Hoofd opruimen.

Ook de bezem door mijn hoofd, dat leek me een goed idee. Ik houd van alternatief nieuws, complottheorieen, geheime genootschappen en alles wat niet mainstream is. De andere waarheid, of de andere kijk op dingen. Ik denk dat wat ons verteld wordt niet eens de halve waarheid is, maar de omgedraaide waarheid. Ik houd van dingen uitvergroten en harder zeggen dan ik ze bedoel, gewoon daarom. Ik denk dat menig complottheorie vaak dichter bij de waarheid zit dan wat wij voor waar worden geacht aan te nemen en dat de mindcontrol nu iedereen 24/7 ingplugd is, groteske vormen aanneemt zonder dat wij het door hebben.

De afgelopen maanden zag ik zich scherp aftekenen waar aluhoedjes al lang over roepen. Een bepaalde agenda, het inperken van vrijheden, het verzwakken van gemeenschappen, het tegen elkaar uitspelen van mensen door…. wel, daar zijn ook genoeg theorieën over 😉

Maar, heeft het zin? Nee. Natuurlijk niet. Ik kan de dingen altijd /goed van me af zetten, computer dicht = klaar ermee en me weer richten op mijn eigen leven maar het is uiteindelijk wel verspilde tijd. Dat, plus dat ik mensen die hier lezen ermee irriteer. Nu is dat iets dat altijd wel gebeurt 😉 maar ik denk dat ik mijn blog maar houd tot een vrolijke plek.

Klagen is niet leuk, praten over negatieve dingen is dat evenmin. Nu ben ik ook niet Polyanna maar ook zelden boos of geraakt of sjacho. Uiteindelijk kan ik alleen mijn eigen wereld beter maken, en heb ik geen invloed op het grote geheel der dingen. Ik kan niet meedoen aan dingen, of wel meedoen aan dingen. Ik kies hoe mijn wereld eruit ziet.

Ik beperk mijn inname van tegengeluid tot Jensen en Vernon Coleman, een paar maal per week. De rest van de stroom aan informatie, sluit ik af. Het is geen kwestie van kop in het zand, maar meer van: ik ken de grote lijnen, maar mezelf -en anderen- vermoeien met de details, is zinloos.

Mijn smartphone is uit en ik heb geen idee waar hij is. Ook dat is zeer rustgevend. Ik kan nog wel berichten sturen via Telegram, maar moet ervoor achter mijn laptop zitten. Of staan.

Ik heb geen angst voor de toekomst, maar ik kan er ook niet achter komen wat er zal gebeuren. Dat mensensmokkel en kinderhandel nu wordt aangepakt en dat er gigantische protesten ontstaan, dat doet me goed. We gaan zaterdag protesteren tegen de windmolens, hoe Don Quichot is dat. Zulk dingen, dicht bij huis, dat heeft zin om aandacht aan te geven. De rest… het zal wel.

Ik blijf in het echte leven aardig tegen iedereen, ik blijf het goede zien in de mensen en iedereen het voordeel van de twijfel geven maar ik houd mijn oude motto weer aan: als er iets is, dat ik moet weten dan hoor ik dat wel en merken we het vanzelf. Ook van onder mijn steen.

De wereld verbeteren en bij mezelf beginnen. De herfst is begonnen, wat een mooie tijd om ook schoon schip te maken in de bovenkamer 😀