Blij blijven in bijzondere tijden.

Foto door Simon Migaj op Pexels.com

Ik schrijf veel over de ‘andere kant’ van wat er nu gebeurt. Dat vindt niet iedereen leuk. Hoewel er een stijgende lijn blijft in het aantal abonnementen, zie ik vaak de teller na een bericht zoals vanmorgen naar beneden gaan. Jammer, maar als meer dan 98% van de mensen dat wel op zijn minst ‘tolereert’ ben ik best tevreden 🙂

Zoals altijd is wat iemand op een blog schrijft, niet het hele leven. Ik ben niet heel de dag mijn huis aan het opruimen en ik ben ook niet heel de dag aluhoedjes aan het vouwen. Ik vind de andere kant van de heersende mening altijd interessant en leuk te verkondigen, in groep 2 lag ik al ‘in de clinch’ met het hoofd van de school die kwam vertellen hoe God Adam en Eva had gemaakt. We waren net naar het volkerenkundig museum geweest dus ik wist alles over evolutie 😉

Ja, het zijn bijzondere tijden. En voor ik verder ga wil ik benadrukken dat dit voor mij in die zin geen moeilijke tijden zijn, omdat ik van nature al een halve kluizenaar ben. Vijftien minuten in een groep groter dan twee mensen en ik verlang naar een stille bergtop. Ik houd niet van winkelen, niet van uitgaan, niet van restaurants, niet van vliegreizen of van verre vakanties.

Daarbij ligt het er hier niet zo dik bovenop als in Nederland, de confrontatie met de situatie als je niet in het OV hoeft of in een grote stad woont, kan grotendeels vermeden worden.

Toch vind ik sommige dingen ook lastig. Het feit dat dit niet stopt maar dat ik niet weet waar het ophoudt. Het feit dat ik mijn familie al een jaar (op een bliksembezoek in januari na) niet heb gezien en voorlopig ook niet zal zien. De wereld hoe die er straks uit zal zien voor mijn kinderen. Een steeds sterkere censuur op de vrijheid van meningsuiting. En vooral: alle mensen die zich met open ogen laten luren door de mainstream media, facebook en de politiek.

Toch denk ik dat dit nu meer dan ooit de tijd is om onszelf bij elkaar te rapen. En dat doet iedereen op zijn eigen manier. Het lijkt misschien anders, maar ik ben in het gewone leven bijna altijd positief en goed gehumeurd. Mijn manier om hiermee om te gaan?

Prepare for the worst, hope for the best

Ik ben geen prepper, maar ik houd wel rekening met onverwachte situaties. De Noorse regering raadt mensen deze ‘beredskap’ ook aan, en verspreidde twee jaar terug een folder met wat men in huis moet hebben, van water tot jodiumpillen en van blikvoer tot een mogelijkheid om eten te maken zonder stroom.

Veel angst voor de toekomst komt omdat we bang zijn voor de dingen die ons worden afgenomen. Het afnemen van persoonlijke vrijheid, dat vind ik kwalijk. De rest, daar kan ik grotendeels zonder. Ik weet niet wat de toekomst in petto heeft maar zou ik het erg vinden om te leven zonder moderne luxe? Nee. Zonder reizen? Nee. Zonder internet? Nee. Zonder eten uit verre landen? Nee. Zonder vaatwasser? Nee. Zonder wasmachine? Ja. Met minder besteedbaar inkomen? Nee. Zonder warme douches? Nee.

We moeten niet vergeten dat we nieuwe situaties misschien eng vinden maar dat onze geest ook extreem capabel is zich aan te passen aan een nieuwe situatie. Dat kan ten nadele worden gebruikt zoals nu, waarbij de duimschroeven elke paar weken wat strakker worden aangedraaid maar het is tegelijkertijd onze grote kracht.

Doe nuttige dingen.

Definieer nuttig 😉 In de grand scheme of everything is alles onnodig maar dat is niet hoe we de dingen moeten bekijken. Bezig blijven en zelf dingen doen is essentieel voor mij. Of het nu gaat om kleding repareren, ramen wassen, hout kloven en hakken, low budget gerechten maken of zorgen dat alles in huis netjes en aangenaam is: alles op orde en het gevoel hebben mijn leven in eigen hand te hebben, is essentieel. Mijn zaken voor elkaar hebben.

Een routine

Soms staat mijn pet er niet naar maar meestal volg ik het systeem van flylady om het huis netjes te houden. De ochtend- en avondroutine zit al jaren vast in mijn systeem, maar ik volg het nu vrij nauwgezet omdat ik ’s ochtends veel te doen heb.

Nadat ik mijn ochtendroutine heb gedaan, drink ik koffie en daarna ga ik een uurtje naar buiten met de jongste. Daarna eten we lunch, ruimen we op en als de andere kinderen thuiskomen, maak ik eten en daarna gaan we wandelen. Ik houd van de manier waarop dit structuur aan mijn dag geeft.

Doe leuke dingen.

Ik heb veel dingen op een dag die me blij maken. Gisteren keek ik ’s nachts naar de meest heldere sterrenhemel die ik ooit had gezien, en dat maakt me dan zo enorm gelukkig. Ik houd van ’s ochtends vroeg koffie drinken, in stilte, voor de rest van de wereld en mijn gezin wakker wordt. Ik houd ervan als ’s ochtends het huis weer fris en fruitig is. Ik houd van koffie, gevolgd door een wandeling en het weer vind altijd mooi op zijn eigen manier. Ik houd van de wandeling aan het einde van de dag. Van de man die thuiskomt en het glas wijn dat ik samen met hem drink. Van het boek dat ik lees en van met zijn allen aan tafel zitten ’s avonds. Van de uiltjes die ik ’s nachts hoor, of de raven die boven het huis cirkelen. Van zwemmen in zee. Van koude douches. Van planten leren herkennen en in mijn dagboek schrijven. Van hout hakken en mezelf mooi aankleden. Van de drie zonnestralen die we op een dag hebben, meepikken door net dan op het balkon een kop thee te drinken. Van gezellige avonden met onze buren waarbij ik soms tranen met tuiten lach. Kleine dingen, maar meer hebben we niet nodig.

Gezond eten.

Voor mij is dat redelijk low carb, intermittent fasting (niet eten tussen 19:00 en 11:00 bijvoorbeeld), kleinere hoeveelheden en soms iets puur voor het lekker. Meer koolhydraten doet me sloom en hongerig voelen. Met wat ik eet houd ik rekening met hoe ik me er daarna voel. Een lunch van witte broodjes met vlokken is op het moment wel lekker, maar is me niet het gare gevoel tot drie uur daarna waard.

Kou.

Je lichaam gebruikt het meeste energie om zich warm te houden. En gek genoeg is er niets dat me zo warm en fuzzy maakt, als een koude douche of een duik in zee. Op dagen dat ik niet koud douche, voel ik me aanzienlijk kouwelijker. Een koude douche (2 minuten) of duik in zee doet je warmhoudsysteem in zijn hoogste versnelling gaan. Je gebruikt meer energie dus het houdt je slank en het is enorm goed voor… alles. Het maakt je heel erg bewust van ‘dit moment’. In ijskoud water denk je alleen daar aan. Erg mindful 😉

Wandelen en in de natuur zijn.

Ik kan niet tegen een dag binnen zitten. Ik moet naar buiten, ongeacht het weer. Binnen ga ik me lamlendig en ongeïnspireerd voelen. Blijf ik te lang zitten, dan word ik alleen maar gaarder en wordt de kans op iets actiefs doen, steeds kleiner. Naar buiten, het bos in of gewoon even ‘naar de overkant’ waar mijn kinderen om een vage reden zo dol op zijn is genoeg. Daarna voel ik me altijd opgefrist en heb ik veel meer zin om dingen te doen.

We proberen ongeveer 1,5 a 2 uur buiten te zijn elke dag. Soms iets meer, soms iets minder. Maar naar buiten moeten we.

Ik haat sporten en zal me echt niet in het zweet werken want bewegen moet geen straf of afzien zijn. Maar een fikse wandeling door de regen (maar liever met een zonnetje) doet me altijd goed. Als ik me opgefrist en positief voel na afloop, is het goed.

Blij en vriendelijk zijn.

Ik zorg er nu extra voor dat ik niet chagrijnig kijk. Dat is nogal de ‘default’ van mijn gezicht, een vervelend familietrekje. Als ik denk dat ik breeduit lach, betekent dat hoogstens dat ik niet chagrijnig kijk, haha. Maar ik let erop. Ik glimlach tegen mensen (indien gepast) en de meesten glimlachen terug. Ik kijk kassamedewerkers aan in de ogen en ben beleefd. Juist oudere mensen vinden het leuk om een klein praatje te maken. En ik ook 🙂

We worden allemaal vrolijker van mensen die lachen of op zijn minst niet boos kijken. Het minste dat ik kan doen. Het is ook beter voor mijn eigen humeur.

Want uiteindelijk: er is weinig zo slecht als constante stress. Af en toe acute stress is goed voor je. Maar heel de tijd sluimerstress zorgt ervoor dat je lichaam constant allerlei noodzakelijke functies op een laag pitje zet. Celvernieuwing, immuunsysteem, spijsvertering…. en dan worden we ziek.

Hoe je je voelt, zit voor een groot deel in je hoofd. En je kan je ogen sluiten en meewerken met alles dat ((ze)) over ons uitstorten en hopen dat het allemaal goedkomt of zo veel mogelijk informatie vergaren, je voorbereiden op moeilijke tijden en jezelf onafhankelijker maken van zo veel mogelijk zaken en vervolgens vrolijk verder gaan met je eigen leven. Ik kies voor het laatste.

Alles wat ik niet nodig heb, maakt me sterker

Slapen onder een wijd openstaand raam. Alleen maar koud douchen. Winterbaden. Vasten. Hout hakken. Geen smartphone gebruiken. Geen droger of vaatwasser gebruiken. De kachel uit laten. Alleen water drinken overdag. Experimenteren met een mini-garderobe van 12 stuks kleding. Ik ben altijd blij te merken dat er zo veel is waar ik buiten kan. Niet om mezelf te pesten maar om te beseffen dat ik sterker ben dan ik denk. Koningen in de recente geschiedenis hadden nog niet zo’n luxe leven als wij; dat beseffen is goed en zet de dingen in perspectief.

Dus. Wel. Ik ga maar eens wat doen. Hout halen voor de kachel, iets verzinnen om te eten voor vanavond, de konijntjes eten geven en meer van die dingen. Doei!