Bespaartip: geen boodschappen doen.

Foto door Lisa Fotios op Pexels.com

In elk geval niet meteen zodra de eerste dingen op beginnen te raken.

Het is nu tien dagen geleden dat we boodschappen deden. Op een keer tussendoor een zak appels, brood en een pak meel na dan. Ik wilde alles dat we hadden liggen, opmaken. En dat is nu ook bijna gelukt: voor de lunch ligt er nog wat tomaat, ui, een restje wortelsalade en twee eieren. Verder zijn de verse dingen helemaal op.

En dat was de bedoeling. Het is zo lekker makkelijk en overzichtelijk om boodschappen te kunnen doen op de automatische piloot omdat we gewoon ‘alles’ nodig hebben.

Het maakt me creatiever met wat we nog hebben. Ik meng overal restjes doorheen. Een omelet met een restje tomaat en ui, bleekselderij door vulling voor de wraps… Dat doe ik normaal ook, maar het geeft me een goed gevoel om elk bewaarbakje in de koelkast te zien verdwijnen. Er staat nu alleen nog mosterd, pesto en gember enzo.

En dat geeft me dan weer extra waardering voor het feit dat we gewoon naar de winkel kunnen gaan en kunnen kopen wat we willen. Het blijft toch bijzonder dat elke dag de winkels weer vol liggen met de meest bijzondere dingen over de hele wereld. Ik probeer wel zo veel mogelijk bij ‘lokale’ producten te blijven. Maar wat is lokaal? Het noorden van Noorwegen is lastiger te bereiken dan het zuiden van Spanje. In die zin zijn sinaasappels wellicht minder milieubelastend dan aardappels uit Tromsø. Ik houd het het liefst bij Europeesche waar.

Ik gooi minder weg. Als ik niet oplet, gebeurt het soms dat ik iets niet opmerk. Ik haat eten weggooien. Maar als in een volle groentenla een zak spinazie onderop is gegooid kom ik hem soms te laat tegen en dan ligt alles in een lichtgroen-bruin drabje. Argh! Dus ik ga eens proberen om iets frequenter boodschappen te doen. Plannen voor vier dagen is eenvoudiger dan voor zeven of meer. Het blijft wat overzichtelijker, hoop ik.

Ik houd van een opgeruimde voorraad en koelkast Je hebt mensen die het het leukst vinden om nieuwe verpakkingen open te maken en mensen die een even zo goed gevoel krijgen als ze iets helemaal opgemaakt hebben. Ik heb dat laatste. Een stampvolle koelkast geeft me niet het het gevoel van overvloed maar van: ‘oh jee, daar moet ik allemaal nog eten van maken’.

Dus: stretch je boodschappenbudget en maak gewoon eens echt alles op dat je redelijkerwijs op kan maken. Niet als in: eet nog drie weken pasta met gehakt en tomatenpuree, maar: maak alle verse dingen in je koelkast en fruitschaal op. Doe restjes groenten in een soep of omelet, maak pannekoeken als je brood op is, bak een appel-kruimeltaart voor het ontbijt als je melk of yoghurt op is (appel mengen met kaneel, kruimeldeeg van havermout, noten en boter er bovenop) en eet de dingen uit je vriezer daadwerkelijk op. Je zal versteld staan hoe veel je eigenlijk nog hebt, ook al lijkt het niet zo te zijn!

Stoppen met impulsaankopen doen.

Er is weinig zo makkelijk als geld uitgeven. En voor de meesten van ons maakt het ook niet heel veel uit, er komt aan het einde van de maand altijd weer ‘nieuw’ geld. En met zo veel winkels in de buurt en achter een paar muisklikken, is de verleiding altijd in de buurt.

Wat dat betreft is het wonen ‘in de middle of nowhere’ wel handig: het zorgt automatisch voor een grote rem op impulsaankopen en gemakseten zoals friet na een lange dag. Althans, als ik het wil, moet ik het zelf maken.

Ik beperk me doorgaans ook tot de winkels waar ik echt iets te zoeken heb en mijn duurste impulsaankoop van de laatste tijd is een doosje Sneker Zoethoudertjes want Nederlandse drop in Noorse winkels vinden is leuk.

De verleidingen voor mezelf beperken, helpt het meeste. Inmiddels ben ik wel gewend om 999 van de 1000 dingen te laten voor wat ze zijn en niet kopen is meer een automatisme dan wel kopen. Dingen kopen is een gewoonte en gewoontes zijn, helaas, moeilijk af te leren.

VTegen jezelf zeggen: ‘ik mag niets meer kopen van mezelf van nu’ werkt misschien even maar niet voor de lange termijn.

Wat wel werkt? Wat ik denk dan he…. Vooral: je bewust worden van je eigen gedrag. De reden waarom je dingen koopt. Als je dingen koopt omdat je het je ontspant is het lastig te stoppen als je dat niet echt door hebt. Jezelf dingen ontzeggen en het vervolgens toch doen, levert dan alleen maar meer spanning op.

Vertel jezelf wat je wil.

Heb een visie voor jezelf. Omschrijf hoe je je leven wil leven. Hoe je wil dat je huis eruit ziet. Hoe je je dagen wil vullen. Hoe je je financiële leven geregeld wil hebben.

De persoon die je wil zijn, laat die een kilometers lang pinspoor achter zich als ze de stad in gaat, of koopt ze exact dat ene fijne ding waar ze naar op zoek was en heeft ze de moed niets te kopen als het niet goed genoeg is?

Springen de rommeltjes uit de kasten als ze ze opendoet, of liggen daar alleen, netjes georganiseerd, de dingen die ze nodig heeft?

Is haar huis een extra zorg of een schuilplaats, een plek om te ontspannen?

Past het kopen van dingen die je niet nodig hebt, in deze visie? Vermoedelijk niet.

Vind plaatjes van interieurs of outfits die je mooi vind. Vermoedelijk is er wel een rode draad in te vinden. Vraag je af: past wat ik nu koop, in dit plaatje?

Wacht dertig dagen.

De gouden regel. En ik zeg niet dat je altijd met alles dertig dagen moet wachten. Als je wasmachine is overleden is het een ander verhaal dan wanneer je besluit dat je nieuwe gordijnen nodig hebt. Als je een perfecte winterjas ziet met 70% korting en je oude hangt met touwtjes aan elkaar, is de keuze ook snel gemaakt. Maar er zijn zo veel dingen die je echt niet nodig hebt.

Pasgeleden wilde ik schoenenkasten. Ik zag ze in een home-tour bij iemand en dacht wow, dat staat netjes en strak!
Ik had al de man gevraagd of hij ze een keer mee kon nemen. Tot ik iets later bedacht dat dat een enorm slecht idee zou zijn. Schoenen (laarzen) hier zijn hier driekwart van het jaar modderig en nat. Al die rommel komt in de bakken te liggen en de voorkant zal ook niet erg schoon blijven, dus nog meer om te onderhouden. Na een paar jaar is de folie van ellende losgelaten en ziet het geheel erg haveloos uit. En dat de kinderen (of de man) hun schoenen netjes erin deponeren en de bakken dichtdoen is ook ijdele hoop.

Eigenlijk zijn de twee oude ivar kasten die in de ongebruikte wc staan, perfect. Af en toe veeg ik ze af, heel soms doe ik ze af met een sopje en hoe het eruit ziet maakt weinig uit, ik ben per dag ongeveer tien seconden in die ruimte.

Impulsaankopen zijn gevaarlijk! 🙂

Ga niet naar de winkel.

Of neem geen geld mee als je met iemand mee gaat. Of: gepast geld. Ga je voor een pak meel en een kilo appels, neem dan een briefje van 5 mee in plaats van je pinpas om te verhinderen dat je daarna met 50 euro aan dingen die je niet echt nodig hebt, buiten staat.

Doe andere dingen dan naar winkels gaan. Natuurlijk ‘moeten’ we de zelfstandige ondernemers die er nog zijn een warm hart toedragen maar dat kunnen we het beste doen door bij ze te kopen wat we nodig hebben. Zo veel mogelijk, zodat we de AH’s en andere monsterlijke corporaties links kunnen laten liggen.

Alles wat je koopt, geeft je een ‘verantwoordelijkheid’ ten opzicht van dat ding ding. Je moet het uitpakken, een plek geven, onderhouden, schoonmaken en uiteindelijk, zoals met 99% van de dingen die we aanschaffen, weggooien. Hoe minder van die verantwoordelijkheden we hebben, des te lichter voelt ons leven. En dat hebben we nodig, zeker nu!

Geef jezelf wat ruimte.

Aan puriteins gedoe en zelfkastijding hebben we ook niets. Als je zo geniet van het kopen van een paar leuke dingetjes voor je huis of een paar oorbellen of iets leuk voor je kinderen, geef jezelf dan een budget ervoor. En houd je eraan. Besteed je geld wijs en niet aan onzin. Maar:

Weet waarom je koopt wat je koopt

Waarom koop je dingen? Voel je je gefrustreerd? Gestrest? Ontevreden? Incapabel? Achtergesteld? Slecht in je vel? Bang om te kort te hebben?

Voordat je besluit met je pinpas te wapperen of ‘klik hier om te betalen’ aanklikt, ga bij jezelf na hoe je je voelt. Wil je de spullen kopen omdat je werkelijk meent dat ze bijdragen aan je plezier in het leven, of is het slechts afleiding van andere gevoelens?

Als je dingen koopt puur om niet met andere dingen bezig te hoeven zijn, is enige bezinning op zijn plek. En ik denk dat we (zeker nu… blabla) allemaal wat behoefte hebben aan afleiding. Of het nu gaat om films kijken, wijn drinken, eten, social media doorscrollen of was dan ook: soms is het fijn om ons even af te leiden als de ‘echte’ wereld eruit ziet als een doedelzak.

Maar wat je ook kan doen, is proberen deze gevoelens om te zetten in iets positievers. In plaats van dingen te kopen, maak een wandeling met een vriendin. Poets je ramen tot ze doorzichtig zijn. Doe iets fijns voor jezelf: een warme douche, een gezichtsmaskers, nagels lakken of wat dan ook. Lees een luchtig boek.

Uiteindelijk zorgen de meeste dingen die we kopen, alleen maar voor meer gedoe. Als de ‘high’ verdwenen is (zo ongeveer als de winkel uitloopt), is het een belasting geworden.

Neem afstand

In winkels zitten zelden ramen. Om je af te sluiten van de buitenwereld? Om je geest ‘gevangen’ te houden? Als je iets wil kopen, ga dan in elk geval even de winkel uit. Haal een paar keer diep adem. Wil je echt weer terug om het ding te kopen?

En: raak dingen niet aan. Als we dingen aanraken, schijnen we veel meer geneigd te zijn om het te kopen. Handen thuis dus 🙂

En weer 270 kr. bespaard: haar knippen.

We (de man en de dames hier) gaan nooit naar de kapper. Iedereen heeft lang haar en dat heeft behalve zo nu en dan wat bijpunten, niets nodig aan scharen en andere narigheid.

De enige die lastig is, is de jongen. Die had altijd lang haar maar wilde twee jaar geleden opeens hetzelfde haar als de jongens met zo’n hip hitlerkapsel als in zijn klas. En wij zijn de beroerdsten niet, dus mocht hij naar de kapper. Een jaar later wederom.

En nu werd het weer tijd dat hij ging. Ik heb ergens in april zijn haar nog wat ‘bijgepunt’ met de tondeuse maar in de zomer verdween zijn kapsel volledig. Och, als ik toch zulk dik en snelgroeiend haar had als dat ventje….

precies zes jaar geleden, deze foto

We wilden hem naar de kapper laten gaan, tot ik bedacht dat ik een filmpje had gezien van Darci Isabella (geweldige dame op youtube: minimalistische mama van tien kinderen, parttime keuterboerin, getrouwd met de Italiaanse Joe Maximist en onlangs schuldenvrij geworden) waarin ze haar kinderen, onder meer een van haar jongens zelf knipt en scheert, hetgeen er niet heel lastig uit zag.

Bovendien had een van haar kinderen ook het dikke haar met slag dat de jongen heeft.

De man n ik keken het filmpje. Ik kamde zijn haar en bond het vast daar waar het niet geschoren moest, de man haalde de tondeuse eroverheen, het werd op de juiste lengte geknipt en ik moet zeggen: het ziet er slechter uit dan toen de kapster het vorige keer deed.

Hij is er blij mee, wij zijn er blij mee want het scheelt weer bijna 30 euro en a penny saved is a penny earned 😉

Ouderwetse bespaartips die je al lang kent

Ouderwetsche bespaartips? Wel ja, laten we dat nog maar eens doen. Gewoon, random wat in me opkomt.

  • Vooral: vind geluk in andere dingen dan kopen, browsen, verlangen, willen, etc. Vind geluk en tevredenheid met minder. Met gewoon genoeg kleding, een gezellig huis, functionele spullen, in de natuur, een gezond lichaam etc. We laten ons gekmaken dat we al die dingen willen en nodig hebben maar het tegenovergestelde is waar.
  • Word creatief met wat je hebt. Maak nieuw kopen of weggooien dingen die je bij wijze van uitzondering doet.
  • Niet perfect zelfgemaakt wint het altijd van perfecte massaproductie.
  • Gebruik ‘nat’ van blikjes vis in kattenvoer. Vinden katten heerlijk en het scheelt dure blikjes.
  • Bij bijna lege yoghurtpakken kan je wat water doen en dat gebruiken in plaats van melk als je pannekoeken bakt. Of je doet het in een smoothie.
  • In plaats van een droger, kan je een luchtontvochtiger gebruiken. Mijn droogrek staat bij nat weer in de badkamer met zo’n apparaat en dat werkt perfect. De lucht blijft droger, en voelt dus ook minder koud en klam. Het energieverbruik is zeer laag en je was gaat niet naar natte hond ruiken.
  • Maak je huis schoon met een paar spullen: zeep, azijn en baking soda, bijvoorbeeld. Gebruik het spaarzaam. Hoe vaak je schoonmaakt, is veel belangrijker dan welke spullen je gebruikt.
  • Koop gewoon niets. Is het object van je affectie echt de prijs, de rommel, je zorgen en de milieuvervuiling waard? Ben je echt gelukkiger als je het ding bezit? Vermoedelijk niet.
  • Bewaar het donkergroen van prei, eindjes van wortels en schillen van uien in een bak in de vriezer om later bouillon van te maken
  • Of in plaats van bouillon te maken, laat je gewoon een soepbot meekoken in soep die je maakt. Eruit halen voor je de soep serveert
  • Serveer bouillon of soep voor het avondeten. Soep vult en is doorgaans goedkoop en je hebt minder van de rest nodig
  • Geef fruit als toetje in plaats van vla etc.
  • Stop met snacken. Of eet een wortel en drink een glas water.
  • Bouw je maaltijden meer rond ‘staples’, goedkope maar gezonde voedingsmiddelen. Meer rijst, havermout, aardappels etc.
  • Leer die dingen eten als je ze niet lust. Vroeger vond ik havermout vreselijk maar door het te bedelven onder dingen die ik wel lust en dat langzaam te verminderen, vind ik het nu echt zo lekker. Dat zelfde geldt voor aardappels, die ben ik echt gaan waarderen sinds ik ze tien jaar geleden leerde koken.
  • Halveer de hoeveelheid vlees en voeg meer ui toe, bijvoorbeeld in pastasaus. Gedroogde uitjes, paneermeel en ei toevoegen zijn goede manieren om je hoeveelheid gehakt te ‘stretchen’
  • Kook voor meerdere dagen. Een keer koken en drie keer opwarmen kost veel minder energie (gas en je eigen energie) dan drie keer helemaal opnieuw koken.
  • Als je iets wil kopen omdat het handig is, vraag je dan af hoe vaak je daar echt profijt van zal hebben. Misschien kan je het ook ondervangen met een keertje extra wassen, iets lenen of wat voor creatieve oplossing dan ook.
  • Heet wassen moet soms, maar niet per definitie een hele was. Ik laat de wasmachine zo’n 20 minuten op 75 graden met doekjes draaien en zet hem dan uit. Daarna gaat de rest van de was erbij, koud of op 20 graden.
  • Koop onbeschaamd grote hoeveelheden als wat je vaak gebruikt, in de aanbieding is. Eens in de 3 – 4 maanden heeft de supermarkt 40% korting op alle biologische huismerkspullen. Dan neem ik genoeg mee voor minstens drie maanden van dingen die ik altijd gebruik zoals meel, havermout, tomaten in pak etc.
  • Drink water, geen kcal in de vorm van vruchtensap, frisdrank, ijsthee, hysterische koffie met gekke melk en smaak, yoghurtdrankjes etc. Veel te duur voor wat het is, amper voedingswaarde en extra kilo’s aan je lijf.
  • Schakel over op herbruikbare varianten van zo veel producten. Maak ‘keukenpapier’ van oude handdoeken om toiletten schoon te maken, dingen op te vegen etc.
  • Houd bij aankoop rekening met de levensduur van een product
  • Zorg ervoor dat je weet wat je wil, in plaats van in de winkel overweldigd te raken door alle leuks dat de retailer je biedt
  • Maak er een ere-iets van om alleen te kopen wat op je lijstje staat en de winkel met lege handen te verlaten als ze het niet hebben.
  • Koop een thermosfles en zet een hele fles thee met een theezakje, in plaats van voor elke kop een nieuwe te gebruiken.
  • Bedenk bij elke aankoop: heb ik al iets dat deze functie ook heeft? Zoals een keukenmes, als je een appelsnijder wil kopen
  • Vraag familie en vrienden het onnodige rondgeven van cadeaus te stoppen en in plaats daarvan iets te geven dat geen geld kost. Aandacht, een bloem of stek uit je tuin…..
  • Probeer het goedkoopste internetabonnement. Naar boven bijstellen is nooit een probleem.
  • Wees geen watje en wen aan lagere temperaturen. Dat gaat makkelijker als je niet op je kont gaat zitten maar dingen verzint om jezelf bezig te houden
  • Eet minder eten. Revolutionair, maar beter voor je gezondheid, je lijn en je portemonnee. Je hoeft niet drie keer per dag vol te zitten en tussendoor elk gevoeletje van honger te onderdrukken. Drink meer water.
  • Maak een lijstje met spullen die je bij de kringloop wil kopen. Ze hebben zelden meteen wat je zoekt maar als je geregeld binnenloopt, vind je het meeste van wat je nodig hebt.
  • Leer sokken stoppen en gaten in je kleding repareren
  • Houd bij zelf maken in de gaten of het de moeite waard is.
  • Combineer autoritten, plan je dingen zodat je niet drie keer per week de zelfde kant op hoeft.
  • Plan, plan, plan. Scheelt veel. Elke zondag even een half uurtje de tijd voor je maaltijden (wat ligt er nog en wat kan je ermee maken, wat heb je nodig), taken die je moet vervullen en wat je ervoor moet doen, wanneer en met wie… Stress op het laatste moment kost niet zelden te veel geld
  • Leg een voorraad cadeautjes voor kinderfeestjes aan.
  • Maak optimaal gebruik van zonlicht in je huis. Want warmte. Is meer handig van september tot april dan nu natuurlijk 😉
  • Ruil stekjes van planten, verzamel zaden, en leer planten vermeerderen.
  • Begin met kleding doorgeven aan andere mensen om een ruil-groepje op te zetten. Vaak krijg je dan via-via wat je zelf nodig hebt
  • Eet het hele dier: grill een kip en eet die op, de dag erna maak je van de rest een ragout en de dag erna trek je soep van het karkas. Bijvoorbeeld.
  • Spit je gras om en leg een aardbeiveldje aan. Vraag aan iemand met planten of je stekjes kan krijgen
  • Stop met jezelf vergelijken met anderen. En natuurlijk doen we dit allemaal maar je kan het overdrijven. Zet je sociale media uit of stop met het volgen van mensen als die je inferieur doen voelen. Let op hoe je je voelt: vol goede ideeen of met een schuldgevoel?
  • ‘Sit with it’. Je hoeft niet elke behoefte meteen te voldoen en niet elk naar gevoel weg te poetsen en af te laten leiden door andere dingen, meestal consumptie van eten of spullen. Accepteer dat het leven niet altijd is wat je ervan verlangt. Ook dit gaat weer voorbij.
  • Je hoeft niet elk hoekje van je huis perfect te hebben, of te behangen met spullen. Lege ruimte, wat onafheden of imperfecties mogen best. Het huis is er voor jou. Niet omgekeerd.
  • Loop of fiets.
  • Bak zelf kroepoek. Gebakken kroepoek is echt het meest overprijsde artikel in de supermarkt 🙂
  • Investeer in een hydroflask thermosfles. Doen niet aan kapot gaan en altijd je drinken op de goede temperatuur
  • Pas op voor ‘groene’ onzinproducten. Waarom zgn eco gerecycled plastic badspeelgoed kopen als je kinderen net zo lief spelen met twee lege shampooflessen en wat duplo-diertjes?
  • Pas ook op voor ‘zero waste musthaves’. Het meeste heb je niet nodig en wordt gewoon verkocht door mensen die aan je willen verdienen.
  • Herontdek de kunst en plezier van brieven schrijven.
  • Bescherm je geest en houd je dag grotendeels schermvrij. Zo kom je ook niet zo snel op het idee dat je iets nodig hebt.
  • Eet meer voor je gezondheid en minder voor de smaak en voor de gezelligheid. Of: stop met de neiging iets leuks (film kijken, buiten zitten op een zwoele avond) altijd te willen voorzien van (ongezonde) snacks.
  • Barricadeer je brievenbus en browser met adblockers, nee-nee stickers en zet je televisie uit.
  • Was kleding die alleen opgefrist moet, gewoon koud.

Plantjes vermeerderen!

Plantjes, hebben we ook. Maar je moet er wel goed voor zorgen. Dus verhuisden een aantal van mijn planten naar een grotere pot, nadat ik ze eerst had ontdaan van oude aarde. Nieuwe aarde erin. Vervolgens kregen ze een douche. Planten kunnen echt wel glimlachen 🙂

En ik wilde meer plantjes. Maar mijn auto is stuk en bovendien heb ik en geen zin om auto te rijden en geen zin om geld uit te geven aan plantjes. Gelukkig kan je veel planten heel eenvoudig zelf vermeerderen.

Zamioculcas en sansevieria bijvoorbeeld: gewoon een kwestie van de plant met enig beleid uit elkaar halen. Aloe Vera ook.

Ook heb ik een poging gedaan om geraniums te stekken. Plantjes zijn zo duur hier, voor een geranium moet je zo 6 euro betalen. Of dat gelukt is, weet ik over een paar weken maar het was het proberen waard, want ik houd van geraniums. Maar niet voor 6 euro per stuk.

Verder hebben we nog wat kruiden gezaaid: basilicum, appelmunt en peterselie. Dat kan nog best in het raam van de keuken.

Morgen gaat er mest en nieuwe aarde in de kas en zaaien we spinazie, veldsla en boerenkool. Het kleine veldje naast de kas waar nu doorgeschoten sla, uitgeproduceerde tuinbonen en een indrukwekkend stuk onkruid staan, wordt voor aardbeien want we hadden zes aardbeien van dertig planten maar uitlopers om heel Lillesand te kunnen voorzien van nieuwe plantjes.

We zien wel wat het nog wordt en anders zijn we in elk geval leuk bezig geweest.

Huis-ontmodernisering, low budget

Een tijdje geleden kocht ik via finn een houten kist voor de knuffelbeesten van de kleinste. De kist bleek wat gammeler dan op de foto te zien was, maar wel erg authentiek enzo. De man wilde hem beneden laten staan, want gezellig. En dus hadden we opeens een kist. Met dingetjes.

Maar daar bleef het niet bij. In de kringloop vond ik een tweede lijst als we al hadden voor een van mijn John Bauwer-prints. De koperen lamp die buiten stond, verhuisde naar binnen omdat we voor buiten een antieke olielamp op de kop tikten die in de tent hangt en tegen de herfst naar binnen verhuist.

Om de oudemensenhuis-look verder compleet te maken, kochten we een loeizware oude houten kast. Die behoeft nog wat aankleding maar aangezien we nu vooral buiten bezig zijn laat dat even op zich wachten. Het is wat lastig foto’s maken met het felle licht, in het echt is ie mooier en is het minder overbelicht.

Op de muur komt tegen de tijd dat het daar tijd voor is een ander kleurtje om het wat minder te laten botsen 😉

De man was dolblij, want hij houdt van oude meuk, van spullen, overbodige meubels en gezelligheid in de vorm van dingen waar je over kan struikelen. Hij heeft de afgelopen tien jaar wel afgezien 😉 maar dat deden we gisteren officieel al 21 jaar met elkaar en tot heden bevalt het toch nog best, meubels of niet.

Tot heden heb ik vreemd genoeg nog geen neigingen om de boel de deur uit te doen, te verkopen of wit te verven. Dat ga ik ook niet doen. Als de man er blij mee is, ben ik dat ook. Blij is ie ook met zijn tafel. Het is niet goed te zien maar erop staat een ouderwetse wereldkaart. Het houtwerk moet nog donker gebeitst.

Alles bij elkaar waren we ongeveer 2000 kronen kwijt. Een voordeel van deze dingen is dat ze amper vies lijken te worden. Alles gelakt en gefineerd lijkt vlekken aan te trekken maar dit…. ideaal hoor.

En nu niet alles (haha, alles) meer massaproductie is van ikea, voel ik me ook prettiger. Ik heb ook niet meer de neiging alles leeg, leger, leegst te willen. Op pinterest heb ik een bordje met plaatjes van leuke huizen en die lijken ook totaal niet op hoe mijn huis eruit zag 😀

En natuurlijk, muren en vloeren van echt hout vind ik te prefereren boven her en der ontbindend vinyl en gipsplaat maar dat is het minste van mijn zorgen 😉 Misschien, ooit. Als we nog eens een huis kopen.

Och ja. Zo belangrijk is het ook niet. Als we het maar gezellig hebben met zijn allen….

Als je in de schulden zit.

Nu er gekke dingen gebeuren, beginnen mensen weer eens kritisch te kijken naar hun financiële situatie. In Amerika dalen de creditcardschulden razendsnel en ik denk dat dit, net zoals in Nederland vanaf 2008 – 2009 ook weer zal gaan gebeuren: mensen worden wakker geschud en beseffen dat de bomen niet tot in de hemel groeien. Althans, ik hoop dat want anders is de schok straks wel heel groot.

Als je schulden hebt, begin dan met ze af te betalen, maar nadat je een noodfonds voor jezelf hebt gemaakt. Reserveer een bedrag dat ervoor zorgt dat je niet in de problemen komt als je auto nieuwe banden nodig heeft of je wasmachine er de brui aan geeft. Tussen de 500 en 1000 euro.

Heb je dit niet, dan kan je wellicht spullen verkopen. Dat komt misschien in eerste instantie nicht im Frage, maar als je liever een creditcardschuld hebt dan dat je overbodige zaken verkoopt, heb je je prioriteiten niet helemaal juist.

Is je noodfonds op orde, begin dan met aflossen. Voor de motivatie het liefst de kleinste schuld het eerst: dat geeft moed om de volgende ook aan te pakken. Uiteindelijk komt er steeds meer geld vrij om af te lossen. Dave Ramsey heeft op zijn site een zeer nuttig plan van aanpak en enorm veel tips die je ook vaak op de Nederlandse situatie kan betrekken.

Er zijn allerlei tips om sneller en makkelijker af te lossen. Vaak kan je schulden overzetten naar een maatschappij en als de rente daar lager is, loont dat uiteraard. Het kan sowieso enorm rustgevend zijn om nog maar van een partij post te krijgen en aan af te hoeven betalen. Geestelijke rust is ook veel waard.

Heb je deurwaarders of incassobureau’s op je nek: bel ze dan. Of stuur een nette mail. Tref je een redelijk persoon (ze bestaan), vraag dan de naam van diegene zodat je daar in de toekomst weer contact mee kan hebben.

Wees eerlijk en zeg geen dingen toe die je niet na kan komen. Kan je een maand echt niet betalen, neem dan contact op met een voorstel. Dat lukt beter als je je betalingen al een paar maanden op tijd hebt gedaan.

In een grijs verleden heb ik vier jaar bij een deurwaarder gewerkt. Ik ben toen met het werk gestopt omdat het snel veranderde. Het kantoor waar ik werkte werd overgenomen door een nare Rotterdamse vileine blaaskaak. (Flanderijn en Wijnholt, wie kent ze?) Een deel van mijn collega’s kroop ervoor, een ander deel nam de benen.

Ik maakte mee dat twee lieve oudere mensen op 20 euro na alles konden betalen maar het hoofdkantoor was onverbiddelijk: alles, of anders morgen gewoon dagvaarding. Met 150 euro extra kosten. Ik heb er tot op de dag van vandaag spijt van dat ik die mensen niet gewoon 20 euro heb gegeven. Zo gaan ze met mensen om, de ratten.

Sven-Ake Hulleman heeft op zijn site ‘Een Oorlog Reeds Verloren’ een brief staan die je kan gebruiken in het geval van door overmacht (Coronacrisis, economische crisis) veroorzaakte financiële problemen. Die kan je downloaden en gebruiken. Ik zou aanraden om hem niet in te vullen maar te personaliseren.

In deze video vind je een motivatie bij de brief.

Je kan ook altijd een (redelijk) schikkingsvoorstel doen. Vaak zijn deurwaarders en incassobureaus ook liever van een zaak af. En als je hun vordering betwist, laat dit dan direct weten, vraag om bewijs of kom zelf met bewijs. Als ze blijven dreigen met dagvaarding en je staat in je recht, vertel ze dat dan ook. Ze willen echt geen kosten maken voor een zaak die ze vermoedelijk gaan verliezen, over het algemeen.

Stel mensen ook maar voor het blok, zoals een Rabobank als je zulk geld niet elders kan lenen. Wat hebben ze liever: dat je het geld in een jaar afbetaalt, of dat ze je zo kapot maken dat ze het geld nooit meer zien? (nu is de Rabobank ook wel zo dat ze kiezen voor het laatste en je huis vervolgens voor een habbekrats via een openbare veiling laten opkopen door een van hun dochterondernemingen….)

Kom je er alleen niet uit, zoek dan hulp. Al is het maar iemand die bij je zit als je orde in de chaos probeert te krijgen of iemand tegen wie je kan praten. Een groot deel van Nederland zit tussen krap bij kas en tot over de oren in de schulden, je bent niet alleen.

En: je kan niet alles doen. Als alles waar je voor werkte vele jaren in een paar maanden wordt afgebroken door de overheid, ben je machteloos.
De banken worden gered, gered en wederom gered, maar niet om hun debiteuren enigszins tegemoet te komen. Nee, ‘had je in de goede tijd maar beter met je geld om moeten gaan en een buffer moeten opbouwen’ zegt men dan bij de bank. Alsof het geld dat zij ‘beheren’ van hen is. Het is tijd dat hier tegen in in opstand wordt gekomen.

Schuldeisers moeten ook beseffen dat ze het zelf niet redden als ze bij iedereen de poot stijf houden en geen coulance tonen jegens mensen die buiten hun schuld om in de problemen zijn gekomen.

Probeer de dingen naast je neer te leggen. Ik ben getrouwd met iemand die bij post van een belastingdienst, overheid of zelfs met een factuur kiest voor negeren. Fight or flight: flight.

Niet omdat hij niet wil betalen want of hij 10 of 10 miljoen op zijn naam heeft boeit hem precies niks maar omdat er hij er om wat voor reden dan ook zijn hoofd niet omheen kan vouwen.

Ik weet hoe het is als de belastingdienst ‘achter je aan zit’ en er brieven van incassobureaus in de bus liggen. Dat hebben we nu redelijk ‘dichtgetimmerd’ door alles naar mij te laten komen maar geloof me: ik ken de stress ervan.
Toch: uiteindelijk is het een stuk papier en niet het einde van de wereld. Doe wat je kan en als je dat gedaan hebt, is het uit je handen. Het is niet persoonlijk.

In 2009 wilde de Rabobank van ons opeens 25.000 euro hebben, de overbruggingslening die ze ons even daardoor gretig hadden verstrekt.
Godzijdank konden we het lenen van mijn ouders maar zonder hen hadden we een jaar lang de Rabobank op ons nek gehad. Als ze al akkoord gegaan zouden zijn met betaling in meerdere termijnen. Maar daarom: zoek hulp, download de brief en stuur hem op, wat dan ook. Er is licht aan het einde van de tunnel.

Wat is het ergste dat kan gebeuren? Je kan ‘alles’ kwijtraken maar dat is niet ‘alles’. En vermoedelijk raak je ook niet alles kwijt.

Ik had een tante die opeens met alleen de hond bij mijn oma op de stoep stond omdat haar man haar mishandelde. Ze had niets, behalve de kleren aan haar lijf. En Daisy. Maar net als mijn oma was ze zo positief en makkelijk en alles kwam toch goed.

Als je bespaarblogs gaat lezen, kan je het idee krijgen dat je een gigantische druif bent omdat je geen 30.000 euro op de bank hebt en je hypotheek nog niet hebt afbetaald in vijf jaar.
Daar heeft niemand wat aan. En nu is een lening aangaan voor dingen die je niet nodig hebt (alles behalve een fatsoenlijk huis, goed eten en warme kleren) naar mijn idee niet handig maar dat weet je vermoedelijk zelf ook als je beseft dat het roer om moet. Dus laat je niet ontmoedigen.

Elk huisje heeft zijn kruisje, mening keurig bespaarblogger heeft een lijk in de kast denk ik. Dat weet ik zelfs vrij zeker.

Wat ik maar wil zeggen: blijf niet als een hert in de koplampen kijken als financieel onheil je vol lijkt te gaan rammen. Onderneem actie. Zoek hulp. Houd het hoofd koel. Begin een facebookgroep. Wat dan ook. Je bent niet alleen en de enige weg is vooruit, er dwars doorheen. Hoofd omhoog, schouders recht en onthoud: elke stap die je zet om eruit te komen, is er een.

Saboteer het systeem (en spaar geld)

We leven in een systeem gebaseerd op het idiote idee dat eeuwige groei bestaat en dat we dat moeten nastreven. Als we nu allemaal maar die auto eens gaan kopen, dan komt het goed. Dat dit systeem helemaal niets geeft om hoe we de aarde -bron van al het leven- behandelen, daarvan zien we de pijnlijke gevolgen elke dag. Ontbossing, bosbranden, windmolenparken die al het leven onder zee en in de lucht wegjagen of vermorzelen, mega-akkers waarop dingen alleen nog groeien met copieuze hoeveelheden gif en kunstmest en complete bossen die in de biomassacentrales verdwijnen. Bossen uit Estland, uit Amerika, uit Nederland. Hoe stoppen we de gekte? Ik weet het niet. Maar we hoeven er ook niet actief aan mee te doen.

Hoe minder we van ons zuurverdiende geld teruggooien in het systeem, hoe beter. Ik weet dat dat voor sommige mensen bijna al onmogelijk is maar de meesten van ons hebben toch nog wel enige ruimte voor verbetering. Ik net zo goed.

Maar omdat het systeem is gebaseerd op consumptie, kunnen we het systeem schade toebrengen als we onze consumptie terugbrengen naar wat echt nodig is. Want elke keer als je tankt, een fles wijn ontkurkt of iets overbodigs koopt met 25% BTW daarop, spek je de schatkist van de mensen die jou vernederen, de natuur slopen en de eigen zakken schaterlachend vullen.

En natuurlijk zijn we allemaal deels afhankelijk van het systeem. Zonder het systeem had ik weinig te eten, weinig om aan te trekken en was het een eind lopen om in onze dagelijkse behoeften te voorzien.

Maar toch. Het kan beter. Wat tips:

Stap over naar een energieleverancier die niet aan biomassa doet.

Dus niet naar Vattenfal. Ik ben er niet zo in thuis in Nederland meer, maar ze zijn er wel. Verdiep je in wat biomassa is en waarom het zo slecht is. Hele bossen worden met de grond gelijk gemaakt en de boomstammen of pellets worden met zwaar vervuilende schepen naar Nederland gebracht om als drijfnat hout te worden gebruikt voor ‘schone’ energie. Want co2 neutraal. Natuurlijk is het alles behalve dat, maar ‘men’ heeft simpelweg bepaald dat de co2 die deze schone *braak* centrales produceren niet meegenomen worden in de co2 berekeningen waardoor Nederland de doelstellingen kan halen. Het is zo ziek, je verzint het niet.

Gebruik zo min mogelijk energie.

Kijk hierbij niet alleen naar het gebruik, maar naar het hele plaatje. Ik kreeg destijds commentaren over ons ‘vieze’ busje. Waar we al zeer weinig mee rijden. Dat de man met pijn en moeite op de weg hield in plaats van te laten verschroten, wat al lang gebeurd zou zijn als een garage het had moeten oplappen, want 6000 euro reparatie. Van een dame die net een nagelnieuwe electrische (meen ik) auto had gekocht. Want nee, die auto kostte geen energie om te maken en de stroom uit het stopcontact is gemaakt van madeliefjes en magic fairy dust. Grappig.

Het hele groene plaatje is een leugen en alleen niet consumeren heeft effect. Wat je niet nodig hebt, hoef je ook niet te betalen. Het kunnen simpele dingen zijn. We hebben hier een aantal lampen met drie peertjes, merkte ik na vier jaar. Daar kunnen er best twee minder, aangezien het ruimtes zijn waar we geen felle lampen nodig hebben. Spaart niet alleen stroom maar ik hoef ook minder nieuwe lampen te kopen. ’s Ochtends was ik met de hand af, zodat de vaatwasser maar eenmaal per dag aan hoeft. Ik was vaak koud en de droger gebruik ik niet.

Je kan een dure hooikist kopen om aardappelen of rijst te koken maar een bak met hierin een wollen deken of een piepschuim doos (kan je misschien afhalen bij winkels die levende vissen verkopen) met een deken erin, werkt ook perfect. Je brengt de boel aan de kook en vervolgens zet je de pan in de doos. Na een uur of vier, vijf is het perfect gaar.

Koop tweedehands

Ja, elke bespaartip is een saboteer-het-systeem-tip 😉 Ik weet de frustraties van gebruikte spullen kopen en om mezelf de nodige frustratie te besparen, koop ik sommige dingen ook gewoon nieuw maar tweedehands heeft voor veel dingen mijn voorkeur: boeken, meubels, kinderkleding, fietsen, ski’s, auto’s… Ik koop het liever van een medemens dan van een ketenwinkel waar ik 25% belasting betaal.

En maak of repareer het zelf

Als ik iets zelf kan maken zonder al te veel gedoe dan doe ik dat. Een knoop aanzetten, een sok stoppen, een gat in een broek repareren, een verjaardagstaart maken, brood of granola bakken, wijn maken etc… is allemaal simpel en zorgt ervoor dat je veel minder weggooit en meer waardeert wat je hebt. En bovendien geen 25% of meer belasting betaalt.

Maak je eigen bier en wijn

Nog niet verboten, in tegenstelling tot zwaardere dranken. Want de overheid wil uiteraard wel zo veel mogelijk profiteren van een simpel scheikundig proces dat voor iedereen gewoon vrij ter beschikking zou moeten mogen staan. Maar vooruit, bier en wijn dat kan nog.

We gebruiken simpele blikken en flessen met concentraat. Bier brouwen is kinderlijk eenvoudig. Ik maak in mijn eentje 75 liter bier in een half uur. Hertogin Jan is my middle name. Je betaalt geen accijns en het is erg lekker bier. Ik zal binnenkort eens een uitleg posten voor wie het wil proberen.

Maak jezelf zo onafhankelijk mogelijk van geld van de overheid

Door een bureaucratisch misverstand kibbelen de Noorse en de Nederlandse SVB al jaren over wie kinderbijslag moet betalen. Als ik het krijg, komt het vermoedelijk met terugwerkende kracht maar voor nu ben ik blij het zonder te redden.
Sommigen van ons kunnen niet zonder en dat is zo vervelend. Wat heb je aan een overheid die eerst alles afpakt en vervolgens met een genereus gebaar een fooitje teruggeeft? Maar als je de mogelijkheid hebt: probeer dat geld te sparen en niet uit te geven.

Maak jezelf zelfredzaam in geval van nood

Ga er niet vanuit dat de overheid je wel zal redden. Als het aan diezelfde overheid lag, zaten de bejaarde mensen nu op hun kamer bij 40 graden te stikken van de hitte in hun eentje. Godzijdank is het geen zomer als de afgelopen jaren.
Diezelfde overheid komt je echt niet redden als er *iets* gebeurt. Haal eten voor een maand en eet het op en vul het aan om altijd ‘vers’ te hebben. Zorg dat je kan koken zonder energie van het energiebedrijf. Zorg voor een goede band met je buren, indien mogelijk. Zorg voor een basisuitrustig met verbandspullen, etherische olie, pijnstillers en eventueel jodiumpillen. Koop een waterfilter (wij hebben een katadyn voor 30.000 liter) of water in flessen.

Vervang je liefde voor spulletjes voor een intense liefde voor de natuur en alles wat leeft

Ik ben niet tegen het kopen van dingen. Ik ben echt niet altijd even heilig in mijn keuzes. Maar ik beperk het wel. Om tal van redenen maar ook omdat dat ik niet nog eens 25% extra skatt betaal, laat ik het meeste van wat de wereld te bieden heeft maar links liggen. Meestal is het het me niet waard dat er een boom met al zijn bewoners voor wordt neergehaald, dat er mineralen uit de aarde gemijnd worden en dat er energie moet worden gebruikt voor de productie en het vervoer ervan.

Als ik in de vroege ochtend met mijn kopje koffie buiten zit en de zwaluwen, scholeksters, kraaien, raven en al die andere vogels zie vliegen en vissen boven het water uit zie springen dan weet ik dat ik weinig nodig heb en niets meer dan ik al heb. Behalve koffie. In een kopje.

De meeste mensen zijn het contact met de aarde lang verloren. Hommels zijn vieze steekbeesten, spreeuwen die in de meest mooie formaties vliegen gewoon irritante vogels die je auto onderschijten, wilde eetbare vruchten zijn vies en onhygiënisch en planten zijn hinderlijke dingen die je maar beter kan vervangen door lekker strakke tegels. Hoe kan je dan verwachten dat mensen het liefhebben?

Mezelf in geval van ‘ik wil’ eraan herinneren dat wat ik wil een schone aarde is waarin wordt hersteld in plaats van vernietigd, helpt me om dingen niet te willen. En dus zo mijn stem te laten horen. Want volgens sommigen is kopen, stemmen maar niet kopen is dat nog veel meer.

Vorig jaar zagen we een dolfijn in zee, een paarhonderd meter bij ons huis vandaan. Als je dat ziet denk je hopelijk wel drie keer na voor je chemicaliën door de afvoer spoelt of een half pak wasverzachter in je wasmachine gooit.

En dat bedoel ik, als je je weer bewust wordt van het leven om je heen, van de natuur om je heen al zijn het maar wat bijen en spinnen op je balkon in de stad, dan kom je zelf ook weer tot leven en besef je dat wat je zoekt nooit kan worden gevonden in dat wat de wereld je toeschreeuwt in advertenties, instagram en televisiespots maar alleen in de natuur, waar we uiteindelijk allemaal onderdeel van zijn.

Hoe minder je nodig hebt, des te minder je nodig hebt. Des te minder afhankelijk ben je. En ik ben voor afhankelijkheid maar dan van elkaar en niet van de overheid. Van je gezin, je echtgenoot, buren, vrienden… omdat we elkaar moeten helpen. Omdat we niet meer op de overheid moeten of kunnen vertrouwen voor hulp. Want alles kan op elk moment worden teruggedraaid.

Stop met het doen van dingen die de overheid extra geld opleveren

Ik snap dat mensen roken, maar misschien is stoppen als je niet kan minderen een goed idee. Als je kan minderen, is dat ideaal. Ik rook heel af en toe en dat vind ik heerlijk. Elke dag roken zou het genieten veel minder maken. Maar elke sigaret die je opsteekt is wat… 20 cent in de zakken van de overheid? Elke keer dat je de auto volgooit…. oei.

En het is lekker comfortabel, overal heen kunnen wanneer je wil. Maar meestal is het niet nodig. Ik heb nu ook geen auto en mijn kinderen kunnen prima 6 km fietsen naar hun vriendjes in het dorp. In het weekend combineren we wat we moeten doen en rijden verder hoogstens om een stuk te wandelen waar we nog niet elke boom en steen uit ons hoofd kennen.

Betaal boetes op tijd.

Simpelweg: wees extreem zuinig maar vergeet niet te genieten van het leven. Ik heb een veel fijner leven als ik me enigszins afzijdig houd van sociale media en wat iedereen doet, als ik de winkels vermijd en de natuur opzoek, als ik koop wat ik nodig heb en niet wat ik leuk vind…

En hiermee doe ik mezelf niet tekort. In tegendeel. Maar door veel dingen links te laten liggen, spreek ik ook een stem uit tegen wat ik ervan vind. De plastic dingen kopen is zeggen ‘maak meer plastic spullen van geraffineerde aardolie uit dubieuze landen zonder mensenrechten’ en de nieuwe meubelen kopen is zeggen ‘hak meer bomen om voor iets dat ik alleen maar wil omdat ik gehersenspoeld ben’ en wijn kopen is zeggen ‘hier overheid, heb je weer vijf euro van me, doe er wat leuks mee he!’.

Nou ja goed, dit was dus weer de zelfde bespaarpost als altijd in een iets ander jasje die nog wat voeten in de aarde had omdat mijn laptop om de vijf minuten zelf de helpfunctie van windows 10 opstart en dan vervolgens alle commando’s volledig door elkaar haalt. Maar nu heb ik die van de man geleend, en hij is af. Dan kunnen we nu lekker gaan wandelen, bessen plukken en naar de man toe wandelen.

Fijne dag allemaal nog!

Voorbereid zijn.

De wereld bevindt zich thans in deplorabele staat. Zo, open deur ingetrapt. Ik weet niet welke agenda hier uitgespeeld wordt maar fraai is het niet. Tijd om ons voor te bereiden op de gevolgen van jarenlang economisch aanmodderen, geld bijdrukken, rentes manipuleren, gratis geld voor banken en het ongebreideld leegtrekken van de schatkamer van Moeder Aarde. En iets met politiek waarover ik niet ga uitweiden want dan valt iedereen weer in slaap.

Ragnarok. Maar dan niet zo koud. Een symbolische fimbulvetr, de fimbulwinter die drie jaren duurde en waarin er geen zomer was.

Jezelf kunnen redden: ik ben er altijd voorstander van. Het is fijn om als de stroom uitvalt voorzien te zijn van volle propaanflessen, kaarsen, lucifers, hout voor in de kachel en als iedereen begint met hamsteren, reeds een voorraad voor een maand of twee op de planken te hebben staan.

De komende tijd maak ik alle voorraden op orde.

Hout en propaan.

Afgelopen winter hebben we ongeveer twee van de vier pallets hout opgebruikt, dus ik bestel er binnenkort weer twee voor komende winter. Voor ik nieuw hout erbij leg moet wat er nog ligt weer netjes opgestapeld, maar dat is een fijn klusje voor als het wat minder warm is.
We hebben standaard twee gasflessen (een in gebruik en een volle op voorraad) en koken op gas omdat ik dat fijner vind koken en omdat het blijft functioneren als de stroom uitvalt.

Boeken en vermaak.

Normaal koop ik boeken voor weinig geld op amazon, via mijn kindle maar ik besloot daarmee te stoppen toen ik constant titels als ‘How not to be a racist’ opgedrongen kreeg. Flikker toch op.
Alles wat me leuk lijkt bij de kringloop neem ik nu mee, zoals bijvoorbeeld een biografie van Winston Churchill, voor ook die op de brandstapel van de politieke correctheid belandt 😉 Voor de kinderen verzamel ik volksvertellingen (folkeevenyr) en sprookjesboeken uit de goeie ouwe tijd.

Ik wil de komende tijd ook mooie puzzels aanschaffen, die liggen ook vaak voor een paar kronen bij de kringloopwinkels.

Films hoeven niet zo van mij, ik ben geen groot filmliefhebber maar een goede verzameling mooie films op een eigen harde schijf is een goed idee. Ik vind het altijd wel leuk om film te kijken met de man en wil wel wat meer klassiekers gaan bekijken, ook samen met de kinderen.

Eten.

Duh. Altijd goed om te hebben, want zo essentieel. Ik heb veel rijst, havermout, linzen en bonen, quinoa, meel, boekweit, pitten, noten, olijf- en kokosolie, tomaten in pakje, plus wat dingen voor de smaak op de plank. De bodem van de vriezer is in zicht maar nadat we ons door de laatste bevroren doperwten, zelfgemaakte loempia’s, garnalen en broccoli (br) hebben heengewerkt, vul ik die weer aan met bevroren bessen, gehakt, soepkippen en -botten en vlees.

Het voelt gewoon beter om in deze tijd niet helemaal onvoorbereid te zijn.