Omgaan met angst.

Foto door Torsten Dettlaff op Pexels.com

Kwart voor acht en op een dag als vandaag, is het al licht aan de horizon. Gisteren was ook een ijskoude maar zalige dag. Ik ging ‘bade’ met mijn buurvrouw en vandaag gaan we weer. Het water voelde vijf graden kouder dan de dag ervoor dus we hoefden niet lang in het zeewater om een frisse neus alles te hebben. Maar, eenmaal uit het water heb ik echt een euforisch gevoel en voel ik me heerlijk warm.

Koud water is zo goed voor veel dingen. Het regelt je interne thermostaat die dan harder moet werken. Ik heb het zelden koud. Mensen zijn van allerlei kwalen genezen door koude douches te nemen. De heilzame effecten zijn ook aangetoond in studies van onder meer de Radboud Universiteit. Er is veel te vinden over de effecten op diabetes, reumatische aandoeningen, crohn’s en meer. Erg interessant.

De kachel in huis staat nu niet aan. Het is nu rond het vriespunt buiten. Het spaart geld (hoewel niet veel want de warmtepomp is heel erg zuinig) en maakt me sterker en gezonder.

Want dat is wat ik wil… Sterker worden. Ik denk dat er nu alles aan gedaan wordt om mensen zwakker te maken (nee hè, begint ze weer!).

De chronische -opgelegde- stress, het ontzeggen van medische behandelingen, het moeten dragen van gezichtsbedekking, het ‘afbreken’ van het individu, het verbod op menselijkheid, gezelligheid….

Sterker word ik ook door van minder dingen afhankelijk te zijn voor mijn geluk. Niet dat ik ascetisch leef. Ik geniet van koffie, wijn, make up, fijne kleding, een warme douche en goed eten. Maar af en toe zonder doen en erachter komen dat het leven prima te doen is en eigenlijk evenveel kwaliteit heeft als met, is goed. Ik ben niet bang om die dingen niet meer te hebben.

Op de vloer zitten in plaats van op een comfortabele stoel maakt mijn spieren sterker. Proberen geregeld 16 – 18 uur per dag te vasten, is goed voor hele lichaam en geest. Kou maakt me intens bewust van het moment, van mijn lichaam en werkt tegen allerlei laaggradige ontstekingen. Comfort heeft een prijs en dat is zwakheid. Die ik probeer kwijt te raken.

Maar chronische stress, zoals zovelen nu extra hebben, is een van de slechtste dingen voor ons welzijn. Acute stress zoals van een sprintje trekken of een duik in ijskoud water (of een ontmoeting met een boze leeuw) is goed voor ons lichaam. Constante stress op de achtergrond, is funest. Het zet allerlei essentiële processen op een laag pitje. Spijsvertering, celvernieuwing, immuunsysteem…

Minder stress hebben is dus belangrijk. Maar hoe?

Ik ben absoluut niet bang voor corona. De plannen die er nu worden uitgerold, vind ik wel angstaanjagend. Robert Jensen maakte een aflevering over de Great Reset, die je kan bekijken op jensen.nl. Ook al ben je geen fan van hem, hij verzint niets maar legt in duidelijke bewoordingen en gelukkig met humor uit, wat er aan de hand is. En met wat hij in de laatste aflevering zei, daar ben ik het zo mee eens. Het is angstaanjagend wat er gebeurt. Maar moeten we er bang voor zijn? Nee. We moeten er over praten.

Je angst onder ogen zien. The truth shall set you free. Leon Festinger bewees dat mensen die besluiten om in een onwaarschijnlijk verhaal te geloven, overtuigder en fanatieker worden naarmate de absurditeit van dat verhaal duidelijker wordt. (bedankt, Melchior!)

We zien dat natuurlijk gebeuren. Wie dat niet ziet… die heeft daarmee bewezen dat meneer Festinger gelijk had 😉

Begin maart gooide ik mijn vriezer vol en bracht mijn voorraad op peil, ik kookte wat maaltijden vooruit zodat de kinderen konden eten als we echt ziek zouden worden en gaf me op als vrijwilliger. Meer kon ik niet doen om me voor te bereiden op wat we toen nog dachten als gevaarlijke ziekte voor velen. Daarna kon ik rustig doen wat ik moest doen en hoewel de eerste weken met thuisonderwijs een omschakeling waren, heb ik de periode als positief ervaren, per saldo.

Maar nu. Het ‘echte’ gevaar. Als ik wakker word, denk ik vaak binnen een paar minuten ‘oh crap, waar zijn we in verzeild geraakt’. En daarna ga ik door met mijn leven. Doe een begeleide meditatie, schrijf in mijn dagboek, maak het huis netjes, neem een koude douche \ duik en lees her en der bij.

Zoals bij iedereen wel denk ik, is het iets dat wel op de achtergrond aanwezig is in mijn hoofd. Mijn gedachten dwalen regelmatig af naar ‘hoe gaat het straks verder’. Heel vervelend.

Je bewust zijn van die gedachten is belangrijk. Mezelf niet verliezen in gepieker, maar kijken naar de dingen om mij heen. Een klein en een iets minder klein handje vasthouden als ik ga wandelen met de kinderen. De dingen die ik doe, met volledige aandacht doen. Beseffen wat belangrijk is en hoe goed we het thans hebben.

Mijn gedachten terugleiden naar datgene dat op dit moment speelt en beseffen dat wat ik ook denk en verzin, ik heb geen glazen bol en ik zal voor het zo ver is, nooit te weten komen hoe de wereld er over een jaar uitziet.

Ik kan er alleen maar vertrouwen in proberen te hebben dat mensen het gaan doorzien. Maar dat is lastig. De voorbeelden waaruit blijkt dat mensen niet reageren vanuit wat ze zelf kunnen onderzoeken en zien maar door wat hun is aangepraat door de media, zie ik elke dag en van dichtbij.

Ik kan er lang over nadenken. Me verbazen. Maar dat heeft geen zin.

Ik kan alleen maar doen wat ik zelf denk dat goed is. Mij richten op het positieve zonder mijn ogen te sluiten voor het negatieve. Misschien moet ik niet over oordelen maar zo non-duaal ben ik niet 😉

Me bewust zijn van wat ik denk en ervoor kiezen om de balans te vinden tussen weten wat er gaande is en leven met wat ik weet en leven in dit moment.

Kiezen voor een ‘guided meditation’ in plaats van meningen en nieuws. Muziek luisteren die langzamer gaat dan mijn hartslag. Een leuke film kijken en een boek lezen dat niets te maken heeft met politiek in wat voor opzicht dan ook. Kijken naar de natuur, naar hoe alles slaapt maar hoe de knoppen voor de komende lente zich alweer gevormd hebben. Naar de schoonheid van alles, van regen op de bladeren en beekjes overal na een regenbui, naar zonnestralen in het bevroren gras dat lijkt bezaaid te zijn met diamanten.

Beseffen dat nu het moment is om sterk te zijn, sterker te worden en te beseffen dat je meer kan dan je denkt. Beseffen dat er moeilijke tijden aankomen.

Want zelfs al was alles nu weer als 2019, dan zitten we nog met een kapot financieel stelsel, kinderen en volwassenen die psychische schade hebben opgelopen en wie cruciale zorg is ontzegd, een kapotte democratie die blijkbaar zo maar aan de kant kon worden geschoven, massa’s ondernemers op of over de rand van faillissement een veel en veel te machtige farmaceutische industrie en krankzinnige miljardairs met snode plannen. En de huidige politici, die stuk voor stuk hebben bewezen er niet voor hun kiezers te zijn. Een politiemacht die duidelijk aangeeft dat het beschermen van de staat in plaats van de burgers hun doel is.

Maar tijden veranderen. Ik hoop dat dit de laatste stuiptrekking is van het kwaad dat eeuwenlang regeerde. We gaan naar het licht. Maar voordat er iets nieuws geboren kan worden, moet er eerst iets sterven, figuurlijk. Het kwade komt nu zo intens duidelijk aan het licht en de ware bedoelingen worden duidelijk. Dat is misschien ook iets om blij om te zijn.

Ik weet het ook niet. Er ‘dwars doorheen’ is voor mij het meest logisch. Liever onder ogen zien dan wegkijken. Liever zonder doen, dan wanhopig vastklampen. In een keer kopje onder in plaats van centimeter voor centimeter het ijskoude water in. Prepare for the worst, hope for the best.

Fijn weekend!

Oh, toch nog even een toegift voor de mensen die denken dat een vaccin ons gaat redden. Uiteraard binnen een paar uur van linkedin verwijderd, triggerwoorden eruit gehaald zodat het niet ook van twitter wordt verwijderd. Dit moet gedeeld worden!