wat we er voor in de plaats krijgen.