Corona in Noorwegen.

Wat ik niet begrijp, is dat er nog steeds mensen zijn die denken dat alles wat ons nu ontnomen wordt, gedaan wordt om een gevaarlijk virus in te dammen. Het virus is zo gevaarlijk niet en de maatregelen raken kant noch wal. Ze raken wel iedereen. Hard.

Mijn leven is tot heden weinig anders dan normaal. Ik heb mijn familie al veel te lang niet gezien maar daar erg moeilijk om doen heeft geen zin. Ik vind meer dan twee mensen op visite altijd al een slecht idee, dus daar heb je me niet mee. Cafés bezoek ik zelden. Een festival bezoeken was toch al drie jaar geleden, en daarvoor zelfs tien jaar. Vliegen doe ik niet, behalve toen mijn oma overleed. Reizen in eigen land vind ik leuk maar ik ben net zo lief thuis.

Maar wat er nu gebeurt: het is vreselijk want langzaamaan, of razendsnel, wordt alles wat ons lief is, ons ontnomen. De maatschappij zoals we die hadden moet kapot. To build back better. Een frase die je ook uit de mond van elke politicus hoort komen de laatste tijd. We willen niet wat we hadden beter maken, maar slopen wat er was en een vierde industriële revolutie erdoor drukken. Een met vergaande robotisering, ‘schone’ energie en absolute staatscontrole en een wereldregering.

En ik weet het, over Karel van Wolferen hebben de laatste weken de meest idiote praatjes de ronde gedaan. Gesponsord door Gazprom? 😀 Het gaat echt nergens over. Maar in vijf minuten legt hij precies uit waar het om draait. Waarom alles kapot moet. Waarom we hier nu middenin zitten en wat een kleine groep machtswellustelingen, die de afgelopen jaren overal hun tentakels in hebben gekregen, wil.

En voor wie het wil zien, de informatie en de plannen zijn gewoon overal te zien. In jaarcijfers van de Bill & Melinda Gates stichting, op de websites van NGO’s en onderzoeksinstituten, in ‘over ons’, op de youtubekanalen van o.a. World Economic Forum, in de boekjes van meneer Klaus Schwab. Bij Erna Solberg op twitter en kijk vooral even wie ze ‘tagt’. Ja, Bill Gates en zijn vaccin-instituut. Maar ik ben het aluhoedje, haha.

‘Sinds het begin van corona ben je zo gepikeerd en beledigd’ schreven een paar mensen. Ja, eerst dacht ik net als bijna iedereen: ‘wat is dit in vredesnaam!’ en als het echt zo zou zijn dat de mortality rate 3% was, ja dan moesten we pas op de plaats maken, meer te weten komen en maatregelen nemen. Maar al heel snel bleek dat dat allemaal zo ernstig niet was maar dat er wel steeds gekker maatregelen genomen werden.

Ouderen die ‘beschermd’ wegkwijnden van eenzaamheid, mensen die alleen moesten sterven zonder hun geliefden erbij, mondkapjes die op moesten terwijl onomstotelijk is bewezen dat het net zo effectief is als knikkers vangen in een voetbalnet, elke vorm van sociaal contact die praktisch verboden, het culturele leven dat ontbonden is, angstvallig afstand van elkaar moeten houden…

En Noorwegen ging na de lockdown in maart een dikke maand weer geleidelijk open. En nu zien we hier dezelfde idiotie. Vorige week werden er maatregelen aangekondigd en het is altijd hetzelfde: ‘nu even dit en dat niet doen, zodat we straks kerst kunnen vieren zonder bekommeringen.’
En nu zien we een weer afvlakkende trend in de besmettingen en zegt Erna: ‘het baart mij zorgen dat jongeren zoveel covid verspreiden, daar moeten we iets aan doen anders vrees ik dat het geen gewone julefeiring wordt’.

En zo gaat het maar door. Wat we ook doen en hoe zeer we ook meewerken, het is nooit genoeg. Want een virus krijg je niet weg. En voor een virus moeten we niet alles wat ons lief is, opgeven. Maar als je weet dat het niet om een virus gaat, maar om het doorvoeren van een heel andere agenda, dan is het een stuk logischer.

Dit artikel legt naar mijn idee haarfijn uit wat er aan de hand is.

Most people cannot see that it is happening, for the simple reason that it is happening to them. They are literally unable to recognize it. The human mind is extremely resilient and inventive when it is pushed past its limits. Ask anyone who has struggled with psychosis or has taken too much LSD. We do not recognize when we are going insane. When reality falls apart completely, the mind will create a delusional narrative, which appears just as “real” as our normal reality, because even a delusion is better than the stark raving terror of utter chaos.

Ook in Noorwegen beginnen artsen te roepen dat het allemaal zo’n drama niet is. Dat het nergens over gaat dat het hijgnieuws is dat er 50 besmettingen zijn in Bergen, terwijl in het jaar 2000 er dagelijks 2000 mensen besmet werden met griep en er 400 in het ziekenhuis belandden en dat dit niet veel ernstiger is dan gewone griep en dat het hele afsluiten van de samenleving, derhalve onzinnig is. Het verweer van Bent Høie (de Noorse Hugo de Jonge) is even sterk als dat van Rutte als hem om een reactie wordt gevraagd: ‘Nee, dat is niet waar. Het is wel heel gevaarlijk, dat is het dat is het dat is het!’

Van kennissen uit Zweden hoor ik nu ook dat er langzaam maatregelen worden genomen. Ook daar worden de mensen bang gemaakt.

Deze week zag ik een moeder en een dochter van 10, allebei met mondkapje en bange ogen. En dan denk ik muts, neem je dochter dan niet mee een winkel in als je zo bang bent, maar ga wandelen. Buiten. In de frisse lucht. Doe je kind dat niet aan!

En ik weet het, ik moet me er niet boos om maken. Maar dat is meteen het probleem, ‘ze bedoelen het goed’. Ze doen het voor anderen. Ze doen het om de zorg niet te belasten. Deugkapjes.

Maar parallellen met de geschiedenis…. die moeten we vooral niet trekken. Nog even doorbijten en meewerken en dan zijn we hier doorheen. Ja, en dan hebben we geen horeca meer, geen kleine ondernemingen, geen cash geld, geen mogelijkheid meer om aan Big Brother te ontsnappen of te reizen zonder Covid-pas, geen vrijheid, geen culturele sector en geen banen meer. Maar wie weet, wel een lekker eerlijk basisinkomen, enzo.