Januari, Koop Niets Nieuws en opruiming

Nog even rust, want de kleinste ligt nog op bed. (nu ik dit publiceer niet meer)

In december ben ik altijd zo traag en ongemotiveerd maar zodra het normale leven weer zijn beslag krijgt in januari, gaat mijn energie met sprongen vooruit.
Komende zondag hebben we al meer dan een half uur daglicht erbij.

Gisteren maakte ik 80 liter bier, poetste de frituurpan (rotwerk… maar man wil zo nu en dan frituur), ruimde op rond het huis en sjouwde spullen voor de kringloop de auto in een uitbarsting van goeie zin die ik een paar weken niet zo had gehad. Niet in die mate, in elk geval. Fijn!

Ik krijg dan ook meteen weer zin om dingen te doen en aan te pakken. Ik heb het appartement van mijn ouders uitgeruimd want daar was in het afgelopen jaar het nodige van ons terecht gekomen (helemaal vanzelf ;)) dat daar niet hoorde. Mijn streven was om er (behalve wat automaterialen van de man waar hij voor de deur mee bezig is) niets meer te hebben staan van ons.

Hierdoor moest ik over deze dingen echt een besluit nemen: gaat het weg, of blijft het? Uiteraard kon driekwart gewoon weg.

Opbergruimte is zelden de oplossing. Wel voor dingen die tijdelijk niet in gebruik zijn zoals de meeste badkleding, zomerkleding, gereedschap en wat zaken waarover ik niet te zeggen heb zoals de zelden beluisterde LP’s en CD’s van de man. Maar om dingen neer te leggen die je eigenlijk niet meer nodig hebt maar ook niet weg wil doen, is opbergruimte minder fijn. Zo slippen lades, kasten en huizen vol. Wat dat betreft is het beter om nooit opbergruimte toe te voegen. Zeker niet voor je alles volledig hebt ontrommeld. Vind ik.

Normaal heb ik een doos met spullen die weg kunnen in mijn klerenkast staan die ik aflever op het moment dat die vol is maar omdat ‘mijn’ auto kapot was, had ik weinig gelegenheid de dingen weg te brengen en stroopte het beneden nogal op. Dus nu staat de auto vol en als ik het voor elkaar krijg de ruit te ontdooien (aan de binnenkant zit een dikke laag ijs en het komt niet boven de 0 vandaag) kunnen we dat mooi even wegbrengen, we moeten toch boodschappen doen.

En verder koop ik in januari helemaal niets. Althans, niets dat niet nodig is. (gelijk terugkrabbelen hè ;)) DL2 heeft verjaardag over een week en de regeldinges van de gasfles is kapot, dus om verschroeide wenkbrauwen bij het bakken van een spiegeleitje tegen te gaan, moet daar wat voor gekocht worden. Zo gaat het altijd, er is altijd wel iets. Maar meer dan dat, hoeft er niet te zijn.

Ik keek tijdens het vouwen van de was naar de documentaire van The Minimalists, op Netflix. De nieuwe. Wel onderhoudend. Ik vind het boek ‘Death Cleaning‘ van mevrouw Magnusson leuker. Het komt op hetzelfde neer maar is geschreven met humor en nuchterheid. Maar, misschien een tip voor de mensen die zin hebben in weer hetzelfde verhaal van The Minimalists 😉

Ik geloof dat ondertussen de autoruit is ontdooid, woohoo! Tijd om te gaan.