Dit weekend. Wandelen, flylady, keuken…

Het was prachtig weer, dus we gingen er even op uit. Het is alleen maar prachtig weer de laatste week, we hebben enorm veel geluk! Ik had mijn eigen camera niet bij me, maar de man had zijn telefoon. Het licht is schitterend. Er waren zelfs mensen aan het ‘bade’ in een kom in de rotsen, waar het zeewater hopelijk iets minder koud was dan in de zee zelf. Het voelde ook echt bijna warm omdat het windstil was, en heerlijk zonnig.

We raapten een grote hoeveelheid kastanjes. Niet het eetbare soort, maar het soort waarmee je tot eind van het jaar mee kan knutselen. Kastanjepoppetjes, kastanjekettingen, kastanjehuisjes, kastanjespinnewebben, kastanjestillevens, kastanjes op allerlei dingen gelijmpistoold en nog maar wat meer kastanjepoppetjes. Woohoo!

Ondertussen proberen we zes makrelen te roken, die we van onze buurman kregen. Het lijkt nu redelijk te lukken en ze beginnen mooi goudkleurig te worden. Zelf gerookte makreel is zo heerlijk maar het was lang geleden dat we zelf vissen vingen. We hebben een simpel klein rookoventje hiervoor en dat werkt prima. In het huis waar we hiervoor woonden, konden we ze in de schoorsteen hangen. Dat werkte perfect, maar dat kan hier niet. Maakt niet uit, gaat ook prima zo 🙂

Verder hebben we het huis nog wat ge-update. De jongen kreeg een groot praktisch bureau. Hiervoor had hij een oud klein tweedehands bureautje maar nu heeft hij bijna twee meter werkblad en praktische lades. De man vond een 70% afgeprijsd keukenblad voor de bijkeuken en nu ziet de hal er een stuk beter uit dan met het oude, beschadigde blad en de kraan die nooit gebruikt werd. De keuken kreeg twee lampjes en is steeds verder af.

Noorwegen en corona

Ik zag de tweede persoon in zes maanden met een mindkapje. Zag er niet uit alsof ze zich in de pakweg zestig jaar ervoor ernstig om haar gezondheid had bekommerd.

Je merkt hier echt weinig van de hele toestand. De jongen heeft een lerares die nogal bang is en deuren opent met doekjes en hem zelfs verbood een doekje te halen voor zijn bloedende gat-waar-zojuist-zijn-kies-uit-viel. Ik kaartte dit aan bij de rector (zonder haar naam te noemen) en kreeg na wat mailwisseling terug: ”du og jeg, vi er ganske enige, vi.” (jij en ik zijn het helemaal eens, wij). Of had ik dat al verteld? Wel, het doet me deugd dat er een nuchtere dame aan het hoofd van de school staat.

De kinderen moeten iets vaker handen wassen, maar gewoon met zeep en geen desinfectie-troep. In de klas van de andere twee maakt niemand zich erg druk, ook de leraren niet. En waarom zou je kinderen zo schaden. Dit is best een bepalende tijd in hun leven. Naar mijn idee zouden we dan wel iets meer aan de hand moeten hebben dan een virus dat volgens de WHO of all people een IFR heeft van 0,13 dat nog lager is dan gewone griep.

Mensen werken meer thuis maar verder is alles zoals altijd. Er wordt veel minder getest dan een maand geleden en er zijn minder besmettingen 😉 Er liggen 34 mensen in het ziekenhuis MET corona in het ziekenhuis. Op een bevolking van 5.300.000 mensen. Iedereen doet gewoon.

Mensen maken gewoon op normale afstand een praatje met elkaar. De afstand om te houden was 1 meter, geen 1,5 zoals in NL. Maar hier houdt iedereen al meer rekening met elkaar wat dat betreft. Noren respecteren de persoonlijke ruimte van een ander gewoon meer. Altijd al.

Flylady

De kinderen hebben vanmorgen hun eigen kamers weer netjes gemaakt. Ze doen dit elk weekend en dat werkt perfect. Ik stuur ze na het ontbijt met stoffer, stofzuiger en het verzoek te stoffen, stofzuigen, hun bedden op te maken en de rommel op te ruimen naar boven en dat doen ze ook keurig. Ik doe het daarna even na zodat het daadwerkelijk netjes is en dan hoef ik er de rest van de week niet meer naar te kijken, ik doe het wat grondiger als ze aan de beurt zijn volgens de ‘zones’, van Flylady.

Over flylady en mijn schema: de komende week is zone 4 aan de beurt; de slaapkamer. Na mijn ochtendroutine (opfrissen, aankleden, kinderen de deur uit werken, toiletten en wasbakken schoon, bedden opmaken, was bijwerken, oppervlakken leeg en stofzuigen) doe ik een kwartier in de betreffende ‘zone’, of een ander deel van het huis als ik klaar ben in die zone.

Morgen is het ook de dag voor de ‘weekly home blessing hour’, waarbij je in de meest gebruikte ruimtes van je huis stoft, stofzuigt, dweilt en het afval naar buiten brengt. Elke taak duurt ongeveer tien minuten (het doel is leefbaarheid, opfrissen na het weekend, niet perfectie en detail-poetsen) dus met iets meer dan een uur ben je een heel eind.

Het lijkt weinig maar als je met al je routines consequent bent, is het genoeg. Slow and steady wins the race, liever elke dag elke dag een beetje extra aandacht en alles bijhouden dan eens in de maand een paar uur en het vervolgens laten versloffen.

En nu ga ik eten maken en dan fijn met man en wijn op de bank. Ik heb er nu al zin in. Fijne zondagavond allemaal!