Motivatie in de dead of winter…

De laatste dagen is het zo grijs en grauw. Donker. ‘Guffen‘ op zijn Noors. Naargeestig, zoiets.

De regen valt met bakken uit de hemel, het enkele ruitje waait bijna uit de voordeur en de gevoelstemperatuur is -3. Letterlijk. Maar: we hebben nog geen dag gemist met ‘å bade’: elke dag springen buurvrouw en ik in zee. Ja, mensen vinden met dezelfde geestelijke afwijking is onbetaalbaar, zeker ‘in deze tijden’ 😉

Daarna heb ik altijd een stuk meer energie. Ik doe ’s ochtends mijn routine en er zijn dagen waarop ik meer doe dan dat maar ik heb echt wat extra’s nodig nu om mezelf te motiveren om toch te doen wat ik moet doen.
Het is niet zo gek. De natuur slaapt. De dieren staan in spaarstand of slapen tot minstens in maart, de bomen zijn kaal, de dagen worden nog twee weken lang elke dag een beetje korter en wel…

Ik maak me er niet zo druk om. Periodes met veel activiteit worden nu eenmaal afgewisseld met minder drukke periodes. Ik krijg vanzelf en als bij toverslag genoeg van mezelf, pak mezelf bij elkaar en ga Dingen Doen. De koelkast schoonmaken, de hal uitruimen, de keuken poetsen, wat dan ook. En naar buiten! Het is nu ook te donker voor onze dagelijkse wandeling naar de man toe maar gewoon buiten wat om het huis rommelen, even het bos in of een rondje langs het strand, dat kan altijd.

En dan maak ik opeens weer voor mezelf de beslissing: het is NU klaar met te lang op internet lezen, met dingen halfslachtig doen, met alle gedeclutterde meuk in de gang laten staan omdat ik geen zin heb om het weg te brengen, met binnen blijven zitten omdat het regent, met denken ‘het is wel goed zo’ en met het laten versloffen van zaken waar ik anders nogal bovenop zit.

Komt ook omdat het deze dagen de hele dag gewoon schemerig is. Alles lijkt best netjes. Tot straks opeens de zon weer doorkomt.

Eenmaal dat patroon doorbroken, gaat het ook weer als ‘vanzelf’ in een opwaartse spiraal. Als ik de resultaten zie van de dingen die ik doe, het schoon geveegde balkon, de propere lege afvalbakken, een sprankelende badkamer, de volle houtmand en een koelkast zonder projectjes, dan ben ik blij en krijg ik nog meer goede zin. En voel ik me ook meteen weer beter.

De huidige omstandigheden, of ze je nu heel direct raken of wat minder, zijn genoeg om bij de pakken neer te gaan zitten voor sommigen. En er komt ook veel op ons af. Maar dat is geen reden om te zeggen: dan doe ik maar niets meer. Of: het heeft toch geen zin.

Want ik betrap me er ook wel eens op: wat heeft het voor nut om te praten over sparen, het plezier van routines in het dagelijks leven, minimalisme, of je huis opruimen in het licht van de huidige gebeurtenissen?

Wel, genoeg! Positieve dingen doen, dingen doen die ons op langere termijn goed doen voelen (in plaats van alle chocola op te eten of wekelijks pizza te bestellen voor het avondeten) en dat kost wat extra moeite nu. Althans, voor mij wel op deze dagen.

Ik las eens over de jaren dertig in de VS. Bijna iedereen had toen bijna alles verloren. Maar mensen hechtten toen extra veel aan beleefdheid, netheid, aan het mooiste maken van wat ze hadden, goede manieren… Mensen waren trots op wat ze hadden en behandelden datgene met respect. De tafel mooi dekken, ook al aten ze rijst met tomaten. Keurige gordijnen naaien van meelzakken. En dat zijn misschien ook maar verhalen van achteraf was het allemaal best mooi, maar het zette me wel aan het denken. Defaitisme is gewoon geen optie. Niet als we hieruit willen komen.

Het zijn duistere tijden, op meerdere manieren.. Maar het belangrijkste dat we kunnen doen, is zorgen dat deze duisternis ons leven niet verder binnen dringt dan strikt noodzakelijk en dat we zelf de slingers, of de van meelzakken genaaide gordijnen blijven ophangen.

Gewoon, een voet voor de andere. Niet denken aan alles wat je moet doen, maar gewoon beginnen met de basis voor elkaar hebben. Bedden opmaken, was doen, wasbakken en toiletten schoonmaken, oppervlakken vrij van rommel. ’s Avonds de volgende dag voorbereiden, zodat je ’s ochtends de toon kan zetten voor een glad verlopende dag.

Doe elke dag iets leuks. Iets dat je goede zin en afleiding geeft. Peperkoekjes bakken voor in de kerstboom. Een krans of hart maken van (buigbare) takken. Of tien stuks en die uitdelen aan bekenden. Een lange wandeling maken, ook al is het weer vanaf binnen gezien niet zo mooi: buiten valt het bijna altijd mee. Bijvriendelijke planten planten die in de winter of begin lente groeien. Elke dag een half uurtje declutteren. Verzin hoe je je moestuin gaat indelen. Trek tegels uit je tuin om plaats te maken voor die moestuin. Op bezoek bij iemand. Een brief schrijven. Stretch-oefeningen, yoga, ademoefeningen of wandelen in je eigen huis doen m.b.v. een youtube video. Een begeleide meditatie doen. Kamerplanten stekken en die ruilen en delen. Brood bakken. (ik heb nog een goed recept voor luie doch geduldige bakkers). Een fijne huishoudroutine bedenken en je eraan houden. Een dagboek beginnen en dat mooi maken. Een serie of film kijken die niet gaat over dood, verderf, zombies of andere narigheid. Leren kalligraferen. Weet ik het. Er is zo veel! En het is leuk te ontdekken dat je meer kan dan je dacht te kunnen als je iets nieuws doet.

5 gedachten over “Motivatie in de dead of winter…

  1. Een heerlijke blogpost!
    Het is zo makkelijk om weg te zinken in duisternis, maar het brengt je nergens (weet ik uit eigen ervaring)
    Ik denk dan altijd aan Dory uit Finding Nemo: “Just keep swimming” Aan de gang blijven, dan komt het licht weer tevoorschijn.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s