Maar wat leerde 2020 me?

Het was naast de opmaat naar nog meer ellende natuurlijk ook best een leerzaam jaar. Of, het jaar waarin dingen nog duidelijker werden dan ze waren. Er waren dingen die ik al wist, die nu echt duidelijk werden maar waarvan ik niet had gedacht, dat ze op deze manier zouden gaan.

Nou goed.

Wat heb ik opgestoken dit jaar?

  • Je eigen pad volgen en trouw blijven aan je eigen opvattingen (met ruimte voor andere interpretaties) is essentieel. Ook al roept iedereen A, als ik B vind, moet ik niet ook A gaan roepen ‘omdat iedereen dat doet’. De massa heeft meestal geen gelijk maar volgt simpelweg de massa. Tot heden heeft tegendraads zijn ervoor gezorgd dat ik een mooi leven heb samen met man en kinderen.
    En ik weet dat veel mensen ‘ons complotdenkers’ voor gek verklaren maar het is wat mij betreft een geuzennaam. Als je een en een bij elkaar kan tellen, een beetje kan extrapoleren, beseft dat de geschiedenis is opgebouwd uit complotten en ook nog denkt, in plaats van het mainstream nieuws na te bauwen, dan ben je toch al een eind op weg 😉
  • Wat veel dwarse mensen al lang wisten, wordt nu werkelijkheid. New World Order, mass surveillance het afschaffen van grondrechten: tadaa. Het komt voor veel ‘wappies’ niet als een verrassing maar dat het echt gebeurt, is toch bijzonder.
  • We leven zo, dat we het niet merken er een volledige lockdown is. Niet echt, eigenlijk. Behalve dat de kinderen thuis waren en dat we de eerste twee weken braaf afstand hielden van vrienden en bekenden, was er voor ons weinig anders dan anders. Ik zie dat als een positieve zaak.
  • Voor mezelf zorgen is belangrijk. Stilte en wandelen, zijn essentieel om het goed te blijven doen. Als ik niet af en toe in rust naar buiten kan of gewoon wat in en om het huis kan rommelen, dan loopt mijn hoofd over en word ik een vervelend, kortaangebonden mens. Ik heb afzondering nodig. Dat ‘opeisen’ voor mezelf, is het liefste dat ik voor mezelf kan doen.
  • Thuisonderwijs is leuk maar vereist strikte regels en planning. Niet voor mijn dochters, wel voor mijn zoon. Mocht het nog eens zo ver komen (en ik denk niet dat ik iets uit moet sluiten), dan beginnen we direct met goede begeleiding. Het vereist van mij in zijn geval ook absoluut aandacht.
  • De natuur in gaan, is ZO belangrijk. Normaal wandelen we elke dag, meestal twee keer. Nu met het donkere, slechte weer ligt dat een beetje op zijn gat maar half januari zijn we weer goed om te gaan. In het bos of aan zee lijken probleempjes altijd mijlenver weg, of op zijn minst veel kleiner dan ze thuis zijn. Het is letterlijk een medicijn.
  • Er is weinig belangrijk, behalve familie en gezondheid. Dingen die me wel eens irriteerden, zijn nu grotendeels naar de achtergrond verdwenen. En vervangen door andere dingen 😉 Als mijn ouders hier vroeger waren, was ik wel eens een beetje geïrriteerd door de drukte en het feit dat ze altijd dingen voor de kinderen willen kopen, terwijl hun aanwezigheid echt al genoeg was. Nu… wel, zou ik ze graag weer eens zien, om het zacht uit te drukken.
  • Minimalisme helpt me door lastige tijden. Geen ‘gedoe’ om me heen van spullen die overdreven veel aandacht nodig hebben, is zo fijn. Zo blijf ik enigszins gefocust en zie ik wat belangrijk is. Net zoals in de periode waarin al mijn kinderen klein waren, is het zo fijn om niet gehinderd te worden door overdreven veel materieel bezit.
  • Als ik iets al heel lang wil doen, moet ik het gewoon doen. Al lang liep ik rond met het idee om vaker in zee te gaan, voor uithoudingsvermogen, koudetolerantie, gezondheid etc. En na een paar jaar de zee vlak voor de deur te hebben, heb ik nu opeens die routine en het plezier erin gevonden. Er zijn ook dingen die ik graag wil die ik niet ‘zomaar’ opeens kan doen maar het is goed om wat dingen te wensen te hebben. Iets om naartoe te werken of naar uit te kijken.
  • Kleine winkels steunen is belangrijk. Nu is dat hier lastig, zo veel kleine winkels zijn er niet, ik koop niet veel en als ik iets wil hebben ze mijn maat of smaak meestal niet. Maar ik doe mijn best en wat ik kan, probeer ik in de buurt te kopen. Waarom hebben we ooit alle goede dingen uit de buurt opgegeven voor made in China en ‘wat je van ver haalt is lekker’?
  • Routines, net als minimalisme, houden me op de been 😉 Flylady met een beetje van mezelf werkt perfect om het huis netjes te houden en daarmee mijn hoofd ‘op orde’. Meestal 😉
    Ook al verandert er voor ons tot heden weinig, de wereld is wel veranderd en dat merken wij ook. Routines helpen om een gevoel van ‘normaal’ te bewaren. Ze zijn essentieel!
  • De wereld zoals we die kennen en waarin we leven is enorm kwetsbaar. Er is door de mensen die zwaar profiteren van deze crisis verschillende malen gesproken over de mogelijkheid van grootschalige cyberaanvallen. Nu alles digitaal is (ons geld, pensioen, transportsystemen, post…) en de wereld niet meer is wat het eens leek te zijn, is het belangrijk om je ook een tijdje staande te kunnen houden zonder alles wat we voor gegeven aannemen.
  • Het is belangrijk tevreden te zijn met wat je hebt. Blijven upgraden heeft geen zin. Er is altijd iets mooiers of leukers of beters maar wat is het punt? Nu helemaal. Vrijheid is zo veel belangrijker dan welke luxe dan ook. Dan welke nieuwe spullen dan ook. We hebben zo veel vrijheid opgegeven, voor die luxe en het zo met elkaar verward.
  • Weinig hechten aan luxe en bezit maakt je vrij. In elk geval vrijer dan de mensen in hun dure huizen met hun leningen en spullen en verplichtingen. Ik ben nu blijer dan ooit dat ik geen bank of autoleasemaatschappij in mijn nek heb en ook niet zo heel veel op heb met ander uiterlijk vertoon.

Hier nog een mooie film dan.