38 (ofzo) dingen die we niet meer kopen.

Foto door Karolina Grabowska op Pexels.com

We kopen zo veel niet meer maar soms is het gewoon leuk om het even op een rijtje te zetten. Ik vind zulke lijstjes namelijk gewoon leuk.

  • Cosmetica. Ik gebruik wat etenswaren (walnootolie, baking soda, rozenwater, roggemeel) en een borstel voor mijn huid (drybrushing). Het gebruik van stylingproducten voor mijn haar heb ik lang geleden opgegeven en ik heb vrede met mijn haar zoals dat uit mijn hoofd groeit. Op een paar make up producten na (oogschaduw, wenkbrauwpotlood, mascara) ben ik hierbij ook op een aangenaam minimum beland.
  • Nagellak. Een jaar geleden had ik een opleving en bedacht dat een kleurtje af en toe wel leuk was en dat is het ook, maar naast nagellak heb je watjes en remover nodig en olie om je uitgedroogde mishandelde nagels weer op te leven… Dat was me te veel gedoe. Exit nagellak.
  • Kampeerspullen. De twee grote kinderen hebben een slaapmat en slaapzak voor als ze gaan overnachten met de padvinders en een tent om te kamperen in de tuin maar zelf vind ik kamperen echt vreselijk. Het idee vind ik altijd heel leuk (romantisch en eenvoudig en gezellig) maar daar houdt het echt bij op.
  • Dingen voor in de tuin. Ik ben geen moestuinierder en ben tevreden met het kweken van wat sla, kruiden, oost indische kers en enorme hoeveelheden komkommerkruid.
  • Handige dingen. ‘Altijd handig’ is gewoon zelden handig en zeker niet altijd. Het is vooral 99% van de tijd onhandig omdat je voor elk ding moet zorgen.
  • Dingen speciaal voor kinderen. Kinderbestek, kindermeubels, kleinekinderbedden. Ze gebruiken gewoon de grotemensendingen. Al lang. De enige die echt sloopvast bestek enzo nodig had, was de jongen maar die is ook bijna elf en eet ook al tijden zonder ongelukken van gewoon servies.
  • Meer dan een set beddengoed per persoon. Mochten een nare buik-bug vatten, dan pakken we wel even een deken erbij, binnen vier uur is alles weer gewassen en gedroogd als het moet.
  • Speelgoed en spelletjes. We hebben genoeg (lego, duplo, bordspelletjes). We lopen daarbij nog zelden kring 🙂 dus er komt echt niets meer bij. Als ze iets willen, maken ze het zelf.
  • Buitenspeelgoed. Er zit hier een organisatie, die heet BUA en daar kunnen kinderen fietsen, skatebords en al zulke dingen lenen, gratis. Mijn ervaring is dat ze het even leuk vinden en daarna doen wat ze altijd doen en dat is tekenen, lezen en door het bos schuimen. Het is fijn om het zo begeerde maar al snel verlaten object weer te kunnen retourneren.
  • Kerstcadeaus. Althans, niet in tastbare vorm. Allemaal waren ze voor de ‘lappen’ in de boom. Een lapp is Noors voor een briefje waarop stond dat we een ijsje gingen eten, naar de film zouden gaan etc.
  • Kinderboeken. Bieb. Soms kringloop. We hebben een paar klassiekers die we altijd houden. Molletje, Opa Jan, een paar sprookjes- en Noorse ‘folkeeventyr’boeken maar de rest is ‘vloeiend’. Erin, en er weer uit.
  • Opbergmeubels. We hebben drie kallax kasten van ikea voor platen, mooie cd-uitgaven, boeken, tekenspullen en spelletjes en de kasten die hier in het huis stonden. Ik heb zo veel kunnen wegdoen en organiseren dat we veel van de opbergers die we hadden, niet meer nodig hebben zoals die voor de klusspullen van de man. Ja, minimaliseert voor u organiseert.
  • Decoratie. Op een zonnige dinsdagmorgen besloot ik alle decoratie uit de woonkamer weg te doen. Alle? Ja. Heb ik iets gemist? Nee. Blijft het zo? Geen idee. Wat mij betreft wel. Soms heb ik de malle neiging het huis te willen opleuken, vooral als de man klaagt over het gebrek aan leuke dingen aan de muur. Dan denk ik: waarom zou je je druk maken want je kijkt of in een boek, naar je bord met eten, naar een scherm, naar je glas bier (soms naar mij :D) of buiten naar je boot of auto en dan voel ik me volledig gerechtigd alles weer weg te halen 😀
  • Opbergbakjes. Om een zelfde reden. Ik bewaar wel lege ijs- en yoghurtbekers voor vettige motoronderdelen, stukjes van bootjes en ander rondslingerend spul. Organiseren nodigt te veel uit tot rotzooi bewaren.
  • Alles met sjemiese luchtjes. Allesreinigers, wasverzachter, parfum, geparfurmeerde douchegel of bodylotions, geurkaarsen… het is allemaal leuk en verleidelijk maar het is enorm slecht voor je. Misschien de natuurlijker varianten niet, maar die zijn me te duur, als het alleen maar ‘voor het leuk’ is.
  • Data voor mijn mobiel. Want mijn niet-zo-smartphone is foetsie, dus al wilde ik hem gebruiken…
  • DVD’s. Ook cd’s kopen we zelden, maar heel soms wil de man nog wel eens iets aanschaffen dat hij echt heel leuk vindt. Het gebeurt 2 a 3 keer in een jaar, dat er opeens een cd in de brievenbus ligt.
  • Echte boeken, voor mij. Ik heb een tijdje weer fanatiek echte boeken gekocht en gelezen tot ik me ergerde aan het kopen en weer weg doen van grote blokken bedrukt papier. Dus nu ben ik weer helemaal op mijn kindle. Als ik iets meer moet betalen dan 5 kronen voor een boek, ben ik ook meer geneigd het uit te lezen. Ja, raar maar waar. De man koopt nog wel echte boeken en heeft een TBR voor de komende twee jaar. In geval van nood kan ik altijd nog Clive Cussler gaan lezen.
  • Wegwerp…. aanstekers, servetten, doekjes, zakdoeken, pennen, borden, schortjes, handschoenen, bekertjes, tafelkleden en wat je verder nog weg kan gooien. Uitzondering voor wat hygieneproducten en verantwoord keukenpapier.
  • Eenzaam verpakte producten en portieverpakkingen. Omwille van gemak ben ik niet heel strikt op het vermijden van plastic (vlees, biologische wortels en ketchup: allemaal eigenlijk niet zonder plastic te verkrijgen. Maar je kan het ook overdrijven. En per saldo voegt het weinig toe aan de berg plastic maar uit principe koop ik het gewoon niet.
  • Kruiden die maar in een gerecht kunnen. Asafoetida ofzo. Of nootmuskaat. Als het ergens in moet, verzin ik wel wat anders. Natuurlijk kan het in meerdere gerechten maar dat maakt het niet eenvoudiger. Ik ga niets iets koken om een kruid op te kunnen maken.
  • Meer dan EEN van een heleboel dingen. Ovenschalen, beddengoed, winterlaarzen, handtassen, lippenbalsems, tandenborstels, koffiezetapparaten en sjaals. Want een = genoeg, over het algemeen.
  • Meer kleding dan noodzakelijk. Nu de kinderen iets groter worden alles wat minder rommelig, is dat ook makkelijker.
  • Cadeautjes om het cadeautje. Nu hebben we hier ook een klein kringetje, maar ik doe niet aan cadeautjes omdat iemand jarig is. Ik koop iets voor iemand als ik iets leuks zie zoals vorig jaar deze onderzetters voor mijn vader, een vogelfanaat. Ik verwacht ook geen cadeautjes en echt, iedereen maakt me blijer als gulle gaven achterwege gelaten worden.
  • Leningen. Je afhankelijkheid van geld en materiele zaken verkleinen is altijd vele malen slimmer dan lenen en hoewel ik snap dat het soms niet anders kan is het echt een last resort, en iets dat NOOIT aangewend zou moeten worden voor dingen die niet heel strikt noodzakelijk zijn. Ik zit en slaap liever op de vloer dan dat ik de Leen van Frisia in mijn nek heb.
  • Planten. Buiten staat meer dan genoeg groen.
  • Seizoensdecoratie. Binnenkort staat er heus wel een uitgeholde pompoen in huis en met pasen verven we eieren maar ik koop geen ‘oneetbare’ decoratie voor feestdagen die een plek nodig heeft in mijn huis, heel het jaar. Er is genoeg te vinden in de natuur en zelf te maken van papier of ‘afval’.
  • Bakspullen. Ja, er zijn zo veel leuke taartvormen maar mijn ene ovenschaal en een groot glazen bakje voorzien in eigenlijk al mijn bakbehoeften. Ik hoef niet alles altijd te kunnen maken. Vaak maken we iets en dat is dan lekker, maar om nu vijf dagen achter elkaar een cupcake of stuk taart te eten vind ik niet nodig. Dus veel ervan wordt oud en dan moeten we het weggooien. Ik koop soms liever iets bij de winkel. Natuurlijk bakken we soms maar meer voor educatieve doeleinden en alleen als we zeker weten dat het opgaat. (boterkoek en worteltaart :D)
  • Fancy glazen en bekers. Ik heb vier koffiemokken en wat grote en kleine picardieglazen en dat is genoeg voor alles wat we zoal drinken. De man heeft ook zijn eigen gepersonaliseerde bierpul die in zijn eentje evenveel ruimte inneemt als vier koffiekoppen 😀
  • Sportkleding. Haha, sport. Ik snap niet dat mensen eerst veel onnodige spullen kopen en dan pas gaan trainen, en het vervolgens na drie weken voor gezien houden waarna alles schuldgevoelens op blijft roepen achter in de kast. Ga eerst eens elke dag een half uur wandelen en als je dat na een maand nog doet, dan kan je na gaan denken over fancy sportoutfits. Lijkt mij.
  • Sportapparatuur. Met alleen handig gebruik van je eigen lichaamsgewicht kan je perfect in model geraken. Geen enorme opblaasbal, set met 5657 gewichten of (hihi) trilplaat nodig
  • Tuingereedschap. Fijn, een huurhuis. Als ik iets nodig heb, leen ik het van de huiseigenaar.
  • Losse paren met sokken. Er zijn enorm veel leuke sokken en dat nodigt uit tot impulsaankopen maar een set van zes gelijke paren is echt veel makkelijker.
  • Chique kleding. We gaan nooit naar chique aangelegenheden en aan een jurk voor mij en een overhemd met nette spijkerbroek voor de man, hebben we meer dan genoeg.
  • Apps. Geen van beiden hebben we ooit betaald voor een app. Ja, met onze persoonlijke gegevens zoals in het geval van facebook maar dat is de reden dat ik geen smartphone meer heb
  • Betere telefoons. We kopen een telefoon als de ander stuk is. Indien mogelijk, repareert de man hem nog. Hij heeft nu een telefoon van zijn werk, dus helemaal graties.
  • Toetjes. Dessert = thee met melk. Vla e.d. kennen ze hier sowieso niet.
  • Kant en klaar maaltijden, bezorgde pizza’s, pakken met ‘maaltijden’ waar je ‘alleen nog’ aardappels, vlees en groenten aan hoeft toe te voegen. Om voor de hand liggende redenen.
  • Groenten en fruit uit verwegvanhier. Er is genoeg dat gewoon uit Europa komt. Tropisch fruit kopen we ook zelden, een uitzondering zijn bananen, die worden op zo’n grote schaal hierheen vervoerd dat de impact relatief laag is. En slechts twee van de bier kinderen eten ze, verder niemand.
  • Schoonmaakproducten voor maar een doel. Speciale badkamerreinigers, keukenreinigers, ovenreinigers…. allemaal niet nodig naar mijn mening.

A man is rich in proportion to the number of things he can afford to let alone, zei Thoreau. En dat is natuurlijk zo. Geen slaaf zijn van je eigen verlangens, dingen kopen om hun kwaliteit en nut in plaats van hun aantrekkelijkheid in de winkel of de aanbiedingenbak, tevredenheid en een goed besef van wat belangrijk is in het leven, zijn essentieel om goed te leven. En dan heb je ook steeds minder nodig.