Conformeren is saai.

Foto door Flo Maderebner op Pexels.com

Iedereen is zo druk bezig zijn eigen merk ‘marketen’ dat iedereen hetzelfde doet. Iedereen op het internet, op sociale media probeert je iets te verkopen. Volg mijn blog! Word Patreon! Koop deze cursussen! 10% korting op ((nutteloos ding)) met de kortingscode MINIMALISTFORLIFE!

Iedereen kopieert elkaar. En dat is ook logisch, dat hebben we tienduizenden jaren gedaan. Alles zelf opnieuw moeten uitvinden was niet positief voor het voortbestaan van de soort. Maar waarom doet echt iedereen hetzelfde? Om dingen te verkopen, denk ik. Als je dingen wil verkopen, helpt het niet zo om een afwijkende mening te hebben, denken mensen. Dat dat niet het geval is, bewijst een enkeling.

Natuurlijk moeten we ons tot op zekere hoogte conformeren. We kunnen niet (meer) gekleed in een berenvel door de bossen jagen en verzamelen of leven van de lucht. Een opleiding of vaardigheid en een huis zijn noodzakelijk, evenals een inkomen om ons in de nodige levensbehoeften te voorzien. Maar verder… is het fijn om iets van de massa af te staan.

Bijvoorbeeld door…

  • Alleen te zijn. Iedereen wil veel vrienden ‘hebben’. Ja, zelfs vrienden worden we geacht te bezitten. Maar als we altijd de regels van anderen volgen en een deel van onszelf moeten opgeven om vrienden te kunnen bezitten, dan verdunnen we wie we zelf zijn.
    Natuurlijk zijn vrienden fijn, maar vrienden zijn de mensen die accepteren wie we zijn, niet de mensen voor wie we ons in bochten moeten wringen om geliked te kunnen worden.
  • Geen schulden te hebben. Consumeren alsof de winkels morgen niet meer bijgevuld worden is de norm. Mensen betalen liever 2 keer zo veel voor een auto, dan dat ze in een ouder exemplaar rondrijden en kopen wat ze leuk vinden, in plaats van een filter van ‘heb ik het nodig’ tussen henzelf en het object van hun affectie te plaatsen, met desastreuze gevolgen. Schulden maken je tot een slaaf.
  • Geen eigen huis te hebben. Zes jaar geleden verkochten we ons huis en ik heb het geen seconde gemist. Een koophuis zal best een geweldige investering zijn maar het is me het gedoe niet waard. Wel de lusten, niet de lasten: heerlijk.
  • Een alternatieve woonvorm te vinden. De man en ik fantaseren geregeld over wonen op een boot. Zonder kinderen hebben we maar een piepklein huisje nodig, iets dat financieel vast wel binnen ons bereik is tegen die tijd.
    Waarom zouden we in een eengezinswoning blijven wonen, als we aan een huis met een woonkeuken en een slaapkamer genoeg hebben?
  • Te stoppen met het geloven van de leugens. En daar voor uit komen. De moed hebben om dingen verder te onderzoeken dan de versie die je wordt voorgekauwd door de mainstream media. Durven zeggen dat je Trump of Geert Wilders geschikte politici vindt, dat je denkt dat Covid19 de hoax van de eeuw is, dat communisme een prima staatsvorm was… wat dan ook. Je mond open doen en vertellen waar je voor staat, ook al is dat niet de populaire en ‘juiste’ opvatting.
  • Minder te werken. Nee, arbeid adelt niet šŸ˜‰ maar als ik een fabriekseigenaar was zou ik dat ook zeggen. Niets mis met je best doen en iets maken van je leven maar wel in een juiste mix met ‘lege’ tijd en niet je ziel en zaligheid opgeven voor een baan die je zo kan worden ‘afgepakt’.
    Zorgen dat je ook dingen hebt die jouzelf blij maken en genoegdoening geven. Je leven zo inrichten dat je niet afhankelijk bent van een inkomen dat je elders misschien nooit meer zou verdienen. Onder je stand leven, dus.
  • Veiligheid’ op te geven. Want er is geen veiligheid. Het is een illusie en het gaat goed zo lang het goed gaat, maar waarom denken we dat wij wel immuun zijn voor gebeurtenissen van buitenaf? Niets mis met denken aan de toekomst en zorgen dat je als je niet meer werkt niet met lege handen staat maar om deze veiligheden je leven bouwen en er het doel van maken, is naar mijn idee zinloos.
    Mensen zeiden tegen mij dat ze ook wel weg wilden uit Nederland maar dan niet konden omdat ze een bepaalde levensstijl gewend waren. Dat is een gevangenis die je zelf hebt gebouwd.
    Anderen werkten hun hele leven keihard voor veel geld en veel zekerheid, om op hun 68e te beseffen dat dit niet was waar het leven om draait.
  • Te leven met het minimum aan spullen. Want veiligheid en zekerheid bestaan niet en zitten zeker niet in de spullen waarmee je je omringt. De beste manier om makkelijk door het leven te bewegen is door de ballast overboord te gooien. Denk aan een bootje in een rivier; is het bootje licht dan komt het zonder al te veel gedoe door de wilder stromende stukken door. Is het bootje zwaar belanden dan is het lastig navigeren en loopt het aan de grond.
  • Jezelf te kennen. Als je constant bezig bent met wat anderen doen en vinden en wat anderen van jou vinden en hoe je overkomt op anderen, leer je niet kennen wat jij zelf echt mooi, belangrijk en aangenaam vind. Als je alleen maar bezig bent met geliked te worden, maak je jezelf een pingpongballetje van anderen. Jezelf aanpassen aan anderen geeft je uiteindelijk de ultieme eenzaamheid: vervreemding van jezelf. Verruil het voldoen aan het beeld van anderen voor je eigen versie van een goed leven. Lees de stoicijnen, verdiep je in oosterse filosofie, zet je instagram en facebook uit, heb peop aan de verwachtingen van leraren, ouders, werkgevers, buren en zelfs je partner en ontdek wat de echte jij wenst in het leven.
    Verruil de eenzaamheid, het gevoel van nooit genoeg zijn en angst voor tevredenheid en een oprechte interesse in en liefde voor het leven.