Donderdagmorgen….

Foto door Nao Triponez op Pexels.com

En toen was ik moe! Gisteren viel ik om half tien in slaap en wakker worden om half zeven was nog lastig. Wat was er zo vermoeiend? Geen idee! Maar soms is dat blijkbaar nodig. Lekker gezellig ook wel 😉 Ik heb wel heerlijk geslapen want we hadden ‘warme flessen’ mee naar bed genomen. Als het koud is, maak ik die voor de kinderen. Gewoon een glazen fles met goed afsluitende dop vullen met water uit de kraan, dat hier echt loeiheet is. Maar het was nu zo fris, dat ik er ook een voor mij en de man in bed gelegd had. Heerlijk!

Het is behoorlijk koud, ’s nachts wordt het rond de -10 en door de wind is de gevoelstemperatuur nog vijf graden lager. Ik vind het zo grappig om te zien hoe sommige youtubers het leven in een Scandinavische winter weergeven, in de middle of nowhere.

Het ziet er zo romantisch uit… Met de houtkachel aan binnen en bij kaarslicht, of huppelend in een verantwoorde jurk door de sneeuw, stralend uitroepend hoeveel ze van ‘the nature’ houden. (insert gek dansje).
Nou ben ik geen watje (we zwemmen nog steeds bijna elke dag in zee) maar ik vraag me af wat ze door de aderen hebben stromen. Antivries? Of is het misschien gewoon alleen maar voor de camera? 😉 Het is gewoon KOUD, haha. Intens mooi, maar pijnlijk koud.

De lucht is nu een raar kleur lila, prachtig! Op de grond een klein laagje poedersneeuw. Aan het water en de wolken te zien, waait het behoorlijk.

De vogeltjes hebben het ook vast koud, dus die worden wat extra verwend. Ik geef ze zonnebloempitten, (biologische) kattenbrokjes, havermout, aardappel…. en dat wordt zeer gewaardeerd.
Ik las in het boek van Peter Wohlleben dat kraaien soms dingen meebrengen, als bedankje. Dat vond ik zo gaaf om te lezen en het verklaart ook de dingen die we hier zo nu en dan vinden. Een glitterhartje, haarspeldjes, een plastic hagedisje en meer dingen waarvan ik 100% zeker wist dat het niet van ons was en ook niet door iemand anders hier neergelegd kon zijn omdat hier simpelweg nooit iemand komt.

Morgen gaan de kinderen de hele dag schaatsen met school. Het is koud maar er ligt geen sneeuw en de meren zijn inmiddels helemaal dichtgevroren, ook het meer naast de school. Er is in het dorp een soort ‘schuur’, waar kinderen buitenspeelgoed zoals fietsen, stepjes, schaatsen en ballen kunnen lenen, dus ik hoop dat ze nog schaatsen hebben, we gaan vanavond even kijken. Het gebeurt niet vaak dat we kunnen schaatsen omdat er meestal een pak sneeuw bovenop het ijs valt.

Ik moet ook nog boodschappen doen vandaag. Gisteren hebben we de laatste restjes van praktisch alles opge’gourmet’. Fijn, een lege en schone koelkast. Mijn ‘voornemen’ was om simpeler eten te maken, en dat lukt me tot heden best goed. Vooruit koken doe ik niet meer. Ik was de ‘administratie’ met alle bakjes en restjes beu. Simplify, simplify en simplify dan nogmaals. Net zo lang tot er bijna niets meer is om te ‘simplify’en’ 😉

De kleinste ligt nog steeds te slapen en dat is heerlijk. Om de wereld langzaam wakker en licht te zien worden, de wolken te zien veranderen, de vogels te zien die zich tegoed doen aan van alles… in stilte. Ze is niet het makkelijkste kind dat ik heb gehad, zeg maar 😉

Afgelopen dinsdag was ze met de man naar het trollenpad geweest. Sindsdien heeft een obsessie met kabouters. En trollen. Het is ook wel heel leuk gedaan. Heel Noors. Kinderen een beetje bang maken, is ook best Noors, haha.

In elk geval…. het is wel echt licht geworden nu. Ik ga maar eens wat nuttigs doen denk ik.