Bang voor een financiële crisis?

Nu de hele wereld thuis zit, doet de economie natuurlijk niet meer zo lekker groeien als de laatste jaren, toen iedereen verblind door lage rentes zich voor vele tonnen in de schulden stak voor een huis en consumeerde alsof het niet op kon. De gevolgen van drastisch verminderde consumptie laten zich al zien en het ziet er mooi uit. Waarmee ik absoluut niet wil jubelen om al die mensen in vooral derdewereldlanden die hun baan verliezen, voordat mensen me dat weer verwijten. Maar dat moge duidelijk zijn, hoop ik.

Veel van ons zullen worden geraakt door de crisis die op ons afkomt. Maar je kan de impact ervan beperken, of je ogen sluiten en hopen dat het weggaat of niet zo ver komt. Het eerste is verstandiger, al was het maar omdat overconsumptie ons niet gelukkig maakt. Anders waren we inmiddels wel dronken van geluk geweest, denk ik.

Dit is natuurlijk een wat aparte situatie, omdat voor veel mensen dure maar leuke dingen er gewoon helemaal niet inzitten momenteel en wie weet hoe lang nog. Niet naar de kapper of niet naar restaurants zijn eenvoudige bespaartips maar nu gaat er helemaal niemand naar de kapper of een restaurant.

De makkelijkste manier om te besparen is natuurlijk: stoppen met uitgeven. Duh. Toch denk ik dat niet heel veel ingewikkelder is dan dat.

Stoppen met geld uitgeven:

  • aan overbodige verzekeringen
  • aan overbodige autokilometers
  • aan boeken die je ook bij de bibliotheek kan huren
  • aan tijdschriften die niet meer zijn dan dikke glimmende reclamefolders met wat flinterdunne aan redactiebureaus verzonnen onzinverhaaltjes
  • aan schoonheidsbehandelingen die je eenvoudig zelf kan uitvoeren
  • aan afhaaleten dat je met een paar ingrediënten zelf kan maken (praktisch alles van de chinees kan je lekkerder maken in eigen keuken)
  • aan kleding die je niet nodig hebt (iets beter plannen wat je wanneer wast en je kan met vijftien kledingstukken eindeloos vooruit)
  • aan diensten die je zelf kan doen
  • aan alles dat niet noodzakelijk is.

Leer dingen zelf maken of repareren. Met youtube en sites als wikihow, kom je voor huis- tuin- en keukenreparaties een heel eind. Het stoppen van een gat in een sok of een maillot lijkt nutteloos maar het scheelt je toch weer 2 tot 10 euro voor een nieuw paar. Een foutmelding op de wasmachine betekent niet altijd dat je een monteur moet laten komen, de foutcode opzoeken op youtube geeft vaak al een oplossing.

Je spullen goed onderhouden is ook belangrijk. Borstel of droog vieze of natte schoenen bij thuiskomst. Was je ondergoed en mooie kleding op een zachte stand. Draag geen schoenen in huis die je ook buiten draagt. Droog geen gewone kleding in de droger, want dan slijt het veel sneller. Zet je houten vloer regelmatig in de olie. De houten tafel in de groene zeep of lijnolie. Droog dingen af voor je ze weg zet.

Gebruik minder van alles. Was je haar met de helft aan shampoo en probeer het dan nogmaals met de helft. Haal stofzuigerzakken leeg en hergebruik ze. (maak wel het filter elke keer schoon). Maak croutons van oud brood, die zijn zo lekker. Spoel ‘lege’ yoghurtpakken om en gebruik het water om pannekoeken mee te bakken. Leer brood bakken en als je kneden niets vindt, gebruik dan een ‘no knead’ recept. Meel is ook nog eens veel handiger om op voorraad te hebben dan hele broden. Gebruik koud water in plaats van warm water om de vloer te dweilen of andere schoonmaakklussen. Bewaar schillen van uien en eindes van prei, wortel en selderij in de vriezer voor groentenbouillon. Hergebruik koffie, voeg simpelweg iets minder koffie dan normaal bij de ‘oude’ koffie en het filter en je hebt een prima kop koffie. Gebruik de helft van de aanbevolen doseringen op wasmiddelen. Stop met het gebruik van nutteloze schoonmaakmiddelen, met azijn, baking soda en water doe je 99% van de schoonmaakklussen.

Leer jezelf andere dingen eten. ‘Lust ik niet’ is ook maar iets dat je jezelf vertelt, voor het meeste. Boekweit is bijvoorbeeld enorm gezond, veelzijdig en goedkoop. Het vult goed. Ideaal ontbijt of bijgerecht ’s avonds.
Ik heb elf jaar geleden aardappels ‘leren’ koken, toen we begonnen met besparen. Het is niet mijn lievelingseten maar goedkoop en gezond en lokaal, dus prima. Kool en wortels idem en kan je op zesmiljoen manieren klaarmaken. Al deze dingen zijn ook biologisch zeer betaalbaar.

Wees geen slaaf van je eigen voorkeuren. Probeer eens (tijdelijk) iets op te geven waarvan je denkt dat je moeilijk zonder kunt. Koffie, alcohol, suiker, frisdrank. Het hoeft niet voor altijd, daar gaan de meesten van ons alleen maar tegen rebelleren ook al verzinnen we het zelf. Maar gewoon, voor een da of een paar dagen. Schrap 4 van de 6 koppen koffie, 2 van de 3 glazen wijn of de koekjes of chips die je normaal na je avondeten nog eet.
Weten dat iets opgeven helemaal zo erg niet is, maakt mij relaxter ten opzichte van het idee het helemaal op te moeten geven. Ik weet dat ik koffie of alcohol niet echt mis als ik (tijdelijk) besluit zonder te doen. Het zit tussen de oren en dat is goed om te beseffen.
Wij hadden lange tijd altijd een liflafje bij ons glas wijn / bier van 5 uur ’s middags. Nu nog maar zelden, en ik mis het ook niet.
Dit glas is echter wel het glas wijn waar ik het allermeest van geniet, dus dat zou de laatste zijn die ik schrap. Idem met die eerste kop koffie ’s ochtends.

Houd een no spend week. En dan een no spend maand. Een no spend-kwartaal. De laatste vier maanden (sinds december) gaven we behalve aan extra voorraad, bijna niets uit. Ik kocht winterschoenen, een thermofles en sokken voor mij, voorjaarsschoenen en wat basic shirts, leggings en jurken voor de kinderen.

Maak het zelf. Ik heb een voorraad bentonite klei, xylitol en baking soda. Bij elkaar kostte dit 20 euro. Het is voor ongeveer vijf jaar aan deodorant, tandpasta en gezichtsmasker.
Zoekmachines zijn fijn. ‘<watdanook> + zelf maken en net zo lang zoeken tot je het meest simpele recept hebt gevonden. Voor kombucha, yoghurt, pizza, deodorant, kimchi…. alles kan je zelf maken. We maken nu weer wijn van druivenconcentraat, ik kon de 40 euro voor een pak wijn niet echt meer verantwoorden naar mezelf. Ook bier maken we zelf -van kant en klaar pakketten- en zeker met speciale bieren loont dit absoluut de moeite.

Koop in bulk. Losse thee, meel, havermout, noten, gedroogde vruchten, bonen en linzen, pasta, wasmiddel en veel andere dingen zijn veel goedkoper in grote hoeveelheden. Als je 100% zeker weet dat je het op gaat maken, is het een wijze investering.

Pluk het gratis. Brandnetels kan je drogen en gebruiken als heel gezonde thee. Je kan er soep van maken. Je kan het roerbakken als spinazie. Paardebloemwortels kan je wassen en drogen in de oven en gebruiken om de smaak van koffie te versterken. Het is enorm gezond. Je ogen open houden voor wat er groeit, kan leuke verrassingen opleveren.
Hier op het ogenschijnlijk schrale stuk bos om ons huis vinden we bieslook, appels, twee soorten eetbare paddestoelen (waarvan ik 100% zeker ben), brandnetel, paardebloem, oost indische kers, bosaardbeitjes, frambozen, bramen en klimop, dat laatste schijnt te gebruiken te zijn als wasmiddel dus dat ga ik eens proberen. Dennennaalden kan je gebruiken als thee. Sap van berken zouden we kunnen aftappen. Iets dat op mijn lijstje staat om te proberen, gewoon omdat ik zulke dingen leuk vind om te doen.

Wen aan minder van alles. Aan korter douchen en koud douchen. Ook al zo gezond 😉 Aan minder eten, jezelf niet vol eten maar stoppen voor je vol zit, heeft ook veel gezondheidsvoordelen. Aan een minder warme binnentemperatuur. Beter voor je slijmvliezen die een eerste verdediging zijn tegen rondvliegende virussen en andere narigheid.
Wen aan minder vaak eten. De meesten van ons functioneren prima met 2 – 3 maaltijden per dag.
Als je zoet broodbeleg gebruikt, vervang dan duurder beleg door bijv kaneel met suiker of cacao met suiker.

Geniet van de gratis dingen. De zon, de natuur, een mooie blauwe lucht, mooie filmpjes of interessante podcasts, een goed gesprek, een brief schrijven, mediteren, een glas koud water, iets zelf doen, fietsen, wandelen of goede dingen denken kost niets en maakt je leven veel fijner.

Doe zonder. Alles wat je niet nodig hebt, is mooi meegenomen. Hier geen tablets, föhns, televisieabonnementen, keukenrobots, groot kinderspeelgoed, cupcakemakers, functionerend bubbelbad of ligbad, droger, camper, magnetron, viltstiften, koek en snoep, grasmaairobot, kussentjes, verwarming anders dan in de woonkamer, vazen of andere decoratie, robotstofzuigers, kantenknippers of een miljard andere ‘must haves’. Niet nodig hebben is bijna altijd het makkelijkste.

Koop kwaliteit. Ik zweer bij herdersmesjes, gietijzeren pannen, dik linnen beddengoed, turkse handdoeken, een leren handgemaakte handtas, goede schoenen, een rvs emmer enzovoort. De dingen die ik elke dag gebruik, moeten perfect zijn. Niet per definitie duur, mijn fijnste pan kostte 5 euro. Maar liever betaal ik het dubbele om er vervolgens jaren of decennia lang plezier van te hebben dan voor iets dat na twee jaar rijp is voor de kliko.

Weet waar je voor betaalt. Je hypotheek, verzekeringen, abonnementen, roodstand, creditcards, stroom etc. Bekijk je facturen en je documenten. Lees ze. Probeer te begrijpen wat er staat. Misschien betaal je elke maand vijf euro extra voor een papieren factuur voor een verzekering of voor een inboedel van 70.000 euro terwijl die van jou 10.000 kostte. Voor een verzekering gekoppeld aan een hypotheek die je al lang niet meer hebt. Misschien betaal je nog altijd meer hypotheekrente dan nodig of nog erger, zit je aan een woekerpolis vast. Sluit je ogen er niet voor.

Al je uitgaven en je consumptie bewust heroverwegen. Weten wat je nodig hebt, wat je nodig hebt om je goed te voelen en wat overbodig is brengt je financiële rust, geestelijke rust en meer plezier in het dagelijks leven. Een betere nachtrust, bovendien.

Ik weet precies wat we nog minder kunnen doen en wat ons dat oplevert als dat nodig is. Het zijn dingen die nu kunnen blijven, maar die we ook makkelijk op kunnen geven als dat nodig is. Ik geniet ervan omdat ik weet dat het luxe is.

Alleen als er iets kapot gaat, vervang ik het maar alleen als dat echt nodig is. Ik koop niets erbij, want wat we nu hebben is voor mij de perfecte hoeveelheid. Niet te veel, maar evenmin te weinig. Gewoon genoeg.
En ik beweer evenmin dat dit de oplossing is voor elk komend onheil. Maar weinig nodig hebben is een geweldig uitgangspunt als je je minder druk wil maken over dingen waar je geen invloed op hebt. Bereid je voor op het ergste, accepteer wat je niet kan veranderen en geniet van de goede dingen in het leven.

Weekend!

Als je om 9 uur in slaap valt, ben je ook weer vroeg wakker. Het is prachtig buiten. De zon komt op, vogels maken herrie en het belooft weer een prachtige dag te worden. Gisteren zat ik in zomerjurk op het balkon. Zalig!

Het is nu tien voor zeven. De was wordt gewassen, de badkamer is weer fris, heb mijn koffie op want er gaat niets boven zwarte sterke en loeihete koffie ’s ochtends vroeg. De man heeft gisteren een grote hoeveelheid boodschappen gedaan, waarvan de helft nog moet worden opgeruimd dus dat doe ik straks. Hopelijk kunnen we wederom een dag of tien vooruit.

Ik ben aangekleed, opgemaakt en ga nu verder met de afwas (zonder afwasmachine :D) , het ontbijt voor de kinderen, haal even de bezem door de woonkamer en ik ga verzinnen wat we vanavond eens eten.

Gisteren heb ik samen met de kinderen rond het huis opgeruimd. Overal geveegd, de hulstheg gesnoeid en spullen klaargezet voor de man om naar de stort te brengen. Kapotte fietsjes, wat lege blikken van verf en lak en andere dingen die niet in de grijze kliko horen. Het ziet er buiten weer keurig uit.

Ik wil vanmiddag fijn het bos in, voordat het weer vergeven is van de muggen en je er alleen hysterisch dansend en maaiend met je armen nog doorheen kan lopen. Het is nu bovendien droog, dat wandelt ook wel fijner.

Vandaag even geen nieuws, wel goede dingen om te lezen. Ik zet een fijn muziekje aan tijdens mijn werkzaamheden.

Ik wens jullie allemaal een zo fijn mogelijke dag!

De rust hervinden.

Ah, vandaag was mijn rust weer teruggekeerd. Het voelde als een ‘gewone’ dag. Wat de komende tijd nog doorgaat als ‘normaal’.

Nee, ik liep niet als een kip zonder kop rond de laatste dagen, hoewel het wel even zo voelde omdat ik altijd alles tegelijk wil doen en eenmaal bezig ben, niet kan stoppen. Pauze is voor watjes!

Maar soms denk ik zelfs na over wat ik doe.

Op mijn blog van gisteren kreeg ik een fijne reactie van Casa Organica

Ik merk dat ik in deze periode nog meer nood heb aan eenvoud dan normaal. Zo haalde ik deze week de laatste decoratie weg (op ons Boeddhabeeld na), ik verminderde het aantal kamerplanten, enz. Ook onze maaltijden zijn erg sober geworden, maar (voornamelijk) gezond. En ik moet zeggen, die aanpak werkt goed: ik blijf uitzonderlijk rustig bij de hele situatie en heb ’t gevoel dat ik zelfs in ons klein huisje genoeg ademruimte heb, ook in deze opgesloten dagen.

Dat is dus ook wat ik de afgelopen week heb gedaan. Ik houd altijd van eenvoud maar deze hele situatie werkt als een katalysator: al het overbodige gaat weer eens op de schop.

Mijn doel is nooit om zo veel mogelijk te doen. Ik heb liever zo min mogelijk te doen. Niet uit luiheid of gemak maar omdat ik niet denk dat hard werkend en hard consumerend door het leven gaan een goed leven maakt.

De tijd dat ik de behoefte voelde om te bewijzen dat ik ook genoeg te doen had, is al lang voorbij Want wat is daar de lol of het nut van? De wereld gaat al ten onder aan mensen die te veel doen.

Ja, ik vermaak me altijd. Nee, vervelen doe ik me nooit. Stil zitten is niet ‘mijn ding’. Maar een leven waarin we allemaal in een relaxed tempo kunnen doen wat we graag doen, zonder haast, zonder gedoe is voor mij een van de hoogste idealen.

Hoeveel van wat we doen is nu echt nodig. Bar weinig. En wat goed is voor de aarde, is goed voor ons. Al het andere is uiteindelijk destructief voor ons allemaal.

Ik drink liever een glas wijn op het balkon met de man. Of ik help mijn zoon met zijn wiskundehuiswerk:

ja, dit was een opdracht voor school, inclusief vastleggen op foto.

Beware the Barrenness of a Busy Life

Socrates

Ik heb net zoals Casa Organica momenteel een grote behoefte aan eenvoud. We hebben hier de ruimte en kunnen naar buiten maar als introvert met vier kinderen 24/7 om me heen, moet ik op een andere manier die ‘ruimte’ maken.

Mijn kinderen zijn nog wel even thuis. Hoe eenvoudiger het leven van alledag, des te meer fijne dingen kunnen we doen. Des te leuker kunnen we deze periode maken voor ons allemaal.

Het leven is onvoorspelbaar en hoewel geen angst heb voor dit virus voor onszelf zijn er wel degelijk -economische- consequenties die door ons en iedereen gevoeld gaan worden.

Ons uitgangspunt is goed en geeft me veel rust. Geen huis dat in waarde achteruit kan gaan. De man een fijne baan en vast contract bij een degelijk bedrijf. We hebben een fijne huisbaas. Spaargeld. Maar wat is zekerheid hè… Zekerheid is alleen zeker in zekere tijden en Corona kan goed de bananenschil zijn waardoor de hele wereldeconomie uitglijdt.

Des te minder ik echter nodig heb, des te minder dingen ons raken.

Ik heb nu simpelweg geen behoefte aan welke vorm van ‘ruis’ aan mijn hoofd dan ook.
Ik heb geen zin om me druk te maken om een kapotte vaatwasser, dus ik gebruik hem niet meer.
Ik heb geen zin om geld te betalen om mijn kleding te drogen, dus de droger blijft maar kapot.
Ik heb geen zin om de helft van mijn vriezer in te laten nemen door middelmatig supermarktbrood, dus ik bak het weer zelf.

De garderobes van de kinderen gingen nu de winter wel voorbij lijkt, op de schop. Warme truien, skibroeken, te klein geworden schoenen, handschoenen en ander winterspul ging in de kast voor een volgende of in de zak voor de kringloop.
Allemaal hebben ze nu weer een minimale garderobe: een stuk of vijf broeken / leggings, even zo veel shirts en een paar truien of vesten. Man en ik idem.

Alles wassen, sorteren, opbergen….

Gelezen boeken gingen weg. Net als de laatste decoratie. Vloerkleed werd opgerold. Eenvoudiger maaltijden worden gekookt. Geen afleiding maar een kalmerende omgeving in een gestoorde wereld. Ramen werden gewassen. Wie heeft er kunst aan de muur nodig als je ramen hebt die uitkijken op bos, zee, strand, bergen en open lucht?

Een boel dingen uit de vriezer toverde ik om naar diepvriesmaaltijden. Zo fijn om de komende tijd alleen maar dingen op te hoeven warmen.

Ik poetste het huis grondig. Niet eens uit noodzaak maar omdat ontrommelen en schoonmaken werkt als een soort meditatie.

Ik vind het fijn om weinig om me heen te hebben, als een herinnering aan het feit dat ik weinig nodig heb om goed te leven.

En dat is het. Ik ben nu een weekje wat drukker geweest om vanaf nu weer voluit van een eenvoudiger leven te genieten. Dat is voor mij:

  • buiten zijn, al dan niet met mijn kinderen. wandelen of gewoon over zee uitkijken
  • tijd doorbrengen met mijn grote liefde en dat is toevallig ook mijn man
  • gezond eten maken, want belangrijk voor je gezondheid enzo
  • zonder haast of gedoe fijne / gewone dingen doen met mijn gezin en zorgen dat iedereen kan doen wat hij of zij graag doet
  • een dagelijks leven zonder gedoe of frustratie om, het organiseren van of zoeken naar spullen
  • dingen zelf maken
  • goede dingen lezen
  • schrijven

Het dagelijks leven zo eenvoudig en makkelijk mogelijk laten verlopen. Zodat we allemaal het beste kunnen maken van deze gekke tijd.

Eenvoud, where art thou?

We zijn vandaag al weer twee weken thuis en het gaat boven verwachting goed. De kinderen zijn heel zelfstandig met hun huiswerk, ze eten zelfs zonder mekkeren hun borden leeg en nog maar zelden hoor ik de vraag om een filmpje. Dat is positief.

Er gaat wel iets verkeerd. Ik ben hele dagen bezig. Met van alles. Met onnodige dingen. En dat is gedeeltelijk mijn eigen schuld.
Ik heb zonder het te beseffen, een aantal van mijn routines overboord gegooid de afgelopen twee weken omdat er andere dingen te doen waren. Het gaat sluipend. En de dagen waren ook opeens heel anders. Ik wilde ondertussen nog van alles erbij doen. En dat gaat niet. Niet zonder van 0615 tot 2100 bezig te zijn en daar heb ik geen zin in. Bezig zijn vind ik fijn maar we moeten dat niet overdrijven.

Tijd voor terug naar eenvoud. Hoe ga ik dat doen?

Weekmenu’s en een ‘menu uniform’.

Ik kom prima uit met de boodschappen nu. Na negen dagen liggen er nog een witte kool, een pak melk, een doos eieren, wat fruit en (foutje) zes pakken roomboter in de koelkast. Al met al best netjes gepland, vrijdag weer verse dingen halen.

Maar ik verzin nu elke ochtend wat we moeten eten die avond. Niet praktisch.

Ik maak vanaf nu weer, zoals hiervoor, een weekmenu. Of, tweewekenmenu nu we de supermarkt zo veel mogelijk vermijden. Prima te doen en het voorkomt te veel of te weinig kopen.

Niet om me 100% eraan te houden maar de verdeling van maandag = rijst met salade en vlees / vis, dinsdag = wraps of lomper, woensdag = restjes, donderdag = ovenschotel, vrijdag = pizza enzovoort maakt het verzinnen van ‘wat eten we’ en ‘wat komt er op het boodschappenlijstje’ een stuk simpeler.

Ik stop met de kinderen hun spullen opruimen.

De laatste tijd ging het prima maar nu iedereen fulltime thuis is, is het wat lastig en ik werd zo flauw van elke keer zeggen ‘ruim je rommel op’. En als ze buiten zijn en er ligt nog van alles, denk ik van ‘ik ruim het wel even snel op’. Maar zo gaat het constant en dat werkt niet.

Hiervoor had ik een enorme plastic zak beneden in de kelder hangen voor alles dat ze niet opruimden. Ik kan het ook in de mand met spullen voor naar boven doen maar dan blijft het probleem terugkomen. Ik heb aangekondigd dat ik niets meer opruim dat achter hun kont blijft liggen. Alles gaat in de vergetelzak.

Het mooie: wat er in ligt, wordt ook op simpelweg vergeteld.

Als ze zich dan een keer heel erg vervelen, laat ik ze die zak opruimen. Hebben ze meteen weer leuke nieuwe dingen om mee te spelen. En in de tussentijd heb ik geen last van de spullen die erin zitten.

Minder opties

Ik ben vooral goed in maaltijden nogal groots aanpakken. Zeker nu we niet om vijf over half acht naar de bus hoeven. Ik wil dat de kinderen gezond eten maar de laatste weken hadden we gebakken eieren, yoghurt, havermout, crackers, fruit, pitten en muesli bij het ontbijt en bijna iedereen wilde van alles wel wat. Het geeft enorm veel zooi en afwas.

Dus nu beperken we dat. De kleinste twee krijgen havermout, de oudsten muesli met yoghurt of kulturmelk. En niet zelf fruit meer pakken, dat doen we om half 11 in een keer tegelijk. Zodat we in een keer alles ook op kunnen ruimen.

Het creëren van routines die de dag vloeiend doen verlopen, scheelt zo veel gedoe.

Een was doen per dag.

Zodat het niet opstroopt, maar ook zodat ik niet meer loop te doen dan nodig. Ik denk maar zo: ‘mogen weer een was’. Ja, die was slecht.

Minimalistische garderobes voor allen!

Het is altijd een beetje lastig in september en maart / april qua kleding, het kan sneeuwen en ’s nachts -5 zijn en overdag bijna 20 graden in de zon. Maar de dikke wintertruien en -leggings zijn niet meer nodig. De kinderen hebben vijf shirts, vijf broeken / leggings en een paar truien. De rest ligt of gaat in de opslag. Voor de man en mij zijn vijftien stuks kleding ook genoeg.

Mijn routines bijhouden

De laatste weken waren anders, een beetje chaotischer… Maar het leven functioneert zo veel beter als ik doe wat ik normaal ook deed: op zondag de week plannen, op woensdag de maaltijden vooruit plannen en administratie, donderdag boodschappen, vrijdag ‘de mand’ met wat leuke dingen voor het weekend.

We zijn nu ook wel gewend aan het nieuwe leven dat misschien nog wel tot half augustus duurt. Aangezien men hier in mei / juni verwacht dat de epidemie op zijn hoogtepunt is, denk ik niet dat de kinderen voor die tijd weer op school zitten.

Gewoon nog een rondje declutteren

Ik vind altijd wel wat dat weg kan. En hoe minder ik (nodig) heb, hoe beter.

Kleine dingen….

  • De was boven drogen in plaats van overal waar de zon schijnt / wind waait / kachel blaast / lunchtontvochtiger ontvochtigt. Eens per dag afhalen. Als het ergens staat waar ik het steeds zie, irriteert het me enorm.
  • Elke ochtend het afval weggooien. Mooi klusje voor de kinderen.
  • Alle winterkleding en -accessoires in de opslag. (want dan gaat het de dag erna tenminste sneeuwen)
  • Man het grof vuil laten wegbrengen. Ik erger me kapot aan de oude pallets, planken, verrotte fietsjes en andere meuk voor de deur.
  • ’s Ochtends vloer vegen, ’s middags stofzuigen.
  • Consequent zijn met mijn flylady routines.

Want de weg naar de hel, is geplaveid met goede voornemens.

Dus!

Mijn leven staat stil?

Een lockdown lijkt redelijk veel op mijn ideale leven. Nergens heen, geen winkels, geen vliegtuigen in de lucht, minder autoverkeer, de kinderen gezellig thuis, minder milieuvervuiling door minder overbodige consumptie en geen mensen onaangekondigd voor de deur. Ik verveel me nooit. Nu zeker niet. Only boring people are bored 😉 maar het scheelt als je wat introvert bent.

Respect voor alle moeders met kleine kinderen in deze tijd. Je schoolgaande kinderen begeleiden met een dreumes aan je been of een baby die aandacht nodig heeft kan op zijn zachtst gezegd vermoeiend zijn. Maar voor mensen die wat ruimer in hun tijd zitten deze dagen: dit is misschien wel de ideale tijd om te bedenken wat je nu eigenlijk wil in het leven 😉

Er zijn zo veel positieve dingen te doen.

Je kan gaan mediteren. Niet proberen in een keer een half uur stil te zitten met een leeg hoofd (hoewel, voor sommigen is dat laatste…. nee, ik zeg niets) maar een begeleide meditatie van een paar minuten om mee te beginnen. Of een kop koffie drinken zonder op de telefoon te scrollen. Je gedachten op papier zetten, zonder afleiding. Stel jezelf vragen.

Je kan deze tijd gebruiken om te bedenken wat je nu echt wil. Opschrijven hoe je ideale leven eruit. Hoe je huidige leven eruit ziet. Waar dat niet in overeenstemming is met elkaar. Bedenken wat je eraan kan doen om dat meer op elkaar te laten lijken.

Je kan je huis helemaal opruimen en schoonmaken. Alles eruit. En daarna met een warm sopje alles mooi afwassen en afdrogen en alleen die dingen terug die essentieel zijn in het leven dat je wil leven.
Bewaarde je dingen uit angst voor de toekomst? Wel, nu is misschien een mooie test om te kijken of dat gerechtvaardigd was. Nee? Wel, weg ermee dan.

Monniken in boeddhistische kloosters besteden heel veel aandacht aan schoonmaken, zelfs aan het schoonmaken van dingen die helemaal niet vies zijn. Maar schoonmaken veegt ook de spinrag uit je hoofd, het stof van je ziel en de grauwe waas van je gemoed. Zo heerlijk.

Want als je nu, in een intelligente (!!) lockdown, nog geen tijd kan maken voor of zin hebt in je ongelezen boeken, je achterstallige fotoalbums, het repareren van die kapotte apparaten of kledingstukken, het opeten van die malle dingen in je voorraadkast, het home-fitnessapparaat, het doorgronden van de instellingen op je dure spiegelreflexcamera, het dragen van die kriebeltrui, de gezelschapsspelletjes, je schoolboeken van 1982-1987 of iets leuks doen met je 353 behangstalen, dan ga je het hierna ook niet meer doen. Bevrijd die dingen 🙂

Verbeter de wereld, begin bij jezelf 🙂

Altijd al beter of meer vleesloos willen koken, milieubewuster willen leven, beginnen met zero waste, brood leren bakken of fitter willen worden? Dit is je kans om je er in te verdiepen en ermee te beginnen.

Met letterlijk de wereld aan informatie op een apparaatje van 9 bij 5 cm, hoef je je toch niet echt te vervelen. Zo veel te leren 🙂 Zo veel nieuwe dingen uit te proberen. Zo veel mensen met goede ideeën om na te doen. Je richten op wat je nu niet kan, is zonde van je tijd.

Wat met eindelijk een orde scheppen in je administratie? Telefoon erbij, foto maken van wat je wil bewaren maar waarvan je geen officieel document nodig hebt. Oude polissen en koopaktes en verlopen garantiebewijzen eruit. Correspondentie van afgesloten zaken in de shredder. Weg wat je ook digitaal hebt, met eventueel een back up op je eigen pc.

Huishoudroutine

Je kan een huishoudroutine opzetten. Routines zijn fijn om ons aan vast te houden. Normaal ook, nu we allemaal opeens heel anders moeten leven -al is het tijdelijk- is onze eigen (beperkte) zekerheid creëren, een fijne manier om het hoofd boven water te houden en niet onze dagen ook nog eens te laten verzanden in chaos en eindeloos door het nieuws scrollen waar we ook niets wijzer worden.

Of zorg dat je elke dag een uurtje besteedt aan het extra schoonmaken van je huis. Of twee maal een half uur. Stop als het uur voorbij is en zie je omgeving elke dag meer stralen.
Als je meer thuis bent, wordt je huis ook sneller vies. Maar in plaats van je ook daar nog eens over op te vreten, kan je ook besluiten dat je het aangename taken vindt en blij zijn dat je het huis hebt en de gezondheid om dit te kunnen doen. Muziekje erbij of juist stilte. Geen sociale media. Het zit allemaal tussen je oren.

Op instagram plaats ik bijna elke dag wat ik doe, ik volg het schema van flylady. Je routines en taken vastleggen is ook handig voor een ander, mocht jij ziek worden. Hoe werkt de wasmachine, welke dingen moeten er wekelijks gebeuren wil het netjes blijven, wat moet er op voorraad zijn… Het kan veel rust geven om voorbereid te zijn.

Help

Kijk of je kan helpen. Hier in Lillesand verloopt dat via de kommune en er hadden zich veel mensen aangemeld om zieken te helpen. Terwijl er tot heden gelukkig nauwelijks zieken zijn. Ik weet niet hoe dat in Nederland verloopt maar er is ongetwijfeld de mogelijkheid om een helpende hand toe te steken.

Houd je hoofd netjes….

Je kan kiezen wat je leest. De koppen met ‘627 DODEN IN BERGAMO’. Of je kan lezen over het virus zelf. En besluiten om in plaats van koekjes te gaan bakken, een yogales op youtube te volgen en je groene groentjes te eten 😉

Ik probeer niet te vergeten de dingen in hun context te blijven zien, ook al is dat misschien ‘hard’. We zijn allemaal onderdeel van de natuur, product van onze evolutie, onze opvoeding, onze levensstijl, een verzameling cellen tijdelijk in menselijke vorm en piepkleine onderdeeltjes van het enorme geheel van het leven op aarde.

Stoïcijnen lezen. Memento Mori; onthoud dat je sterfelijk bent. Nadenken over de vergankelijkheid van ons leven. Want uiteindelijk, met al onze technologie en wetenschap, leggen we het af tegen een onzichtbaar virus.

Lezen over boeddhisme. Er is zo veel wijsheid te vinden in dingen die duizenden jaren zijn opgeschreven en uiteindelijk zijn het leven, onze zorgen en geneugten niet anders in onze tijd.
Ons verzetten tegen de situatie zoals deze is, doet ons lijden. De dingen gebeuren simpelweg en het meeste ligt niet binnen jouw macht om te veranderen. Er zijn meerdere manieren om gebeurtenissen te bekijken.

Je gedachten en gedrag laten bepalen door externe gebeurtenissen die je blij of bang of boos of maakt je niets meer dan een pingpongballetje. Ik probeer geen pingpongballetje te zijn van mijn gedachten.

Aan het einde….

Aan het einde van deze lockdown kan je ook een prachtig opgeruimd en brandschoon huis hebben, perfect brood kunnen bakken, een zelfgemaaktepizza-diner geven voor je vrienden die je eindelijk weer kan knuffelen, een prachtige capule wardrobe hebben gemaakt, een paar geweldige nieuwe recepten aan je repertoire hebben toegevoegd, mooie boeken hebben gelezen, meer innerlijke rust hebben gevonden, een betere band met wat meer verre familie hebben gekregen omdat je de tijd hebt ze te bellen, het plezier van een yoga / pilates / meditatie hebben ontdekt, filosofie hebben gelezen of eindelijk die opleiding zijn begonnen om echt te gaan doen wat je wil. Je kan zorgen dat je er beter uit komt dan je erin ging.

Wat me opviel.

Sorry aan wie dit bericht nu drie keer in de mail krijgt. Internet is ZO traag, ik wilde iets aanpassen, klikte blijkbaar prullebak per ongeluk en dat keer twee. (dat je scherm nog een stukje verschuift als je al ergers op geklikt hebt, zoals in 1998)

De eerste 37 jaar van mijn leven waren best zorgeloos. En nog steeds kan ik niet zeggen dat we grote zorgen hebben. Ja, de toekomst is ongewis. Wat gaat dit virus doen, waar gaat het heen met de wereld die we hebben gecreëerd, wat gaan regeringen doen voor verstandige of juist vreemde dingen en zouden de kinderen echt tot half augustus thuis zijn? Iets dat ik overigens niet erg zou vinden. Op een manier is het nu heel anders dan in die eindeloze periode van half juni tot half augustus. Of ze worden allemaal ouder, en minder afhankelijk.

Goed. Ik heb de afgelopen twee weken best veel geleerd. Er vielen me dingen op. Ik heb me dingen afgevraagd. Een bloemlezing:

  • Familie, gezondheid. Verder is er niets echt belangrijk.
  • De lucht is prachtig zonder vliegtuigstrepen, de stilte zalig zonder autoverkeer.
  • Wat niet kon, blijkt opeens probleemloos wel te kunnen.
  • Nare, makkelijk overdraagbare virussen zijn niet iets van het verre oosten of de middeleeuwen.
  • Er zijn leugens, grove leugens en statistieken.
  • Grofweg zijn twee soorten mensen. De mensen die vrijwillig contacten mijden om het virus niet te verspreiden, al zijn ze niet (bekend) besmet. De mensen die geen *pfiet* geven om zwakkeren en blijven bootcampen, in dichte rijen blijven staan en cafés blijven bezoeken.
  • Voor zulke ‘ontwikkelde’ landen zijn we best knullig. Onze regeringen dan. Aan de andere kant: ook enorm flexibel. De leraren, verplegers, artsen, techneuten en moeders van schoolgaande kinderen dan.
  • Televisie is een probaat middel om mensen te indoctrineren.
  • Voorraad is goud om te hebben. Ook als deze hele shit straks nog eens achter ons ligt, blijft mijn voorraad op peil.
  • Het leven is mooi, zo mooi. Gezond wakker worden en weten dat de mensen van wie je houdt dat die morgen ook deden: het beste.
  • Een lucht zonder vliegtuigen is een schitterend gezicht. Ik heb er al anderhalve week geen een gezien. Ik kan er goed aan wennen. Ik gun iedereen zijn baan maar van mij mogen ze afgeschaft.
  • Niets is zeker. Neem niets voor lief. Ook al hoor ik nu niet bij de ‘doelgroep’, dit gaan we wellicht vaker zien.
  • Ik houd intens veel van mijn leven, mijn kinderen en man.
  • Kleine dingen maken het leven zo mooi. Sterren in een heldere nacht. Een knuffel van een kindje dat gelukkig nog niets begrijpt van dood en alle nare dingen op aarde. Bloesem. De eerste dag waarop je -weliswaar met frostbitten vingers en neustopjes- buiten kan lunchen.
  • Goede longen zijn zo ongelofelijk belangrijk. Een fit lichaam. Gezond eten. Mijn man noemt het hypochondrie, ik noem het gewoon een gezonde afkeer van welvaartsziekten 😉
  • We zijn goed in het negeren van een trein die op ons afdendert en denken dat hij wel afbuigt, ook al rijdt ie op een rechte rails.
  • Een schoon huis kalmeert de geest. Altijd.
  • Behalve gezondheid en gezin is eigenlijk al het andere aankleding, extra, opsmuk en feitelijk overbodig.
  • Dit leven zorgt dat mijn avonden kort zijn en mijn ochtenden laaaang.
  • De dagen duren langer dan voorheen.
  • Wij verspreiden het virus, het virus verspreidt zichzelf niet.
  • In tijden van crisis heeft niemand een makelaar, communicatie-expert, blabla-adviseurs of diversiteitsmanager nodig. En daarbuiten meestal ook niet. Techneuten, onderwijzers, voedseldistributeurs, artsen en verplegers, vuilnismannen (m/v) en al die ouders die de boel thuis draaiend houden: absoluut 100% nodig. Laten we die eens wat meer waarderen.
  • De meeste mensen zijn goed maar de idioten maken de dienst uit.
  • De EU bepaalt wel de rolweerstand van uw bureaustoel maar is nergens tijdens de grootste crisis sinds WO2.
  • Het is simpel om iets aardigs te schrijven, zeggen of doen en het wordt zo gewaardeerd.
  • Wat goed voor de aarde is, is goed voor ons. We leven alsof het precies andersom is.
  • Je voorbereiden op het ergste is even een schok maar geeft daarna veel rust.
  • Schema’s en routines zijn goed voor mijn geestelijke gezondheid. Essentieel, zelfs.

Leven in lockdown

Het is raar om te zeggen maar het leven is, voor ons, mooi. Het is ongekend mooi weer en we zijn veel buiten. De kinderen zijn braaf en doen hun huiswerk heel zelfstandig. Ze helpen goed mee in het huishouden.

En ik denk dat dat heel belangrijk is: leer je kinderen hoe ze de wasmachine aanzetten en was opvouwen. Hun kamer schoon houden. Mijn dochter van elf was een vreselijke rommelkont maar de laatste maanden hoef ik amper nog iets aan haar kamer te doen. Mijn zoon stofzuigt regelmatig de bovenverdieping, nu alles veel sneller vies wordt. Het heeft zo veel voordelen:

  • Samen dingen doen = leuk, ook al is het was opvouwen. Je kan grapjes maken en dingen vertellen ondertussen.
  • Het is weer wat tijd die je eigenlijk ook besteedt aan je kinderen, en dat vinden ze leuk.
  • Minions zijn gewoon handig.
  • Het neemt wat van je eigen werkdruk weg
  • Ze niet op de bank liggen vervelen want dan worden ze aan het werk gezet (en anders ook 😀 )
  • Ze leren ervan.
  • Ze voelen zich meer deel van de familie als ze meehelpen, als ze helpen de boel draaiende te houden.
  • Je hoeft minder bang te zijn dat de boel instort als je ziek mocht worden, als je kinderen de basis gewoon kunnen laten doorgaan.
  • Ze leren verantwoordelijkheid.

Hiervoor hebben we een schema, dat ik al eerder postte.

Ik vind het heerlijk dat we nergens naartoe hoeven. De leraar van mijn zoon vroeg of het niet erg moeilijk was met alle kinderen thuis en was verbaasd te horen dat ik zei dat het eigenlijk hartstikke lekker liep.

Hoor dat veel mensen grote moeite hebben met hun kinderen zeven dagen per week thuis. En natuurlijk, ik vind het ook vermoeiend zo nu en dan. Gisteren lag ik om negen uur in bed en sliep 9 uur als een steen. Maar ik ben vrij strikt; mijn wil is wet. Geen gezeur. Als het je niet bevalt, ga je maar naar je kamer. Ik ben je moeder, niet je vriendin en we moeten het met zijn alleen doen. Hoe strikter ik ben, des te leuker mijn kinderen zijn. Ik heb gewoon geen tijd en zin in gezeur.

Heel veel mensen hier zijn toch gewend om hun kinderen vanaf hun eerste vijf dagen per week in de barnehage te hebben om samen (bijna) fulltime te werken. Een keerzijde van de riante verlofregelingen. Dan is ‘hjemmekontor’ met twee kinderen die ook gewend zijn altijd vermaakt te worden, even omschakelen.

Ik probeer drie verantwoorde maaltijden per dag op tafel te zetten, iedereen genoeg te laten bewegen, aandacht te geven, mezelf in goede conditie te houden, leuke dingen te doen en op te letten dat schoolwerk wordt gedaan en dan heb ik weinig tolerantie of tijd voor gemekker. En dat werkt prima. Kinderen passen zich gelukkig verbazingwekkend snel aan aan een nieuwe situatie.

Voor de mensen met jongere kinderen, Sarah Therese heeft een naar mijn idee erg goede video over hoe je kinderen zichzelf laat vermaken.

Het leven is veel intenser, lijkt het. Wakker worden en gezond zijn minder vanzelfsprekend. Dat je familie dat is in Nederland, nog veel minder. Want waar ik een paar dagen geleden nog over werd aangesproken met ‘hitler sympathieën’ is inmiddels werkelijkheid op Nederlandse IC’s. Wat ben ik blij dat mijn ouders zichzelf vrijwillig hebben geïsoleerd, een dag of tien geleden.

Hoe het afloopt? Geen idee natuurlijk. Ik hoop dat mensen hun gedrag aan gaan passen. Eenvoudiger gaan leven en dus stoppen met de planeet te slopen voor hun eigen ‘lol’. Meer menselijk worden. Hun eigen verantwoordelijkheid gaan nemen met betrekking tot wat ze in hun lichaam stoppen. Beseffen dat het leven niet draait om geld nu bij zo veel mensen de grond onder de voeten wordt weggeslagen.

Mijn buurvrouw in NL stuurde een filmpje van rondzoemende bijen. Ik vond het zo prachtig. Ik heb het al vijf keer bekeken. Ik kan nu gewoon zitten en kijken naar mijn kinderen die spelen. Ik heb niet meer in mijn hoofd van dingen die ik wil doen, moet doen…

Ik denk wel eens, er is nog zo veel luxe in mijn leven, ondanks dat we ‘eenvoudig’ leven. Beetje bij beetje probeer ik dingen te verminderen en op te geven. Minder koffie. Minder wijn. Geen kachel aan, ook al betekent dat wakker worden bij 12 graden (en 2 in de slaapkamer). Hergebruik, hergebruik, hergebruik. Dingen direct repareren. Geen dingen tussendoor eten. Langzaam mijn scrubs en lotions opgebruiken. Zelf kruidenmedicijnen maken. Een liefde voor brandnetelthee ontwikkelen. Meer lokaal eten. Creatief zijn met alles. Compost maken. Plantjes zaaien. Minder gebruiken, van alles. Het voelt niet erg om die dingen op te geven. Wat goed is voor de aarde, is goed voor ons.

Verder… heb ik zo veel te zeggen 😀 Dat doe ik hier. Zo nu en dan.

Ik ben een zuurdesemstarter begonnen. Op instagram post ik over het verloop ervan. En wat bespaartips. En andere dingen. En flylady posts, waarin ik vertel wat ik elke dag doe in huis om het netjes te laten verlopen.

En nu ga ik weer buiten in de zon zitten.

Oh nee, eerst pannekoeken maken.