Søppelplukking

Bij de kinderen op school worden vaak leuke dingen georganiseerd. De jongen ging vrijdagavond met zijn klas met een bootje naar Skauerøya, bij de tweedeklasser hadden ze ‘Beintøft’, een soort themamaand om kinderen meer milieubewust te maken.

De eerste week moesten ze zo veel mogelijk lopend of met de fiets naar school en deze week was het thema afval en vervuiling aan de beurt. De kinderen van de klas die het meeste afval plukten uit de natuur, kunnen een boek over de natuur winnen en omdat ons Fietje had gezien dat er ook in stond hoe je verschillende paddestoelen kon herkennen was ze nogal gemotiveerd om de boel eens flink op te ruimen. Dat hadden ze met de klas ook al gedaan, rond de school.

Zij is van allevier de grootste natuurliefhebster. Gisteren heeft ze in het bos een tipi gemaakt, met een stoel en tafel. Ze wil altijd uit wandelen, zit de helft van de tijd in het bos of bij de zee en heeft net als overgrootoma en moeder altijd wel oog voor kleine bijzondere dingen in de natuur. Een mooie bloem, een patroon op een steen, mooie mossen….

Dus gingen we naar een eiland in de buurt waar we vorige keer een schokkende hoeveelheid plastic zagen liggen. Uiteindelijk viel het me nog mee, we hadden anderhalve (grote) vuilniszak vol.
Ons Fietje heeft enorm haar best gedaan, niet gespeeld en alleen maar afval lopen rapen onder jeneverbesbomen (au) en tussen gladde stenen. Afgelopen maandag hadden we ook al een lange wandeling gemaakt en de nodige afval verzameld, hoewel het (hiephoi) leek alsof iemand ons voor was geweest, want er lag veel minder dan de keer ervoor dat we er liepen.

En dat is wel weer mooi. Er zijn mensen die alles maar neerflikkeren maar gelukkig ook heel veel initiatieven om het op te ruimen. Het zou niet nodig moeten zijn, maar alles is beter dan het laten liggen. Want dat snap ik niet. Het eiland op de foto’s is zeker in de zomer heel druk bezocht. Als je dat dan allemaal ziet, dan neem je de volgende keer toch gewoon even de moeite om het op te ruimen? Het was drie kwartier werk ofzo.

Maar dat vind ik zo gaaf van het onderwijs hier. In Nederland vertelde de directeur me dat ze, zodra ze zich langer dan een kwartier per week niet aan de opgelegde regels hielden, hij een plan voor de onderwijsinspectie moest maken hoe ze de ‘verloren tijd’ (van bijvoorbeeld naar buiten naar de boer, de natuur in etc.) zou gaan inhalen. Hier gaan ze kanoen, krabben vissen, zwemmen in zee, het bos in, worstjes grillen op zelf met een zakmes scherp gemaakte stokken op een open vuurtje, naar de boerderij om kalfjes te kijken en oh ja, een dode zeehond ontleden, maar dat was gewoon omdat de lerares er eentje had gevonden op het strand.

Ja, ik ben echt nog elke dag blij om hier te mogen wonen en mijn kinderen hier te kunnen laten opgroeien.