Het leven na ontrommelen.

Foto door bongkarn thanyakij op Pexels.com

De afgelopen weken heb ik nogal enthousiast gedeclutterd. Zo heerlijk om alles weer leeg en georganiseerd te hebben. Donderdag deed ik het laatste loodje, dat erg zwaar was. Letterlijk: de bijkeuken, waar de gereedschappen en aanverwante artikelen van de man huizen. Ik verhuisde spullen, sorteerde, deed dingen weg, zocht heel veel uit en toen was ik aangenaam moe.

We hebben twee grote kasten in de gang waar de modelbouwvoorraad van een webwinkel die de man ooit had, huisde. Die heb ik verhuisd naar een loos hoekje boven nu hebben het gereedschap en alle autodelen heerlijk de ruimte, alles bij elkaar. Een hele verbetering!

Ah, rust en kalmte, zelfs in de bijkeuken (we hebben tot groot verdriet van de man geen garage, wat er voor zorgt dat spullen zich niet op eigen beweging voort kunnen planten. Althans, niet in hetzelfde tempo als wanneer ze zonder toezicht in een garage liggen)

Maar wat nu!

Fijne dingen. Dat is het idee uiteindelijk, dat je een boel dingen wegdoet om plaats te maken voor andere, betere dingen. Niet dat die spullen me nu zo veel tijd en gedoe kostten maar weten dat het er ligt, is al genoeg he 😉 Soms moet de bezem er door.

Ik voel me beter in een rommelvrij huis en naast het gewone onderhoud van kledingkasten ontdoen van meuk en badkamerkastjes kuisen is eens in de zoveel tijd (jaren?) Groot Onderhoud nodig, willen we niet dichtslibben met ons zessen.

Ik heb nu weer tijd voor fijne dingen. Ik ga weer fijn foto’s maken in mijn favoriete seizoen. De bomen kleuren zo mooi nu met het mooie weer. Vannacht hadden we de eerste nachtvorst maar overdag was het warmer dan in juli. Heerlijk! (en raar maar ik kan het toch niet veranderen dus geniet ik er maar van)

Ik ga mijn penvriendinnen weer spammen met brieven. Een poging doen om vijftig kilo volkorenmeel op te maken. (Argh, ik dacht dat ik bloem besteld had…) Wandelen…. Dingen maken met de dertien kilo aroniabessen in de vriezer. Nieuwe recepten proberen nadat ik me de afgelopen weken nogal makkelijk met vertrouwde favorieten van het avondeten had afgemaakt….

Als je niet oppast, is minimalisme gewoon het volgende ding dat je verkocht wordt door influencers. Zorg dat je de juiste vetplantjes, organic basics-ondergoed, verantwoord servies en bedlinnen hebt en alles komt goed 😉 Behalve dat het daar niet om gaat. Althans, niet als doel. Want minimalisme is geen doel maar een tool, bla!

Het gaat er niet om wat je niet hebt en wat je wel hebt maar wat je doet met die paar momenten op aarde die je gegeven zijn.

Na een periode van ontrommelen, volgt altijd een periode van rust en leven met zo min mogelijk is een ideaal waar ik langzaam naartoe werk, zonder er echt nog actief iets aan te doen. Het is een gewoonte voor mezelf: als ik iets tegenkom dat geen nut meer heeft, gaat het weg. Zo simpel is het.

Zo min mogelijk bezitten is logisch. Waarom zou ik me druk maken om dingen die niets toevoegen aan mijn leven? Een camera, een vulpen en papier en verder kan het meeste me gestolen worden. Wat niet kan, omdat ik het niet heb. Hmmm…. Het voelt goed om vrij te zijn.

Zo’n opruimperiode maakt me weer heel erg onomwonden duidelijk hoe bewust we moeten zijn met de spullen die we in ons leven toelaten. Iets is makkelijk gekocht of geaccepteerd maar vaak is er weer vanaf komen, een ander verhaal. Het beslissingsproces, het verkopen of wegdoen, het tijdelijk in de weg staan, anderen die vinden dat iets wel moet blijven…

Het is fijn als spullen geen rol meer spelen in je leven, anders dan functioneel. Niet alleen door ze niet meer te vergaren maar door om je niet meer druk te maken over hoe er vanaf te komen.

Dat wordt een boel Noorwegenfotospam op dit blog binnenkort 😉

Veel fijne dingen.

De laatste dagen was ik fijn druk bezig. Gisteren maakte ik een enorme hoeveelheid eten en bier en bakte koekjes met de kinderen. De een wilde cupcakes, de ander havermoutkoekjes en ik de door mij wat aangepaste worteltaart van The Hummingbird Bakery: meer wortel, de helft suiker en driemaal zoveel kruiden en gember. Oh, lekker!

Voor wie graag bakt kan ik het boek van die bakkerij echt aanraden, qua taart. Niets mislukt, niets is lastig en alles is even lekker. Heeft ook zo zijn nadelen 😉
Ik had een hele tijd niets vooruit gekookt omdat we veel grilden maar nu is het weer iets minder warm en is ‘gewoon’ eten ook weer lekker.

Verder ruimde ik het appartement van mijn ouders met de dames helemaal netjes op.

Ze zijn al sinds november niet meer geweest, en ik kom er ook alleen om tijdelijk dingen te stallen. Overal spinnen, dode pissebedden en een stof…. Oi! Maar na anderhalf uur was alles weer fris en fruitig.
Nu moeten alleen mijn ouders nog komen. Ze willen vliegen, maar niet via Oslo wat nu de enige verbinding is dus het wordt sowieso pas over drie weken dat we elkaar weer zien. Goed, dat kan er ook nog wel bij.

Vanmorgen rook ik een vleugje herfst toen ik naar buiten stapte. Her en der beginnen blaadjes te kleuren en het is geregeld prachtig nevelig ’s ochtends. Vanmorgen vlogen er minstens vijf zwaluwen om mijn hoofd, zo leuk om een insect te zien vliegen en hop, uit te lucht geplukt te zien worden. Of is dat een morbide hobby? Ik houd van vogeltjes. Vooral van zwaluwen. En meeuwen.

Er hing een bij in een spinnenweb bij de kas. Ik haalde de nog levende bij eruit en gaf hem wat suikerwater. Vond ie heerlijk. Daarna met een pincet zijn pootjes ontdaan van het draad en daarna kon ie weer vliegen. De spin eet maar een fruitvlieg ofzo.

De kas was nogal een jungle geworden maar toen de sla begon door te schieten en bijen en hommels af en aan vlogen, kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om het weg te halen. Nu staat bijna alles in het zaad en kon ik verwijderen wat niets geworden was. Het komkommerkruid en de Oost-Indische kers blijven staan maar nu is 2/3e weer vrij voor andere dingen.

Ik heb bij Solhatt biologische zaden besteld voor sla en kruiden die ik binnen in de vensterbank wil kweken. Ik ben altijd te knieperig om er echt iets van te maken maar ik ga wat terracotta potten aanschaffen, zorgen voor goede grond in de kas en ervan maken wat ik kan.

Verder ben ik blij dat het bijna weekend is. De man heeft volgende week vier dagen ‘weekend’, ook fijn. Vind het altijd zo gezellig om ’s ochtends samen koffie te drinken, boek erbij… Deze nu. Over de Vikingen op Groenland.

Dit weekend komt ook het bootje weer terug. De vorige motor bleek diep van binnen echt gaar maar daarna kon de man een andere afschrijven op zijn werk.

Mensen willen soms gewoon wat nieuws om het nieuws en de afgeschreven motoren worden niet meer doorverkocht omdat ze wettelijk gezien vijf jaar garantie moeten geven. Op een tweedehands motor. Dus worden ze weggedaan. Zoals zoveel. Ik verbaas me wel over de mentaliteit hier wat zulke dingen betreft. Maar goed. In dit geval was de man er blij mee.

En nog twee dagen de huurburen. Ze lopen nu weer keihard te gillen O.o Ik mis mijn eigen buurvrouw, zelfs met haar lambadamuziek en de neiging om in een met pailletten bezaaide stringbikini in mijn tuin te verschijnen 😀

Vooral leuke dingen dus! Dat, plus dat het regent in het weekend. Ik heb nu al zin om met de man erbij onder de tent te zitten. Olielamp aan, muziekje erbij en stilte op de Blindleia. Heerlijk….