Keuze of vrijheid.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Ik kijk graag naar The Minimal Mom op youtube. Ze leeft minimalistisch ergens waar het koud wordt, is introvert, heeft ook vier kinderen en een handige man met hobby’s met wie ze samen video’s maakt over het feit dat ze geen vrienden hebben, dus ik voel een band 😉

En zij vertelde wederom zoiets waars en dat is: je kan niet alles hebben.

Duh, maar echt.

Je kan niet altijd een opgeruimd huis hebben en kasten vol met spullen om te organiseren.
Je kan niet geld overhouden en tegelijk alles kopen wat je denkt nodig te hebben, nadat je het hebt gezien bij een leuke blogger of youtuber.
Je kan niet rust in je lijf wensen als je hoofd constant verlangt naar alles wat je nog niet hebt maar waarvan je denkt of hoopt dat het je tevreden gaat maken.

Als je minimalistisch wilt leven, leven met alleen dat wat je echt nodig hebt + een klein beetje extra voor het leuk dan gaat het gewoon niet om te blijven funshoppen, dozen vol doorgeefkleding te accepteren of spullen te ‘redden’ van de vuilstort.

Een leven met minder spullen is vrijheid. Ik hoef me niet druk te maken om keukenkastjes die ontsporen, om ontplofte kinderkamers (langer dan een paar minuten althans), om de hernia die het verhuizen van 6 kuub boeken me op gaat leveren, om alle dingen die ik wil hebben…

Opties zijn leuk maar vermoeiend. En kosten geld. En tijd. En energie. En kastruimte. En dus m2’s. En m2’s zijn kostbaar. ‘Het eet geen brood’ maar wel je vermogen. Letterlijk. Op meerdere manieren.

En natuurlijk, op sommige gebieden is keuze wel fijn. Drie jurken vind ik drie keer zo leuk als een jurk. Hoewel, als ik er maar eentje had, ik er blijer mee zou zijn dan met die drie jurken afzonderlijk. Of spreek ik mezelf nu tegen?
Awel. Dan eens laarzen, dan weer enkellaarzen en dan weer warme winterlaarzen is fijne afwisseling voor onder de jurken en echt niet in ons huis is alleen maar 100% functioneel, hoezeer ik het huisje van Thoreau ook romantiseer.

Maar het bezitten dan ‘niet meer dan nodig’ is voor mij wel essentieel om die vrijheid te bereiken die ik heb met minder spullen.

Ik lees wel eens van mensen dat ze ZO veel hebben weggedaan en alsnog de halve dag bezig zijn met opruimen en organiseren. Wel, dan heb je niet genoeg weggedaan. Zo simpel is het.

Het consequent doorvoeren, is belangrijk. Alle kinderen een minimale garderobe. Niet meer kopjes en glazen in de kast dan we in een gewoon scenario tegelijk in gebruik zullen hebben. Multifunctionele zaken kopen als je iets moet vervangen, zoals glazen die warme en koude dranken kunnen hebben, neutraal serviesgoed etc. Niet meer dan twee paar schoenen p.p. in je gang hebben. Handdoeken gebruiken die snel drogen zodat je er minder nodig hebt en ze minder hoeft te wassen. Een kortharig in plaats van langharig huisdier nemen 😉

Wat heb je eraan om bij je voordeur te kunnen kiezen uit zes paar schoenen als je maar twee paar draagt en ze ervoor zorgen dat je de boel niet makkelijk schoon kan maken? Wat heb je aan serviesgoed dat nooit de kast uit komt? Aan keukenapparaten die je zelden gebruikt maar die er wel voor zorgen dat je een driemaal zo grote keuken nodig hebt.

Goede routines maken voor het bijhouden van alles.

Rekening houden met de hoeveelheid onderhoud dat een voorwerp nodig heeft.

Spullen uit je leven verwijderen die alleen maar tijd en aandacht kosten zonder echt plezier op te leveren.

Keuze is leuk maar het gaat ten koste van je vrijheid om meer te kunnen doen van je echt blij maakt. Misschien een beetje flauw nu in deze tijd nu in NL veel mensen hun blijheid (hopelijk tijdelijk) zijn verloren. Toch: als we ons bevrijden van hetgeen we niet nodig hebben en hetgeen ons zelfs belemmert, benauwt en frustreert in het dagelijks leven, vinden we hopelijk wat lichtheid terug.