Het leven hier….

Ik ben al vier keer aan een post begonnen en elke keer ga ik weer wat anders doen. Het is nu grijs en grauw maar de afgelopen dagen waren ronduit schitterend. Vrijdag en zaterdag hebben we in zee gezwommen. Gisteren wilde ik, maar kwam het er niet van. Ik heb op een wiebelige ladder de ramen aan de buitenkant gewassen, voor het eerst in de dik vier jaar dat we hier wonen.

zo zaten we er vrijdag bij na een frisse duik…. het was gewoon heet in de zon….

De ramen in de keuken beginnen op twee, drie meter (de bodem om het huis loopt af) boven de grond en zijn bijna manshoog. Blijkbaar heb ik lichte hoogtevrees maar ze zijn schoon en blinkend. Ik houd van schone ramen, volgens Shoukei Matsumoto zijn ramen de ‘ogen’ van je huis. Zijn boek ‘A Monk’s Guide to a Clean House en Mind’ is sowieso een aanrader.
Gisteren heb ik ook overal om het huis geveegd en geruimd en een stapel houtblokken gekloofd en opgestapeld om te drogen. Om een of andere reden verzamelen alle bladeren uit het hele bos in een straal van 500 meter zich voor de voordeur van de woning beneden. Het is in elk geval weer erg netjes.
Ook is er vorige week 3000 liter mooi droog hout geleverd waarmee we de winter wel door gaan komen. We zijn klaar voor kouder weer in elk geval 🙂

Woensdag wordt de kleinste vijf. De man is dan vrij en we vieren een klein feestje. Helaas niet met opa en oma zoals vorig jaar maar de buren hebben zich volledig opgeworpen als surrogaat-opa en -oma in deze vreemde tijden. Ze krijgt de knuffelrups die ze al wil hebben sinds haar zus die kreeg, een flamingo-schuddebol, viltstiften, een feestjurk en wat kleine dingetjes.

Afgelopen zaterdag ontdekten we een nieuwe gårdsutsalg, een boerderijwinkel met verse spullen uit Rogaland, een provincie in het zuidwesten waar veel landbouw is. Zo fijn, want hoe meer we de supermarkt links kunnen laten liggen, hoe beter. Volgens de eigenaar blijven ze ‘voor altijd’ dus dat is mooi. Ik kocht meteen (heerlijke) lokale honing met propolis, kruiden, groenten en eieren.

Ik wil ook weer mijn eigen brood bakken. De supermarkt hebben we dan alleen nog nodig voor melk, yoghurt, boter, wc-papier, suiker, bakpapier en zulke dingen. Langzaam maar zeker komen we er wel. Of juist niet meer 🙂

Oh en ik was zo trots op mijn zevenjarige. In de klas ging het om of ze Trump of Biden zouden kiezen. Als we ’s avonds aan tafel zitten te tekenen, staat wel eens Jensen aan en soms vragen ze er iets over. En natuurlijk, zoals bij elk kind wordt de mening bepaald door wat ouders of tv ze vertellen maar in de klas koos bijna iedereen voor Biden. Alleen zij nog een jongetje gaven aan op Trump te stemmen. Ze is zo stil en meegaand in de klas maar dat ze zo een impopulaire mening durft te ventileren, vind ik echt heel dapper!

Verder heeft onze buurman geholpen met het verkopen van onze oude bus. Je krijgt hier 3000 kr ‘wrakgeld’ voor een oude auto als je hem inlevert zodat de kapotte auto’s zich niet in tuinen en op erven ophopen, maar een bevriende autohandelaar gaf er meer voor dan dat. Gelukkig! Zo fijn dat deze dingen langzaam verdwijnen. De andere auto is ook bijna klaar om (hopelijk dit keer wel) goedgekeurd te worden en dan kunnen we weer eens met zijn zessen ergens heen. Onze actieradius is, omdat we maar met vijf personen in de golf passen, nogal beperkt. En ik zou toch graag weer eens wat meer zien van dit prachtige land. Toen we in Nederland woonden, zagen we meer van Noorwegen dan nu, gek toch!

En dan is nu ons koffie- en laptopuurtje voorbij. Tijd om de jassen en schoenen aan te doen en lekker een uurtje naar buiten te gaan. Fijne maandag!

(Oh ja, ik post weer zo nu en dan iets op instagram m.b.t. Flylady voor de mensen die mee willen volgen. Je kan op een gewone laptop namelijk wel op instagram posten dus dit is ideaal voor mensen zonder smartphone en een hekel aan Zuckerberg. Hypocriet? Ongetwijfeld. Boeiend? Neida!)