Båttur til Sokken

En opeens was het alweer volop september. Mijn favoriete maand. Daar hoort een liedje bij! ❤

Gisteren gingen we naar een goed bezochte demonstratie tegen de geplande windturbines. 200 meter hoog zouden de krengen moeten worden. Drie stuks, maar even verder landinwaarts zijn er nog eens 17 gepland. En waarom?
Om aan de rest van Europa’s groeiend ‘groene’ stroombehoefte te voldoen. Er worden enorm nare politieke spelletjes gespeeld hoorden we. Het is schandalig. Alles voor groei, groei, groei van de portemonnee van een klein groepje mensen dat wel winst heeft bij deze compleet onrendabele, vogelmoordende, herriemakende, landschapsverziekende krengen.

Veel mensen hier nemen het landschap waarin ze leven voor lief. Ze zien het puur als iets waar ze een hytte kunnen neerzetten (een gemeente zei onlangs ja tegen nog eens 4200 vakantiewoningen…) of hard kunnen varen. Lang niet allemaal, maar bij de oudere generaties zit liefde en ontzag voor de natuur er meer in dan bij de jongeren. Helaas een globale trend, hoewel er gelukkig op school wel veel aandacht wordt besteed aan de natuur.

Natuurlijk zijn we lid van ‘Motvind’, Tegenwind, de Noorse anti-windmolenvereniging. Ook de Noorse Ornithologische Vereniging is zwaar tegen. Het is niet eens voor Noorwegen zelf, maar om te zorgen dat men in Europa stroom voorzien van een groen energielabel kan kopen. Een handel in aflaten, met 70 meter lange rotorbladen.

Maar goed. Hier nog een interessante documentaire van Michael Moore. Het linkse ‘posterchild’, dat een kritisch geluid liet horen tegen de greenwashing door middel van windmolens, biomassa en zonne-energie. Uiteraard was deze binnen enkele dagen van youtube verwijderd, iets dat helemaal past in de nieuwe trend van ‘alles verwijderen waarin de waarheid aan het licht komt’.

Daarna gingen we maar een stukje varen. Het was zalig weer en ongelofelijk mooi. De blauwgroene kleur van het water lijkt wat overdreven maar dat is wel echt de kleur die het heeft.

Ik schrok wel van de hoeveelheid afval 😦 maar we gaan volgende week (bij goed weer, want we moeten een stukje buitenom en bij heel hoge golven is dat minder) en dan gaan we ‘rydde’. Het afval kan je neerzetten en dan haalt de skjærgårdstjeneste (de scherenkustdienst) het op. Gelukkig worden deze opruimacties vaak georganiseerd en goed bezocht.

het water is hier enorm helder en je kan tot op de bodem kijken, al is het gauw een meter of vier diep
Op Auesøya maakten we een wandeling, kriskras over het eiland wegens Noorse bewegwijzering (die kant op en vanaf daar zoek je het maar zelf uit doei :D. Geweldig)
‘Sokken’ in Lillesand
Met de lieffje (ik snap nu wat hij tegen mijn schoenen heeft :D)
Water en stenen…
September Sun….
Het had ook Myggøya kunnen heten. Wat een hongerige muggen!
Voorop zitten is het leukste.

Het was een mooi weekend. Zo zalig om ’s ochtends met de man koffie te drinken en dan op het gemakje te doen wat we moeten doen. Boodschappen doen, lunch eten, klussen (de man), voor de tweede keer dezelfde twee wassen doen omdat een kat eroverheen had gepist (ik) en verder niets…

En toen was het weer zondagavond. Ik lees nog even een stukje en dan ga ik op tijd slapen. Morgen weer vroeg op, en genoeg te doen!