Simpel persoonlijk onderhoud.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Zelf een beetje netjes blijven is belangrijk, maar het hoeft niet veel tijd of geld te kosten. Of veel ruimte in te nemen in je badkamerkastjes. Weinig dingen zijn zo lastig schoon te maken en frustrerend als volgestouwde badkamers.

Onze badkamer is op zijn zacht gezegd niet echt een spa-achtige ruimte. De kleinste verbetert me altijd als ik ‘badkamer’ zeg. Mama, het is een douche- en wckamer. Okee. Taalnazietje.

Toch: de badkamer van je dromen staat ook niet vol met plastic flessen op de badrand. Of met 50 potjes oogschaduw in diverse stadia van ontbinding of uitgedroogde mascara’s in de lades. Het is ook niet echt nodig om deze dingen in je leven te hebben. Elke badkamer knapt op van een flinke ‘declutter’ in cosmetica, handdoeken en wat er verder huist.

Heb je een product opengemaakt maar ruikt het raar, krijg je er rare uitslag van of doet het simpelweg niets voor je, doe het dan gewoon weg. Het wordt niet aantrekkelijker van nog een jaar in de kastjes staan. Sterker nog, het doet je ook als het er staat alleen maar slechter voelen, het is rommel in je kastjes en daarmee rommel in je hoofd.
Ook al lijk je het te negeren omdat je het niet gebruikt, je hersenen registeren het wel elke keer. En al die onbewuste prikkels, kosten veel mentale energie.

Houd alleen de dingen die je blij maken om te gebruiken en zeg gedag tegen alles dat dat niet doet.

Het is beter om een product te kopen dat misschien te duur lijkt, maar zuinig is in gebruik dan je leven en je kasten vol te laten stromen met inferieure 3 halen 2 betalen van de voordeeldrogist, vol met dubieuze ingredienten.

En: als je een product hebt open gemaakt en het bevalt, weersta dan de verleiding om meer te kopen en ook open te maken. Cosmetica heeft een beperkte levensduur, het wordt niet beter van lang openstaan en in contact komen met bacterien en zuurstof. Gun jezelf de rust van een perfect product.

Een goede nachtcreme, een naar bloemetjes ruikende shampoo en conditioner met peer-kokosgeur: soms zijn deze dingen erg aangenaam. Het ligt misschien aan mij maar het idee de rest van mijn leven alleen te doen met een blok zeep, roggemeel en een fles appelazijn in de badkamer doet me niet zo veel. Dan maar niet zero waste in de badkamer.

Maar dat wil niet zeggen dat je veel of al van deze producten nodig hebt. Ik gebruik ze niet altijd en niet allemaal tegelijk en houd het bij een fles shampoo en een fles conditioner in de douchecel.

We gebruiken meestal shampoo van Urtekram (ik koop het bij Luxplus, als je onthoudt direct je abonnement op te zeggen, scheelt het heel veel) en een blok lavendelzeep om te wassen en te scheren.

Scrubben doe ik door middel van bodybrushen. Dat heeft naast een positief effect op je vel ook nog eens tal van andere gezondheidsvoordelen. Eenmaal investeren in een borstel en je hebt nooit kosten of verpakkingen meer. Als ik wil scrubben, gebruik ik koffiedik of gewone suiker.

Voor mijn gezicht gebruik ik baking soda om te scrubben. Baking soda komt echter in verschillende ‘grofheden’, het zou niet moeten irriteren om het te gebruiken. Doet het dat wel, dan is het te grof.

Maskers: ook fijn, maar de ingredienten zijn meestal water en bentonite clay en wat extracten van het een of ander. Voor een tientje koop je een hoeveelheid bentonite clay waar je tot aan je dood wekelijks maskers mee kan maken. Op internet zijn allerlei recepten om zelf maskers te maken, voor elk huidtype. Meng het met melk en avocado voor hydratatie, met appelazijn en yoghurt voor zuivering etc.

Ik gebruik rozenwater van de toko als ‘toner’ en om mijn gezicht aan het einde van de middag wat op te frissen. Stof en rommel mengt zich met het vet op je gezicht (klinkt goed!) en maakt je teint wat grauw en vermoeid. Even een watje met rozenwater en ik heb het idee dat mijn gezicht er weer een stuk florissanter uitziet.

Smeren doe ik met olie en ik wissel af wat ik dan gebruik. Mijn favoriet is jojoba, maar dat is erg prijzig. Amandel vind ik te vet maar walnoot is ook prima. Soms gebruik ik kokosolie. Olie verwijdert ook de meest hardnekkige mascara, en als je het afveegt met een doekje met heet water, gevolgd door spoelen met koud water, voelt je gezicht heerlijk zacht en verzorgd, en niet vet.

Uiteindelijk is je huid een orgaan dat een groot deel van wat je erop smeert, absorbeert. Mijn idee is dat als ik het niet wil of kan eten, ik het ook niet op mijn lijf smeer. Google de ingredienten van je producten, of zoek ze op op de ‘EWG database’.

Voor mijn gezicht gebruik ik wel een (biologische) nachtcreme. Ik was ’s avonds mijn gezicht met zeep en dan is een creme erna wel fijn. ’s Ochtends vind ik dat zelden nodig, zeker niet zo lang het weer mild is. In maartse sneeuwstormen, minustemperaturen en na vier donkere maanden, heeft mijn gezicht wel iets meer nodig.

Appelazijn, een eetlepel gemengd met water in een kopje, is wel ideaal om shampooresten uit je haar te krijgen. Na een spoeling met appelazijn is mijn haar altijd heerlijk zacht. Wel goed uitspoelen. Is je haar futloos ongeacht wat je erin smeert, is dit een goede optie.

Veel dingen gebruik ik inmiddels niet meer. Parfum, nagellak, eyeliner en douchegel… ik vind het niet nodig. In het dagelijks leven gebruik ik de producten hierboven: een simpele shampoo of roggemeel om mijn haar te wassen, zeep om te scheren en mijn gezicht te wassen ’s avonds, olie om te smeren en make up te verwijderen, bentonite clay voor maskers, een bodybrush om te scrubben, baking soda om mijn gezicht te scrubben, appelazijn voor een extra reiniging van mijn haar zo nu en dan en rozenwater om wat op te frissen.

Mijn make up heb ik vereenvoudigd tot een wenkbrauwpotlood, een oogschaduwpalet met drie nudetinten en donkerbruin dat ik gebruik in plaats van te zwarte en moeilijk te verwijderen eyeliner. Een niet-waterproof mascara en een biologische lippenbalsem. Ik kan het eenvoudig in de badkamer opdoen.

Het lichaam heeft aandacht nodig. Het is het huis van je geest. Aandacht is belangrijker dan welk wonderproduct je erop smeert.
Een wandeling en goede voeding doen meer voor je teint dan welke foundation dan ook. Er is niets mis met de tijd nemen om je lijf in goede conditie te houden. Sterker nog, volgens mij is het essentieel, niet in de laatste plaats voor je geestelijke welzijn.

Waarom ik houd van minimalisme

Inmiddels 11 jaar geleden zat ik thuis, te wachten tot ons tweede kind geboren zou worden. Ik zocht naar motivatie om onze zolder op te ruimen, waar alle meuk uit ons oude huis, de garagebox en het tuinschuurtje stond. Op enig moment las ik ‘you don’t need all that crap, just get rid of it’ en ja, soms moet je zoiets lezen voor het kwartje valt.

De buik en ik belden de man, verzochten hem om dozen en tape mee te nemen en ik snelde naar zolder. Uitzoeken, sorteren, wegdoen. Eerst in razend tempo, toen was langzamer toen de tweed geboren was.

Maar met dat ik de rommel op zolder wegdeed, gebeurde er iets grappigs. Ook op andere gebieden van mijn leven begon ik met ‘minimaliseren’. Ik kocht cosmetica zonder troep, ging kopen bij de biologische besteldienst, ruimde mijn administratie op, kocht minder van alles en begon het overwegen van een een heel ander leven. Een rustiger leven, met tijd voor mijn kleine kindjes, het maken van ‘slow food’ en lange wandelingen, meer in de natuur, weekenden voor ons gezin in plaats van voor het doen van tal van klussen…

Langzaam vielen de puzzelstukjes op zijn plek en werd het duidelijk wat ik wilde en dat wat ik wilde, er ook kon zijn als we ons leven anders in zouden richten. Iets meer dan een half jaar nadat ik begon met de rommel wegdoen besloten we: we gaan naar Noorwegen. En dat deden we ook, vier jaar later. Goede dingen komen voor zij die geduldig zijn 😉

Ik heb nog steeds spullen 😉 Ik koop nog steeds spullen en soms heb ik zelfs nog te veel spullen. Soms roepen glimmende nieuwe dingen mijn naam. En soms stoffige oude dingen 😉 Maar mijn leven draait niet meer om materiele zaken.
Niet dat het dat ooit deed, we waren nooit big spenders, luxepaarden of hyperconsumenten maar we kregen twee redelijke inkomens vaak schoon op aan leuke en nutteloze dingen. We hadden een hypotheekje van 383 euro per maand, als twintigers!

Zonder het echt door te hebben, jaagden we ons geld er net zo doorheen als bijna iedereen.

Het afwennen van het idee dat meer beter is, heeft al met al toch lang geduurd. Ik heb lang gedacht dat ik toch hield van meer keuze in mijn garderobe, af en toe iets van de kringloop mee voor in huis, reservekleding voor de kinderen…. Tot ik erachter kwam dat ik al die dingen of zo weer zat was, nooit gebruikte of dat ik gewoon prima kon leven zonder extra opties.

Ik vind het prima om elke week min of meer dezelfde gerechten te eten. Niet precies met dezelfde ingredienten, maar wel hetzelfde gerecht. Ik maak grote hoeveelheden van een paar dingen en daar varieer ik mee.

Ik houd van het gevoel van minder eten: toen ik dit simpele principe begon toe te passen twee jaar geleden, verloor ik langzaamaan 13 kilo. Ook nooit iets van gemist 🙂 Sterker nog, het was echt 25 jaar geleden dat ik me voor het laatst zo ongekommerd voelde in mijn eigen lichaam als nu. Ik voel me op mijn 38e na vier kinderen beter dan toen ik 20 was, wat dat betreft)

Mijn capsule wardrobe is nu zo klein dat alles in een rugzak past. Ik mis tot heden niets. (maar het is een experiment :))

Ik neem zelden nog een tas mee als ik op pad ga. Pinpas is genoeg. Een portemonnee heb ik ook niet meer. Waarom ook, ik heb hem niet meer nodig.

Ik ben tevreden met gewoon voor me uit staren, als ik de kans krijg.

Mijn smartphone heb ik gereset en vervolgens heb ik geen idee waar ik hem gelaten heb. Ik mis hem niet. Sinds juli gebruik ik een simpele nokia voor ‘nood’, want dat is ook een van de weinige reden dat ik mensen bel, ik haat bellen 😀 Eerst gebruikte ik mijn smartphone nog als kleine computer om twitter of youtube te kijken maar ook dat dus niet meer.

Al lange tijd hebben mijn kinderen simpel speelgoed. Twee manden met (dagelijks) gebruikte duplo, kleurpotloden, wat knutselspullen, boeken en wat ‘rommeltjes’. Ze weten zelf ook niet wat ze zich moeten wensen. Ja, mijn derde wil zo graag een Molletje-robot. Die bestaan niet, dus dat is ook snel bekeken.

Er gaan vaak maanden voorbij waarin ik niets koop, behalve dan wat nodig is. Kleding en schoenen voor de kinderen en dingen voor mezelf of het huishouden die ik moet vervangen. Ik kan niet zonder een goed paar winterlaarzen, wandelschoenen, e-reader of vulpen bijvoorbeeld. Als ik wel eens iets koop dat niet noodzakelijk is maar wat me heel leuk lijkt (en al heb ik een maand gewacht met aanschaffen) ben ik dat ook snel weer zat, dus ik probeer dat gewoon echt. niet. te doen.

Het geeft me zo veel rust in mijn hoofd en tevredenheid in mijn leven.

Ik waardeer al mijn spullen die hard voor me werken. Mijn enige handtas. Mijn vulpen. Mijn e-reader. Mijn kleine garderobe met favoriete kledingstukken. Onze licht mishandelde oude Noorse houten tafel. Mijn thermo-drinkfles en koffiemok.

De gedachte om bijna niets nodig te hebben geeft me vrijheid en controle over mijn eigen leven. Ik ben redelijk immuun voor de lokroep van nieuwe dingen. Ik denk aan wat ik al heb en of ik mijn leven ermee zou willen compliceren en het antwoord is praktisch altijd nee.

Ik heb mijn spaardoel bijna bereikt. En dan heb ik weer een nieuw doel 😉

Natuurlijk doe ik meer dan dat, maar op maandagochtend is mijn huis, inclusief keuken en badkamers in amper twee uurtjes opgeruimd en schoongemaakt, ondanks dat we redelijk de ruimte hebben.

Omdat ik me niet druk maak om al die kleine dingen (ik heb in bijna alles beperkte of geen keuze) blijft er ruimte in mijn hoofd over om me druk te maken over andere dingen. Mealplannen is simpel als je altijd hetzelfde koopt. Boodschappen doen is zo gedaan als je altijd hetzelfde koopt. Me aankleden is een ‘no brainer’ omdat ik niet hoef na te denken over wat ik aantrek.

Juist die eenvoud aan de ene kant, geeft veel meer flexibiliteit aan de andere kant.

Elke keer blijken we weer minder nodig te hebben dan we aanvankelijk dachten. Simplify, simplify, simplify. En elke keer maakt het me een beetje blij als ik iets niet meer nodig blijk te hebben. Hoe minder ik nodig heb, des te groter mijn zorgeloosheid, tevredenheid en innerlijke rust.

De zorgeloosheid is onbetaalbaar. En daarom ben ik minimalisme na elf jaar nog steeds niet zat. Sterker nog, ik ben nog maar net begonnen 😉

Intermittent Fasting voor gezondheid (en gewichtsverlies)

Een tijd lang deed ik Intermittent Fasting en sinds twee weken ben ik daar ook weer mee begonnen. Ergens in de vakantie was ik gaan ontbijten met de kinderen. Geen idee waarom want ze zijn niet anders gewend dan dat man en ik niet eten in de ochtend.

Intermittent Fasting of IF houdt in dat je een bepaalde tijd van de dag vast. Vasten als in: niets eten. Je kan water, koffie of gewone thee drinken maar eten doe je dus niet. Ook geen boter, melk in je koffie of watdanook.

Er zijn verschillende manieren. 12:12 betekent dat je 12 uur vast en in 12 uur al je eten eet. Voor veel mensen is dat al gerealiseerd als ze in de avond niet nog eens gaan lopen snacken en calorieen drinken. Ook als je dit doet, heeft je lichaam aan positieve effecten van het vasten.

Er zijn ook mensen die 23:1 volgen. 23 uur vasten, 1 uur om te eten. Het is maar net wat je gewend bent en dit komt vermoedelijk dichter in de buurt van hoe onze voorouders aten, dan hoe we nu eten en dat is voor veel mensen van 7 uur in de morgen tot ze naar bed gaan. Met alle catastrofale gevolgen van dien.

Als onze hersens constant prikkels krijgen in de vorm van keuzes om te maken, informatie om te verwerken, ‘beloningen’ in de vorm van likes op je telefoon, druk verkeer, geluid, televisie en de smartphone tijdens elk vrij moment, heeft dat ook zijn negatieve invloed. We kunnen hoofd- en bijzaken niet meer goed van elkaar scheiden, we slaan op tilt door simpele gebeurtenissen als een omgegooid glas melk en worden eerder angstig en denken zelf minder kritisch na.

Met je lijf gebeurt het zelfde, ook het lijf heeft tijd nodig om ‘leeg’ te zijn, zich op andere dingen te richten dan het verwerken van ‘input’. Het idee dat je goed moet ontbijten is een idee van de voedingsindustrie en hoewel kinderen vaker moeten eten dan volwassenen, het is gewoon natuurlijk dat velen van ons ’s ochtends bijna niets naar binnen krijgen.

Mensen die bij het opstaan rammelen van de honger, doen er misschien goed aan eens kritisch te kijken naar wat ze eten, en wanneer.

Het is niet goed voor je lichaam om constant met het verteren van eten bezig te zijn. Het krijgt geen kans om zichzelf op te ruimen. Want dat is letterlijk wat je lijf begint te doen als je gaat vasten: de bezem gaat door onrustige, beschadigde cellen. Na een tijdje is de voorraad glucose in de lever uitgeput en gaat je lichaam over op het verbranden van het eigen vet, in plaats van de eigen spiermassa te willen gebruiken voor energie, zoals bij hongerdieten. Of door constant op glucose te lopen, zoals bij de meesten van ons.

Door het proces van autofagie, worden je oude slechte cellen ‘geupcycled’ naar nieuwe, betere dingen. Serieus. Hoe cool is dat. Er is een reden dat je lichaam dat pas doet als je langere tijd niets eet. Je lichaam heeft die rust nodig.

Was het Hippocrates die zei dat we door onszelf te voeden, we onze ziektes voeden?

IF is rustgevend

Ik vind het ook erg rustgevend en overzichtelijk. Ik eet niet voor 11 of 12 uur ’s middags en stop daarmee rond 6 uur ’s avonds. 18:6 dus, ongeveer. Als ik vroeg in de ochtend ontbijt, krijg ik de dag daarna ook weer trek rond dat tijdstip. En een paar uur later weer. En dan ben ik dus veel meer tijd kwijt met eten, eten maken en denken aan eten dan wenselijk is voor mijn lichaam.

Ik eet gewoon niets. Geen kauwgom of andere zogenaamde calorieloze rommel. Water, thee of koffie. Zonder melk, zonder suiker, zonder toevoegde smaakjes.

De meeste mensen vallen af met IF. Dat is voor mij echt niet nodig en ik doe het dan ook vooral om gezond te blijven en op het gewicht te blijven dat ik nu heb, waar ik me heel erg goed bij voel. Om op gewicht te blijven, moet ik wel opletten dat ik genoeg eet. Aandachtspuntje voor slanke mensen die dit willen gaan doen.

Voor veel mensen is het gewichtsverlies echter een bijkomend positief punt. Want IF is geen dieet: het is een gezonde levensstijl met gewichtsverlies als bonus.

Allerlei te hoge waarden gaan omlaag, als toverkunst. Hoge bloeddruk, hoog cholestorol, te hoge bloedsuikerwaarden, te hoog gewicht…. er is weinig aan westerse ‘welvaartsziekten’ dat niet positief wordt beinvloed door Intermittent Fasting. Het zou klachten verhelpen als artrose, prikkelbare darmen en multiple sclerosis. Logisch, want praktisch als deze ziektes zijn het gevolg van te veel (en te veel rotzooi). Maar ja, het is dan ook makkelijker je te overeten aan chocola, dan aan worteltjes.

Krijg je dan geen honger?

Wel, de meeste honger zit tussen je oren. We zijn niet gewend om trek te negeren en snacken is de -ongezonde- norm. Als je trek een paar minuten negeert, zal je merken dat het verdwijnt.

En anders helpt een glas water vaak prima. Je hoeft het niet te zien als negatief. Ik heb het gevoel dat na het eerste hongergevoel, ik veel energie heb en me helder voel in mijn hoofd. Daarna kan ik er ook weer uren tegen.

Je lichaam past zich enorm snel aan aan een andere realiteit. Nu is onvoorspelbaarheid goed voor het lichaam, maar het daarom op de gekste tijden voorzien van brandstof, niet.

De man heeft in de 21 jaar dat we samen zijn, een keer of drie ontbeten en dat is omdat we dan pure vlokken en witbrood hadden 😉 Anders ontbijt hij nooit en hij kan ook prima een dag met alleen avondeten. ‘Ongezond!’ roepen mensen dan. Maar wat is gezonder, een lijf dat constant om eten schreeuwt en dat slap en ellendig wordt als het niet om de vier uur gevoerderd wordt, of een lijf dat zich aanpast als er even geen eten binnenkomt en vervolgens begint aan een grote schoonmaak? Precies.

Dieren vasten in de winter en in winterslaap, in veel religies is vasten een ritueel en mensen vastten vroeger bijna vanzelf, als de wintervoorraden opraakten en het land nog niet voldoende bood om van te leven. Mensen gebruikten de eerste (vaak bittere) kruiden en reinigden daarmee hun lichaam. Paardebloemblad en brandnetel bijvoorbeeld, maken het lichaam schoon.

Wat heb je nodig om met IF te beginnen?

Beginnen in het begin van de maandelijkse cyclus vind ik het makkelijkst. Ik heb dan weinig trek en veel energie. Ik merk dan ook in week 3 en 4 mijn eetlust minder groot wordt dan wanneer ik geen IF doe. Ik heb meer last van wat we kennen als PMS, vermoedelijk omdat IF een positief effect heeft op allerlei hormonale processen.

Dus, voor de dames met een cyclus: houd hier rekening mee. (hier een relaas van een dame over wat het voor haar deed, ook zij beschrijft dat hormoonschommelingen minder werden)

En verder: niets. Echt niets. Er is genoeg informatie op internet, ook voor vrouwen want wat voor mannen en vasten geldt, geldt niet per definitie voor ons.

Moet je anders gaan eten?

Nee. In het begin niet. De overgang naar IF is voor sommige mensen al vrij ingrijpend en in het begin lastig. Het wordt snel genoeg een automatisme en dan kan je je richten op andere veranderingen.

Een eetpatroon met minder snelle koolhydraten, helpt voor iedereen. Minder witbrood, geen suiker, geen sterk bewerkte voedingsmiddelen. Of je daarbij paleo, vegan, carnivoor of gewoon voedingscentrum wil eten, moet je vooralsnog zelf weten. De kans is echter groot omdat je meer gevoel krijgt voor wat je lichaam wil, dat je vanzelf van de sterk bewerkte voeding afkomt.

Als je begint met vasten, zal je na een tijdje merken dat je lichaam beter lijkt (en is) afgesteld. Hormonen die aangeven dat je honger hebt, maar ook dat je verzadigd bent, werken beter en je leert je lichaam beter kennen. Je kan stoppen met eten als je gewoon genoeg gehad hebt, in plaats van als je echt vol zit, hetgeen een zeer onaangenaam gevoel is. Je komt misschien achter dat het ‘low carb’ of ‘paleo’ dieet dat je volgde, je minder goed doet dan je dacht.

Dit kan ook veranderen, toen ik nog midden in de kleine kinderen en borstvoeding zat, deed ik het prima op weinig koolhydraten en meer eiwit en vet. Nu eet ik veel meer groenten, fruit, havermout en minder eiwitten. Ik ben blij dat ik mijn lichaam dit aangeeft en ik denk echt dat mijn lange gewoonte van Intermittent Fasting daaraan bijdraagt.

Munchies

‘Ik krijg ’s avonds altijd nog honger’ zeggen mensen dan. Maar het is denk ik ook maar net wat je wil voelen. Je kan een groot glas water of thee drinken, je boek lezen en op tijd naar bed gaan in plaats van je gevoel van trek te gaan zitten voelen.

‘Sit with it’. Zie het niet als iets negatiefs, maar als je lijf dat zich nu met ‘schoonmaken’ bezig kan gaan houden wanneer jij niet de koelkast opentrekt. Want hoe goed voel je je echt als je toegeeft aan dat gevoel?

Altijd eten binnen handbereik is een zeer onnatuurlijke situatie en je ‘omgeving’ op die manier inrichten dat je hier wel de positieve maar niet de negatieve gevolgen van ondervindt, maakt je gezonder en gelukkiger. Dat vereist wat inspanning en veranderingen maar IF is een heel stuk makkelijker en overzichtelijker dan welk wonderdieet dan ook. (en wonderdieten bestaan niet)

Maar er is niets nodig. Geen supplementen, geen andere voedingsmiddelen. De tijd tot je ontbijt kan je langzaam oprekken, met bijvoorbeeld elke dag een half uurtje, tot je een tijd hebt gevonden die voor jou goed is het vasten te stoppen. Als je daarbij ook nog je diner iets eerder kan eten, dan heb je bijna zonder moeite de periode waarin je wel eet, flink verkleind.

Nogmaals, het is wel belangrijk dat je echt niets eet in de vastenperiode. Ook geen kauwgom of 0-kcal drankjes. Die zetten het lichaam aan tot het verteren van eten, zorgen dat je lijf insuline maakt en al zulks en dat is precies het effect dat je wil vermijden.

Als je zoekt naar autofagie, intermittent fasting of periodiek vasten, vind je heel veel informatie. Een makkelijk toegankelijk en heel informatief boek is Delay, Don’t Deny en Fast. Feast. Repeat van Gin Stephens. Er is ook een facebookgroep van. Maar er is natuurlijk nog veel meer. Gelukkig is het (met reden) redelijk mainstream aan het worden!

Båttur til Sokken

En opeens was het alweer volop september. Mijn favoriete maand. Daar hoort een liedje bij! ❤

Gisteren gingen we naar een goed bezochte demonstratie tegen de geplande windturbines. 200 meter hoog zouden de krengen moeten worden. Drie stuks, maar even verder landinwaarts zijn er nog eens 17 gepland. En waarom?
Om aan de rest van Europa’s groeiend ‘groene’ stroombehoefte te voldoen. Er worden enorm nare politieke spelletjes gespeeld hoorden we. Het is schandalig. Alles voor groei, groei, groei van de portemonnee van een klein groepje mensen dat wel winst heeft bij deze compleet onrendabele, vogelmoordende, herriemakende, landschapsverziekende krengen.

Veel mensen hier nemen het landschap waarin ze leven voor lief. Ze zien het puur als iets waar ze een hytte kunnen neerzetten (een gemeente zei onlangs ja tegen nog eens 4200 vakantiewoningen…) of hard kunnen varen. Lang niet allemaal, maar bij de oudere generaties zit liefde en ontzag voor de natuur er meer in dan bij de jongeren. Helaas een globale trend, hoewel er gelukkig op school wel veel aandacht wordt besteed aan de natuur.

Natuurlijk zijn we lid van ‘Motvind’, Tegenwind, de Noorse anti-windmolenvereniging. Ook de Noorse Ornithologische Vereniging is zwaar tegen. Het is niet eens voor Noorwegen zelf, maar om te zorgen dat men in Europa stroom voorzien van een groen energielabel kan kopen. Een handel in aflaten, met 70 meter lange rotorbladen.

Maar goed. Hier nog een interessante documentaire van Michael Moore. Het linkse ‘posterchild’, dat een kritisch geluid liet horen tegen de greenwashing door middel van windmolens, biomassa en zonne-energie. Uiteraard was deze binnen enkele dagen van youtube verwijderd, iets dat helemaal past in de nieuwe trend van ‘alles verwijderen waarin de waarheid aan het licht komt’.

Daarna gingen we maar een stukje varen. Het was zalig weer en ongelofelijk mooi. De blauwgroene kleur van het water lijkt wat overdreven maar dat is wel echt de kleur die het heeft.

Ik schrok wel van de hoeveelheid afval 😦 maar we gaan volgende week (bij goed weer, want we moeten een stukje buitenom en bij heel hoge golven is dat minder) en dan gaan we ‘rydde’. Het afval kan je neerzetten en dan haalt de skjærgårdstjeneste (de scherenkustdienst) het op. Gelukkig worden deze opruimacties vaak georganiseerd en goed bezocht.

het water is hier enorm helder en je kan tot op de bodem kijken, al is het gauw een meter of vier diep
Op Auesøya maakten we een wandeling, kriskras over het eiland wegens Noorse bewegwijzering (die kant op en vanaf daar zoek je het maar zelf uit doei :D. Geweldig)
‘Sokken’ in Lillesand
Met de lieffje (ik snap nu wat hij tegen mijn schoenen heeft :D)
Water en stenen…
September Sun….
Het had ook Myggøya kunnen heten. Wat een hongerige muggen!
Voorop zitten is het leukste.

Het was een mooi weekend. Zo zalig om ’s ochtends met de man koffie te drinken en dan op het gemakje te doen wat we moeten doen. Boodschappen doen, lunch eten, klussen (de man), voor de tweede keer dezelfde twee wassen doen omdat een kat eroverheen had gepist (ik) en verder niets…

En toen was het weer zondagavond. Ik lees nog even een stukje en dan ga ik op tijd slapen. Morgen weer vroeg op, en genoeg te doen!

En weer 270 kr. bespaard: haar knippen.

We (de man en de dames hier) gaan nooit naar de kapper. Iedereen heeft lang haar en dat heeft behalve zo nu en dan wat bijpunten, niets nodig aan scharen en andere narigheid.

De enige die lastig is, is de jongen. Die had altijd lang haar maar wilde twee jaar geleden opeens hetzelfde haar als de jongens met zo’n hip hitlerkapsel als in zijn klas. En wij zijn de beroerdsten niet, dus mocht hij naar de kapper. Een jaar later wederom.

En nu werd het weer tijd dat hij ging. Ik heb ergens in april zijn haar nog wat ‘bijgepunt’ met de tondeuse maar in de zomer verdween zijn kapsel volledig. Och, als ik toch zulk dik en snelgroeiend haar had als dat ventje….

precies zes jaar geleden, deze foto

We wilden hem naar de kapper laten gaan, tot ik bedacht dat ik een filmpje had gezien van Darci Isabella (geweldige dame op youtube: minimalistische mama van tien kinderen, parttime keuterboerin, getrouwd met de Italiaanse Joe Maximist en onlangs schuldenvrij geworden) waarin ze haar kinderen, onder meer een van haar jongens zelf knipt en scheert, hetgeen er niet heel lastig uit zag.

Bovendien had een van haar kinderen ook het dikke haar met slag dat de jongen heeft.

De man n ik keken het filmpje. Ik kamde zijn haar en bond het vast daar waar het niet geschoren moest, de man haalde de tondeuse eroverheen, het werd op de juiste lengte geknipt en ik moet zeggen: het ziet er slechter uit dan toen de kapster het vorige keer deed.

Hij is er blij mee, wij zijn er blij mee want het scheelt weer bijna 30 euro en a penny saved is a penny earned 😉

Kleedgeld voor twaalfjarige.

De oudste is 12 en zit in de 7. trinn. Over een jaar gaat ze naar de ungdomsskole, de jeugdschool. Daar zitten ze dan drie jaar.

Andere dingen beginnen belangrijk te worden. Ze had een tijdje een obsessie met haar nagels, probeert make-up en verwijdert het voor iemand het kan zien en heeft haar eigen ideeën over kleding. Altijd al gehad. Ik kan haar uittekenen in haar uniform van wijd uitlopende zwart broek, zwart shirtje en zwarte laarzen. Ze lijkt op iemand….. 😀

Ze wilde van alles. Schoenen voor de herfst. Een nieuwe broek. Shirtjes. Een trui. Ze had al een Harry Potter trui gekregen van me, en eigenlijk had ze ook nog wel het een en ander nodig. De wijd uitlopende broeken en gympen kan je niet dragen als het nat of koud is.

Dus ik zei tegen haar dat ze 2000 kronen kreeg (ongeveer 200 euro) en zich daarmee tot het zomerseizoen aan kon kleden. Ze was er helemaal gelukkig mee en ging gelijk bedenken wat ze allemaal nodig had. Maar het is zo’n enorme kniep, ze wild wel op internet kleren kijken maar nergens haar geld aan uitgeven want ‘eigenlijk had ze best nog wel veel’. Ze had een mooi lijstje gemaakt met inventarisatie en mogelijke outfits.

En dat is het fijne van minimalistische kindergarderobes, ze is gewend dat er niet veel in haar kast ligt en weet dat ze maar drie broeken, wat longsleeves en een paar vesten nodig heeft om goedgekleed de winter door te komen.

En een paar schoenen voor de herfst. Gevoerde winterlaarzen heeft ze nog. Bij de kringloop vond ik als nieuwe nep Dr. Martens en een skinny jeans in haar maat, bij elkaar voor 5 euro. Dat kon ik niet laten liggen.
Vervolgens had ik nog een alpaca wollen trui voor haar die ik niet meer droeg omdat de mouwen op mysterieuze wijze waren gekrompen en ik houd niet van te korte mouwen. Ze heeft alles aangetrokken en bij wijze van spreken niet meer uitgetrokken.

Gisteren kwam ze met de mededeling dat ze zaterdag met haar vriendinnen met de bus naar Kristiansand wil, naar Dyreparken. Daar heb je wat achtbaan-achtige dingen en dat is leuk. Of ik het wilde betalen. Ha. Ha. Ha. Goeie grap.

Ik vond het wel flauw, om de regels te veranderen. Maar aangezien ik haar zo’n 1000 kronen heb bespaard en ik niet bedenk dat ze naar Dyreparken moet, mag ze die 250 kronen ‘zelf’ betalen. Van kleedgeld maken we bij deze maar zakgeld.

Minimalisme: niet meer verlangen naar meer.

Foto door Emiliano Arano op Pexels.com

Een eenvoudig en minimalistisch leven komt niet vanzelf. Eenvoudig is niet simpel.

Genoeg mensen lijkt het een fijn idee om minder rommel om zich heen te hebben maar willen niets doen aan hun uitgavepatroon of winkelgewoontes. En ook al wil je hier wel heel graag iets aan doen en meer weerstand bieden, dan nog kan het bijna ondoenlijk lijken in een wereld die constant schreeuwt dat je andere dingen moet bezitten om uit te dragen wie anderen vinden dat je zou moeten zijn.


Al die input werkt verslavend. Hoe meer je scrollt door mooie foto’s, mooi gemaakte videos bekijkt en het leven van anderen voorbij ziet komen op facebook, des te meer lijk je ervan te willen.

Het is bovendien ook totaal niet meer duidelijk wie je nu iets probeert te verkopen en wie niet. Het wordt zo subtiel gebracht en ja, daar zitten duizenden mensen en honderdduizenden uren onderzoek achter. Om precies te weten hoe ze zelfs de meest grote kniep de portemonnee kunnen laten trekken.

Hier wat tips om te stoppen met het constant verlangen naar meer.

Verminder je blootstelling aan advertenties.

De bos folders die tweemaal per week op de mat valt, is maar het topje van de ijsberg. En dat is ook nog als zodanig herkenbaar. Haal de stofkam door de mensen die je volgt op sociale media, zeker als hun posts je een inferieur gevoel geven. We weten heus wel dat hun leven eigenlijk net zo interessant, of oninteressant is als dat van ons, ze hebben alleen andere spullen, hippere kleding of een rare obsessie met yoga en rauw eten.


Installeer wat adblockers in je browser. Vermoord je televisie. Plak een NEE NEE sticker. Luister radio zonder reclame. Stop met het lezen van tijdschriften die je het gevoel geven dat je faalt in het leven omdat je geen buikspieren of villa of drie meter lange houten tafel voor al je vrienden of kinderen in verantwoorde biologisch katoenen kleertjes hebt.


Probeer een tijdje niets uit te geven.

Probeer een dag niets te kopen. Twee dagen. Een week. Een maand. Dingen kopen en toegeven aan impulsen is een gewoonte die ook weer af te leren is. Geniet van het gevoel niets nodig te hebben.


Verander je input

Blogs, films en instagram accounts blijven bekijken waarin spullen worden aangeprezen en denken dat je er spontaan immuun voor bent is net zoiets als minder willen snoepen en heel de dag een reep chocola aan gaan zitten kijken: een totaal overbodige oefening in wilskracht. Verander de dingen waarmee je je omringt. Mensen die je inspireren om dingen anders te doen. Om eenvoudiger te leven, je rommel op te ruimen, je leven te organiseren, gezonder te eten, dingen zelf te maken, meer naar buiten te gaan en te genieten van de natuur, om meer leven.

Vraag je af: is dit het waard?

Iets is leuk, we willen iets, we kopen iets, we nemen iets mee naar huis, zetten iets neer, vergeten iets en iets blijft tot in lengte van dagen in ons huis wonen zonder dat we weten waarom ook weer.
Denk goed na bij de dingen die je koopt en vraag je af of het het geld waard is, maar ook de plek in je huis, je goede zorgen, de ruimte die het inneemt, de last die je ervan hebt als je besluit het niet meer nodig te hebben en de milieu-impact die dit alles heeft.


Declutter je huis en je omgeving

Een leeg huis is voor mij de perfecte herinnering aan het feit dat ik niets nodig heb. Of, weinig. Veel dingen niet doen, biedt ruimte om andere dingen die me wel blijheid brengen, wel te doen. Als ik niets om me heen heb dat me afleid, vind ik het makkelijk te doen wat ik echt belangrijk en / of aangenaam vind.
Het is wel belangrijk om tegelijk met declutteren, te stoppen met kopen en niet je rommel doneren en vervangen door meer rommel. Niets mis met een bepaalde flow in de dingen die je bezit.

Waardeer het leven met minder

Zo veel meer vrije tijd. Minder schoon te maken. Minder te vergaren. Minder om je druk om te maken. Kalmte aan je ogen. Kalmte in je huis. Je kinderen rustiger, wellicht. Meer helderheid als het komt op andere beslissingen, want als je niet constant overprikkeld raakt door je omgeving, is het makkelijker om te zien wat echt belangrijk is en daarin duidelijkheid voor jezelf te scheppen.

Minimalisme voor de illusie van controle

Foto door Mabel Amber op Pexels.com

Het meeste om ons heen, is niet onder onze controle, hoezeer anderen ook de moeite doen om daar wel macht over te krijgen. Uiteindelijk lukt het niet. Mijn strategie is er een van ‘prepare not for the worst but for a bit worse and hope for the best, genieten van de goede dingen op dit moment, leven in het nu en zo eenvoudig mogelijk leven. Niet om af te zien maar omdat die manier van leven me oprecht het gelukkigste maakt.

Eenvoudig leven vraagt om volharding en het volledige besef, op alle vlakken van het leven, dat minder bezit meer leven is, dat eenvoud de weg is die ik wil bewandelen en dat ik ‘niets’ nodig heb dat er nog niet is. Het besef hebben dat geld een middel is en geen doel. Dat elke bezitting die het nodige en echt aangename overschrijdt, een stok is om mezelf mee te slaan.

Er is zo veel dat ik niet kan veranderen. Maar er zijn kleine dingen die we wel kunnen veranderen, die het gevoel van orde geven, in een chaotische wereld.

Mijn huis is mijn schuilplaats. Niet in de zin van een bunker maar in de zin van een plek om thuis te komen, om naar mijn eigen smaak in te richten, op orde te houden en waar ik controle heb over de dingen en dat is ook wel eens fijn 😉

Het is de plek die ik zo aangenaam mogelijk kan maken. Niet door het vol te zetten met dure meubelen, kleurige stoffen, collecties en luxe apparaten maar door het schoon, netjes, leeg en ordelijk te houden.

Ik ben het die bepaalt wat er in huis komt. En de man uiteraard, anders was het hier wel heel kaal en wit. Maar het zijn niet de winkels, de ikea-catalogi, de influencers, interieur-instagrammers, de perfecte pinterestplaatjes, de marketingmensen of de superminimale youtubers. En dat voelt fijn.

Zelfs nu de keuken er binnenkort uitgaat, houd ik hem schoon en fris, ook van binnen. De kastjes geordend, de bekers netjes op een rijtje. Chipszakken frommel ik niet dicht maar vouw ik netjes dicht en sluit ze af met een houten knijper. De inhoud van de glazen potten waarin de spullen staan die ik dagelijks gebruik -koffie, pitten, cacao, suiker, noten, earl gray thee- gooi ik regelmatig over in andere potten omdat zo’n beduimeld glas niet vrolijk maakt. Kleding die gestreken in een wasmand ligt, maakt me vrolijker dan schone maar verkreukelde was. Een bak met keurig opgerolde kabeltjes waarvan ik weet waar ze voor zijn, geeft me het idee dat niet alle hoop verloren is 😉

Hoe knappen de dingen op als we ze wat extra aandacht geven. Hoe knappen wij er van op als we ons kunnen omringen met nuttige, mooie en schone dingen.

Tevreden zijn met wat ik heb en weinig nodig hebben zijn een deel van mijn ‘verzekering’ tegen moeilijker tijden. Niet dat we die zodoende kunnen omzeilen, we zullen er doorheen moeten. Maar dat gaat beter als ik niet gehecht ben aan spullen of mijn idee dat ik meer zou moeten hebben.

Niet hechten aan spullen met hun valse beloften en hun eeuwige gejengel om aandacht en mijn eigen leefomgeving minimaal, simpel, schoon en aangenaam houden, geeft een kalme geest, een optimistisch gemoed en een gevoel van zorgeloosheid, ook in minder zorgeloze tijden.

Hoofd opruimen.

Ook de bezem door mijn hoofd, dat leek me een goed idee. Ik houd van alternatief nieuws, complottheorieen, geheime genootschappen en alles wat niet mainstream is. De andere waarheid, of de andere kijk op dingen. Ik denk dat wat ons verteld wordt niet eens de halve waarheid is, maar de omgedraaide waarheid. Ik houd van dingen uitvergroten en harder zeggen dan ik ze bedoel, gewoon daarom. Ik denk dat menig complottheorie vaak dichter bij de waarheid zit dan wat wij voor waar worden geacht aan te nemen en dat de mindcontrol nu iedereen 24/7 ingplugd is, groteske vormen aanneemt zonder dat wij het door hebben.

De afgelopen maanden zag ik zich scherp aftekenen waar aluhoedjes al lang over roepen. Een bepaalde agenda, het inperken van vrijheden, het verzwakken van gemeenschappen, het tegen elkaar uitspelen van mensen door…. wel, daar zijn ook genoeg theorieën over 😉

Maar, heeft het zin? Nee. Natuurlijk niet. Ik kan de dingen altijd /goed van me af zetten, computer dicht = klaar ermee en me weer richten op mijn eigen leven maar het is uiteindelijk wel verspilde tijd. Dat, plus dat ik mensen die hier lezen ermee irriteer. Nu is dat iets dat altijd wel gebeurt 😉 maar ik denk dat ik mijn blog maar houd tot een vrolijke plek.

Klagen is niet leuk, praten over negatieve dingen is dat evenmin. Nu ben ik ook niet Polyanna maar ook zelden boos of geraakt of sjacho. Uiteindelijk kan ik alleen mijn eigen wereld beter maken, en heb ik geen invloed op het grote geheel der dingen. Ik kan niet meedoen aan dingen, of wel meedoen aan dingen. Ik kies hoe mijn wereld eruit ziet.

Ik beperk mijn inname van tegengeluid tot Jensen en Vernon Coleman, een paar maal per week. De rest van de stroom aan informatie, sluit ik af. Het is geen kwestie van kop in het zand, maar meer van: ik ken de grote lijnen, maar mezelf -en anderen- vermoeien met de details, is zinloos.

Mijn smartphone is uit en ik heb geen idee waar hij is. Ook dat is zeer rustgevend. Ik kan nog wel berichten sturen via Telegram, maar moet ervoor achter mijn laptop zitten. Of staan.

Ik heb geen angst voor de toekomst, maar ik kan er ook niet achter komen wat er zal gebeuren. Dat mensensmokkel en kinderhandel nu wordt aangepakt en dat er gigantische protesten ontstaan, dat doet me goed. We gaan zaterdag protesteren tegen de windmolens, hoe Don Quichot is dat. Zulk dingen, dicht bij huis, dat heeft zin om aandacht aan te geven. De rest… het zal wel.

Ik blijf in het echte leven aardig tegen iedereen, ik blijf het goede zien in de mensen en iedereen het voordeel van de twijfel geven maar ik houd mijn oude motto weer aan: als er iets is, dat ik moet weten dan hoor ik dat wel en merken we het vanzelf. Ook van onder mijn steen.

De wereld verbeteren en bij mezelf beginnen. De herfst is begonnen, wat een mooie tijd om ook schoon schip te maken in de bovenkamer 😀

Minimale keukenspullen.

We krijgen een nieuwe keuken en dat is geweldig. De keuken die we nu hebben, valt van ellende uit elkaar na dik dertig jaar. De nieuwe keuken krijgt lades, en dat is zo veel beter dan de kastjes die we nu hebben waarin altijd alles achteraan staat!

Maar eerst nog even in de rommel van een verbouwing en 600 kartonnen dozen en 4000 kleine zakjes met schroeven 🙂 En oh, wat ben ik dan blij dat we weinig spullen in de keuken hebben!

We hebben een paar licht overbodige dingen; een wafelijzer dat ook dienst doet als tosti-ijzer en broodrooster en een frituurpan. En natuurlijk zouden we strikt gezien ook geen waterkoker nodig hebben als we een pannetje hebben maar alles in de keuken heeft zijn functie en wordt bijna dagelijks of vaker gebruikt.

Mijn redelijk minimalistische keukenuitrusting:

  • 2 borden, oftast van ikea
  • 12 bakjes (oftast)
  • 4 schalen (oftast)
  • 4 koffiekoppen, ikea
  • 6 grote glazen voor warme of koude drankjes, pokal van ikea
  • 4 kleine glaasjes voor warme of koude drankjes, pokal
  • 1 bierpul, etsy
  • kleine handige dingen: rasp, digitale weegschaal, pyrex maatbeker, cups maatbakjes, trechter
  • 2 koekepannen in gietijzer, Jøtul en OBH Nordica
  • 2 kleine steelpannetjes, ikea en kringloop
  • 2 grotere pannen voor soep en rijst, kringloop
  • staafmixer met accessoires, bosch
  • twee ijzeren spatels, kringloop
  • tang, cuisipro
  • stuk bezemsteel als deegroller
  • flessenlikker, clas ohlson
  • garde, cuisipro
  • garde voor opschuimen van melk, kringloop
  • spirelli voor groenten’spaghetti’
  • roerstok voor bier
  • flessenborstel
  • drie onderzetters
  • herdersmes groot, schilmesje.nl
  • herdersmes klein
  • dunschiller ikea
  • teaspoons maatlepeltjes
  • zeef, kringloop
  • bestek, ikea
  • opscheplepel
  • knoflookpers, ikea
  • rvs spiezen voor bbq
  • blikopener
  • waterfilter, davi
  • waterkoker
  • koffiezetapparaat, moccamaster
  • wafelijzer, kringloop
  • frituurpan, fritel
  • snijplank bamboe
  • schaar, rvs
  • glazen ‘tupperware’, ikea

En dat is alles wat ik nodig heb. Ik zou me uiteraard kunnen redden met minder maar alles heeft zijn functie. De frituurpan mag weg van mij (ik houd niet van het schoonmaken ervan) maar niet van de man die onlangs zijn recept voor frikandellen heeft geperfectioneerd en ik moet zeggen dat ze verrassend veel beter smaken dan die van Mora.

De complete keukenuitzet kan ik in twee kratten kwijt en dat is ideaal. Ik heb maar een schaar en twee spatels maar aangezien dat het maximum is dat ik tegelijkertijd kan gebruiken is dat genoeg.

En zo is dat met alles. Veel dingen zijn multifunctioneel. In de zeef kan ik groenten stomen, in het wafelijzer roosteren we brood, mijn glazen bewaarbakjes zijn tevens ovenschaal of serveerschaal, de ijzeren pannen kunnen in de oven worden gebruikt om bijvoorbeeld een turks brood te bakken enzvoort.

Ik maak bijna alles zelf en kan ook met weinig middelen eigenlijk alles maken. Ik bak brood in mijn pannen, maak foe jong hai, perfecte worteltaart en boterkoek, pizza, bier en nog veel meer. Je hebt niet veel spullen nodig en altijd minder dan je denkt.