Eenvoud, where art thou?

We zijn vandaag al weer twee weken thuis en het gaat boven verwachting goed. De kinderen zijn heel zelfstandig met hun huiswerk, ze eten zelfs zonder mekkeren hun borden leeg en nog maar zelden hoor ik de vraag om een filmpje. Dat is positief.

Er gaat wel iets verkeerd. Ik ben hele dagen bezig. Met van alles. Met onnodige dingen. En dat is gedeeltelijk mijn eigen schuld.
Ik heb zonder het te beseffen, een aantal van mijn routines overboord gegooid de afgelopen twee weken omdat er andere dingen te doen waren. Het gaat sluipend. En de dagen waren ook opeens heel anders. Ik wilde ondertussen nog van alles erbij doen. En dat gaat niet. Niet zonder van 0615 tot 2100 bezig te zijn en daar heb ik geen zin in. Bezig zijn vind ik fijn maar we moeten dat niet overdrijven.

Tijd voor terug naar eenvoud. Hoe ga ik dat doen?

Weekmenu’s en een ‘menu uniform’.

Ik kom prima uit met de boodschappen nu. Na negen dagen liggen er nog een witte kool, een pak melk, een doos eieren, wat fruit en (foutje) zes pakken roomboter in de koelkast. Al met al best netjes gepland, vrijdag weer verse dingen halen.

Maar ik verzin nu elke ochtend wat we moeten eten die avond. Niet praktisch.

Ik maak vanaf nu weer, zoals hiervoor, een weekmenu. Of, tweewekenmenu nu we de supermarkt zo veel mogelijk vermijden. Prima te doen en het voorkomt te veel of te weinig kopen.

Niet om me 100% eraan te houden maar de verdeling van maandag = rijst met salade en vlees / vis, dinsdag = wraps of lomper, woensdag = restjes, donderdag = ovenschotel, vrijdag = pizza enzovoort maakt het verzinnen van ‘wat eten we’ en ‘wat komt er op het boodschappenlijstje’ een stuk simpeler.

Ik stop met de kinderen hun spullen opruimen.

De laatste tijd ging het prima maar nu iedereen fulltime thuis is, is het wat lastig en ik werd zo flauw van elke keer zeggen ‘ruim je rommel op’. En als ze buiten zijn en er ligt nog van alles, denk ik van ‘ik ruim het wel even snel op’. Maar zo gaat het constant en dat werkt niet.

Hiervoor had ik een enorme plastic zak beneden in de kelder hangen voor alles dat ze niet opruimden. Ik kan het ook in de mand met spullen voor naar boven doen maar dan blijft het probleem terugkomen. Ik heb aangekondigd dat ik niets meer opruim dat achter hun kont blijft liggen. Alles gaat in de vergetelzak.

Het mooie: wat er in ligt, wordt ook op simpelweg vergeteld.

Als ze zich dan een keer heel erg vervelen, laat ik ze die zak opruimen. Hebben ze meteen weer leuke nieuwe dingen om mee te spelen. En in de tussentijd heb ik geen last van de spullen die erin zitten.

Minder opties

Ik ben vooral goed in maaltijden nogal groots aanpakken. Zeker nu we niet om vijf over half acht naar de bus hoeven. Ik wil dat de kinderen gezond eten maar de laatste weken hadden we gebakken eieren, yoghurt, havermout, crackers, fruit, pitten en muesli bij het ontbijt en bijna iedereen wilde van alles wel wat. Het geeft enorm veel zooi en afwas.

Dus nu beperken we dat. De kleinste twee krijgen havermout, de oudsten muesli met yoghurt of kulturmelk. En niet zelf fruit meer pakken, dat doen we om half 11 in een keer tegelijk. Zodat we in een keer alles ook op kunnen ruimen.

Het creΓ«ren van routines die de dag vloeiend doen verlopen, scheelt zo veel gedoe.

Een was doen per dag.

Zodat het niet opstroopt, maar ook zodat ik niet meer loop te doen dan nodig. Ik denk maar zo: ‘mogen weer een was’. Ja, die was slecht.

Minimalistische garderobes voor allen!

Het is altijd een beetje lastig in september en maart / april qua kleding, het kan sneeuwen en ’s nachts -5 zijn en overdag bijna 20 graden in de zon. Maar de dikke wintertruien en -leggings zijn niet meer nodig. De kinderen hebben vijf shirts, vijf broeken / leggings en een paar truien. De rest ligt of gaat in de opslag. Voor de man en mij zijn vijftien stuks kleding ook genoeg.

Mijn routines bijhouden

De laatste weken waren anders, een beetje chaotischer… Maar het leven functioneert zo veel beter als ik doe wat ik normaal ook deed: op zondag de week plannen, op woensdag de maaltijden vooruit plannen en administratie, donderdag boodschappen, vrijdag ‘de mand’ met wat leuke dingen voor het weekend.

We zijn nu ook wel gewend aan het nieuwe leven dat misschien nog wel tot half augustus duurt. Aangezien men hier in mei / juni verwacht dat de epidemie op zijn hoogtepunt is, denk ik niet dat de kinderen voor die tijd weer op school zitten.

Gewoon nog een rondje declutteren

Ik vind altijd wel wat dat weg kan. En hoe minder ik (nodig) heb, hoe beter.

Kleine dingen….

  • De was boven drogen in plaats van overal waar de zon schijnt / wind waait / kachel blaast / lunchtontvochtiger ontvochtigt. Eens per dag afhalen. Als het ergens staat waar ik het steeds zie, irriteert het me enorm.
  • Elke ochtend het afval weggooien. Mooi klusje voor de kinderen.
  • Alle winterkleding en -accessoires in de opslag. (want dan gaat het de dag erna tenminste sneeuwen)
  • Man het grof vuil laten wegbrengen. Ik erger me kapot aan de oude pallets, planken, verrotte fietsjes en andere meuk voor de deur.
  • ’s Ochtends vloer vegen, ’s middags stofzuigen.
  • Consequent zijn met mijn flylady routines.

Want de weg naar de hel, is geplaveid met goede voornemens.

Dus!

10 gedachten over “Eenvoud, where art thou?

  1. Direct de eerste dag van de quarantaine ben ik met man en kinderen om tafel gaan zitten en hebben we naar voorbeeld van Mariiima een dagrooster gemaakt, waarbij we elkaar bij de maaltijden ontmoeten en de rest van de dag onze eigen gang gaan. Voor mijn man en mij is dat ons voltijdswerk, voor de meiden hun schoolwerk.
    De meisjes hebben langere pauzes dan wij, dus zij hebben wat extra taakjes gekregen, zoals tafel dekken en afruimen. De oudste (11) heeft zichzelf de taak gegeven om elke woensdagmiddag pannenkoeken te bakken πŸ™‚
    Elke dag ruimen we samen een kwartier op.
    Alleen dat weekmenu, dat lukt nog niet.

    Like

  2. Ja zo’n dagrooster hebben wij ook een dag gaat goed. Verdeel als in blokken van een half uur of een uur. En de kinderen doen ook hun eigen kamers, ruimen hun eigen wasgoed op en helpen met dingen maar ik zelf liep gewoon een beetje te hannessen omdat ik alles te uitgebreid wil doen πŸ™„
    Woensdagmiddag pannekoeken is altijd goed natuurlijk 😁

    Like

  3. Vraag jij je nou nooit af, in al je drukte, hoe mensen dit doen die ook nog gewoon werk hebben? πŸ˜€

    Mij zou dat in jouw geval wel wat perspectief geven en wat relativeringsvermogen.

    Like

  4. Zo dan. Wel. Dan zou ik niet mijn eigen brood bakken, niet minstens elke dag twee uur met mijn kinderen buiten zijn, geen tijd hebben om kruiden te vinden en drogen en mijn kinderen hierover te leren, , een kapotte droger sneller laten maken of vervangen, niet elke dag minstens een uur met mijn kinderen aan tafel zitten om te tekenen of een spelletje te doen, geen sokken stoppen, een gewone kachel gebruiken in plaats van mijn eigen hout te hakken, niet mijn eigen bier brouwen, eenvoudiger koken en had ik nu niet een vriezer vol zelfgemaakte maaltijden gehad. Ik zou dingen in de avonduren moeten doen die ik nu gebruik om gezellig samen met de man te zijn. Ik zou kapotte kleding eerder wegdoen in plaats van het te repareren. Ik zou minder tijd hebben om dingen zelf te maken. Ik zou veel dingen uit gemak laten voor wat ze zijn. Ik zou minder tijd hebben om mijn kinderen te helpen met huiswerk, we zouden niet drie keer per dag samen kunnen eten. Ik zit minder tijd hebben om brieven te sturen naar familie die ouder is en nu alleen zit. Ik zou geen blog hebben of de tijd om flylady posts op ig te doen. Ik zou minder tijd hebben voor een moestuin. We zouden andere klusjes in het weekend moeten doen wat we ten koste zit geen van de tijd hebben om dingen en reparaties zelf te doen. Ik zou minder thuis zijn en minder tijd nodig hebben om het netjes te houden. Perspectief….

    Liked by 1 persoon

  5. Ben zo blij elke dag weer opnieuw met jou blog
    Ben het helemaal met jou eens Gerlinde

    hoe ga het met je ouders?
    Hier in Sint Maartensdijk ga het nog goed
    Vriendelijke groet Jannie

    Like

  6. Hier gaan de routines voorlopig moeiteloos voort, scheelt natuurlijk dat ik geen kinderen heb (alhoewel een thuiswerkende echtgenoot daar ook wel voor kan doorgaan :-D) Ik merk dat ik in deze periode nog meer nood heb aan eenvoud dan normaal. Zo haalde ik deze week de laatste decoratie weg (op ons boedha beeld na), ik verminderde het aantal kamerplanten, enz. Ook onze maaltijden zijn erg sober geworden, maar (voornamelijk) gezond. En ik moet zeggen, die aanpak werkt goed: ik blijf uitzonderlijk rustig bij de hele situatie en heb ’t gevoel dat ik zelfs in ons klein huisje genoeg ademruimte heb, ook in deze opgesloten dagen.

    Like

  7. Haha, ik liep net met de honden op de heide ongeveer hetzelfde te bedenken. Ondermeer dat ik helemaal niet toe kom om mij eens te vervelen! Ik ben toen op een bankje gaan zitten, en heb met een pen en papier, (zeer in mijn nopjes dat ik dat in mijn tasje had zitten) en heb ook een weekmenu zitten maken. Want nu ik zoveel voorraad heb, wegens het zelden boodschappen doen, kreeg ik weer andere stress: Welke groente strijd om voorrang om niet te verleppen:) En ik heb de meeste energie als ik helemaal alleen ben, dus ik moet nu meer doen, met minder energie. Dat vraagt om nieuwe prioriteiten. Dus rotzooi negeer ik overdag, dat ruim ik ’s avonds op, zodat de dag schoon begint, schoonmaken doe ik volgens een soort van Flyladycyclus en ik bereid het eten voor in de ochtend, dan ben ik het creatiefst, en als ik in de middag alles zat ben, ga ik in een heerlijk bad.Perfect om te mijmeren, mooie muziek te luisteren, kortom, tot mijzelf te komen. Kan ik je erg aanbevelen.

    En wat ik meer kook, gaat nu niet meer in de vriezer, maar breng ik naar mijn moeder. Die is blij, want die heeft een verschrikkelijke hekel aan koken.

    Al met al voel ik mij heel nuttig bezig, zo in de zorg voor mijn gezin en andere naasten, maar druk is het wel!

    Hartelijke groet,

    Jacqueline

    Like

  8. Wat een goede tips! Dank je wel. Soms is wat lege ruimte echt zo belangrijk. Ik doe dat ’s ochtends vroeg en ’s avonds laat.

    Heb ook zo veel gedaan juist om het rustig te hebben nu. En daar heb ik nu plezier van 😊

    Like

Reacties zijn gesloten.